Δημοκρατία {LF}και μεγιστάνες

Ο Μάικλ Μπλούμπεργκ, πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης, έπειτα από εβδομάδες σκέψης ανακοίνωσε ότι εισέρχεται στην προεκλογική εκστρατεία για την προεδρία των ΗΠΑ με βαριές υποσχέσεις και βαθιές τσέπες, τονίζοντας πως η χώρα δεν αντέχει άλλο την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ. Τα δισεκατομμύρια του 77χρονου μεγιστάνα σίγουρα βοηθούν – ξεκίνησε την εκστρατεία με το μεγαλύτερο πολιτικό διαφημιστικό πακέτο στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι δημοκρατία ένας δισεκατομμυριούχος να πληρώνει τόσα σε μια εκλογική μάχη για να διώξει από το αξίωμα έναν άλλο μεγιστάνα;

Υπάρχουν και άλλα ερωτήματα για το τι είναι δημοκρατία. Ενας προεδρικός υποψήφιος που έχει στην ιδιοκτησία του ένα γνωστό και με μεγάλη επιρροή πρακτορείο ειδήσεων, στο οποίο έχει απαγορεύσει να του ασκεί κριτική, είναι άραγε δημοκρατία; Την περασμένη εβδομάδα, ο διευθυντής του πρακτορείου ειδήσεων Bloomberg έστειλε ένα υπόμνημα στους 2.700 δημοσιογράφους που απασχολούνται εκεί, με το οποίο τους ενημέρωνε ότι δεν θα κάνουν καμία έρευνα για την προεκλογική εκστρατεία του αφεντικού τους Μάικλ Μπλούμπεργκ. Ενώ το πρακτορείο θα καλύπτει καθημερινά την κούρσα για την εξασφάλιση του χρίσματος στο Δημοκρατικό Κόμμα, δεν θα πραγματοποιήσει καμία δημοσιογραφική έρευνα για τον ιδιοκτήτη – κάτι που φυσικά θα έκανε σε κάθε άλλη περίπτωση. Ούτε θα κάνουν έρευνες για τους αντιπάλους του για το χρίσμα. Ομως, θα συνεχίσουν την ερευνητική δημοσιογραφία για την προεκλογική εκστρατεία του Ντόναλντ Τραμπ.

Είναι εντυπωσιακό πως ένα έγκυρο μέσο μαζικής ενημέρωσης λέει ουσιαστικά ότι θα ελέγχει τον Τραμπ, αλλά δεν θα κάνει το ίδιο με τους Δημοκρατικούς υποψήφιους. Αυτό αποτελεί βέβαια δώρο για τον ανίκανο πρόεδρο των ΗΠΑ, καθώς ενισχύει το αφήγημά του ότι τα διεφθαρμένα ΜΜΕ τον κυνηγούν.

Η εμπλοκή του Μπλούμπεργκ στην προεδρική προεκλογική εκστρατεία χωρίς να μπει στον κόπο να πουλήσει τη μιντιακή του αυτοκρατορία είναι ανήθικη. Υπονομεύει την ήδη εύθραυστη εμπιστοσύνη του κοινού στα ΜΜΕ και απειλεί την ελευθερία του λόγου. Οπως παρατήρησε στο Twitter ο Ντέιβιντ Σιρότα, λογογράφος του Μπέρνι Σάντερς, οι δημοσιογράφοι γνωρίζουν καλά πως εάν επικρίνουν τον Μπλούμπεργκ «κινδυνεύουν να εξαγριώσουν ένα πρόσωπο που κατέχει μεγάλο κομμάτι της αγοράς των μίντια».

Κι όμως, ο Μπλούμπεργκ πέρυσι είχε πει πως εάν ασχοληθεί με την πολιτική θα πουλήσει το πρακτορείο. Και είχε δίκιο. Τον τελευταίο καιρό γίνεται πολλή συζήτηση για τη μεγάλη δύναμη των ισχυρών τεχνολογικών εταιρειών και τις αήθεις πρακτικές τους που αποτελούν υπαρξιακό κίνδυνο για τη δημοκρατία μας. Ενώ αυτή η κριτική είναι σωστή, ίσως είναι υπερβολική για το Facebook, ενώ τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης αφήνονται στο απυρόβλητο. Εάν θέλουμε έναν πραγματικά ανεξάρτητο Τύπο, θα πρέπει να κάνουμε κάτι για το γεγονός ότι ένας μικρός αριθμός δισεκατομμυριούχων έχει στην κατοχή του πολύ μεγάλο κομμάτι του μιντιακού τοπίου. Υπάρχουν παλιοί μεγιστάνες του Τύπου όπως ο Ρούπερτ Μέρντοκ, αλλά υπάρχει και ένα νέο κύμα δισεκατομμυριούχων που αγοράζουν νέες εταιρείες – ο Τζεφ Μπέζος έχει την «Washington Pοst», ο δισεκατομμυριούχος Πάτρικ Σουν-Σιονγκ τους «Los Angeles Times» κ.ο.κ. Αυτοί οι δισεκατομμυριούχοι μπορεί να διατείνονται ότι έχουν τις καλύτερες των προθέσεων, όμως, όπως βλέπουμε να γίνεται στην περίπτωση του Μπλούμπεργκ, αυτό δεν τους εμποδίζει να έχουν μια τρομακτικά μεγάλη επιρροή στις εξελίξεις.