Εκπομπές

Ηλπιζα πως όλοι είχαν πάρει τα μαθήματά τους από τα παθήματα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τότε που από τα μπαλκόνια και τα πλυσταριά φώναζαν ότι σκίζουν τα Μνημόνια, καταργούν τους νόμους, τελειώνουν τη λιτότητα κι αλλάζουν την Ευρώπη.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Εσπασαν τα μούτρα τους.

Ξέρετε γιατί; Επειδή η πολιτική δεν είναι υπόθεση προθέσεων, διαθέσεων κι εξαγγελιών. Είναι μια άσκηση μεθόδου, εφαρμογής και προσαρμογής.

Οταν λοιπόν η Φώφη ανακοινώνει ότι «από Δευτέρα» θα τελειώσει η μιζέρια και η εσωστρέφεια στο ΠΑΣΟΚ επειδή η ίδια θα δείξει «μηδενική ανοχή» υπόσχεται κάτι που απλούστατα δεν είναι του χεριού της. Καμία μιζέρια και καμία εσωστρέφεια δεν τελειώνουν επειδή εξαγγέλλεται το τέλος τους αλλά μόνο όταν εκλείπουν οι λόγοι που τις τροφοδοτούν.

Στα τελευταία χρόνια μια από τις πιο αυτάρεσκες πολιτικές προσπάθειες (μετά τον ΣΥΡΙΖΑ) ήταν το Ποτάμι.

Ο Βενιζέλος είχε υποδεχθεί την ίδρυσή του μιλώντας για «μια τηλεοπτική εκπομπή που μετασχηματίστηκε σε κόμμα». Εκανε λάθος. Στην πραγματικότητα ήταν μια εκπομπή που δεν έγινε ποτέ κόμμα.

Ο ίδιος ο Θεοδωράκης με απόλυτη ειλικρίνεια ομολόγησε προχθές ότι «προτιμήσαμε ένα λόγο χωρίς κόμμα από ένα κόμμα χωρίς λόγο». Τι να προσθέσει ο Βενιζέλος; Είναι τόσο αφοπλιστική η ομολογία που σηκώνω τα χέρια ψηλά.

Τα υπόλοιπα απλώς ακολούθησαν τη λογική τους πορεία. Διότι εκπομπή εκτός κόμματος μπορώ να φανταστώ. Αλλά κόμμα εκτός πολιτικής ουδέποτε έχει καταγραφεί στην παγκόσμια πολιτική ιστορία.

Στη σύγχρονη δημοκρατία όμως η πολιτική είναι μια διαχείριση της πραγματικότητας. Οποια κι αν είναι αυτή.

Κάποτε ο Μιτεράν μπέρδεψε πολλούς όταν είχε αντιτείνει το ευφυολόγημα ότι «πολιτική είναι η διαχείριση των συμβόλων». Αν ήταν αλήθεια, το ΚΚΕ θα έπαιρνε σήμερα 50%.

Αλλά εκείνος είχε την πολυτέλεια να το λέει. Ηταν ίσως ο πιο ρεαλιστής, κυνικός κι αποτελεσματικός διαχειριστής  της πραγματικότητας που γνώρισε η γαλλική πολιτική μετά τον πόλεμο.

Οταν λοιπόν είσαι Μιτεράν μπορείς να πετάς ό,τι φούμαρο σου περνάει από το μυαλό. Σε αντίθεση με τη δική μας Κεντροαριστερά όπου τα αντιδεξιά και τα παλαιοπασοκικά φούμαρα τα διακινούν συνήθως κάτι ανυπόληπτοι σαχλαμάρες από εκείνους που ψάχνει ο ΣΥΡΙΖΑ για τα θελήματα. Κάπως έτσι ξεκίνησε κι ο Ραγκούσης.

Κακά τα ψέματα, στην πολιτική κρίνεσαι τελικά από τη δουλειά σου στην πολιτική. Τόσο απλό.

Δεν την έκανε ο Θεοδωράκης. Δεν ξέρω αν μπορεί να την κάνει η Φώφη. Ουδείς γνωρίζει αν θα το καταφέρουν ο Μητσοτάκης ή ο Τσίπρας.

Αλλά από τηλεοπτικές εκπομπές άλλο τίποτα. Τα κόμματα είναι που μας λείπουν.