Εξαφάνιση{CR}

Την Κυριακή 17 Νοεμβρίου τιμήθηκε στην Ελλάδα η επέτειος του Πολυτεχνείου σε ασυνήθιστες συνθήκες τάξης και ηρεμίας. Το πιστώνονται ο Χρυσοχοΐδης και η Αστυνομία.

Την ίδια μέρα συμπληρώθηκε στη Γαλλία ένας χρόνος από την εμφάνιση των Κίτρινων Γιλέκων. Η εμφάνισή τους γιορτάστηκε σε συνθήκες εξαφάνισης.

Στις 24 Νοεμβρίου 2018 οι διαδηλωτές των Κίτρινων Γιλέκων ήταν 1.300.000 σε ολόκληρη τη χώρα.

Στις 16 Νοεμβρίου 2019 διαδήλωσαν για την επέτειο 20.000 συνολικά, από τους οποίους 4.700 στο Παρίσι.

Τι μεσολάβησε; Προφανώς έπεσε ξύλο κάθε φορά που τα Κίτρινα Γιλέκα αποπειράθηκαν να διαλύσουν κάποια πόλη. Αλλά «η αναγκαστικότητα του ξύλου» (όπως λέει γλυκά ο Βορίδης) δεν τα εξηγεί όλα.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του γαλλικού υπουργείου Δικαιοσύνης στις 24/3/2019, κατά τις διαδηλώσεις των θυμωμένων, είχαμε έως τότε 8.700 συλλήψεις. Το ρεκόρ ήταν 1.500 συλλήψεις σε μια μέρα, στις 8/12/2018.

Μέσα σε τέσσερις μήνες (από τον Δεκέμβριο 2018 έως τον Μάρτιο 2019) είχαμε 2.000 καταδίκες από τη Δικαιοσύνη και 390 κατάδικοι βρίσκονταν ήδη στην μπουζού εκτίνοντας διάφορες ποινές φυλάκισης.

Ακόμη και το περασμένο Σάββατο έγιναν 264 συλλήψεις στους εορτασμούς, οι 173 από τις οποίες στο Παρίσι – σε 4.700 διαδηλωτές!

Παραδόξως κανείς δεν κατηγόρησε σοβαρά τη Γαλλική Δημοκρατία για αστυνομικοκρατία, καταστολή και αυταρχισμό. Εκανε απλώς τη δουλειά της.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επάνω στο μαλλιοτράβηγμα θα έπεσαν και μερικές μπούφλες. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό που λειτούργησε είναι «η αναγκαστικότητα του ξύλου».

Κυρίως λειτούργησε η αποτελεσματικότητα ενός ευρωπαϊκού κράτους δικαίου, το οποίο σε ελάχιστο χρονικό διάστημα συνέλαβε, δίκασε, καταδίκασε και φυλάκισε όσους τα έκαναν κολυμπηθρόξυλο.

Με τις υγείες τους.

Πριν από χρόνια είχα αναρωτηθεί πόσοι άραγε έχουν δικαστεί και πόσοι εκτίνουν ποινές φυλάκισης από όσους κατά καιρούς έχουν καταστρέψει ή βιαιοπραγήσει δηλώνοντας ακτιβιστές ή αντιεξουσιαστές ή αλληλέγγυοι ή κοινωνικοί αγωνιστές ή τέτοια κολοκύθια στην Ελλάδα.

Η απάντηση ήταν: κανείς!

Στις φυλακές βρίσκονταν μόνο κάποιοι που είχαν καταδικαστεί για τρομοκρατία (καμία εικοσαριά, αν δεν με απατά η μνήμη μου…) κι άλλοι τόσοι για πράξεις χουλιγκανισμού και οπαδικής βίας. Αυτό είναι όλο.

Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελλάδα ως συντεταγμένη δημοκρατική πολιτεία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τα φαινόμενα κατάλυσής της. Αυτό δηλαδή που έκανε αποτελεσματικά η Γαλλία του Μακρόν μέσα στο πλαίσιο της δημοκρατίας και με τους κανόνες του δικαίου.

Αν τώρα γίνει η αρχή με όσους συνελήφθησαν τις τελευταίες μέρες θα είναι ασφαλώς μια θετική εξέλιξη.

Αν όχι, σε λίγο θα βρεθούμε ξανά «στο ίδιο έργο θεατές».