Ζουγκλοποίηση{CR}

Η συντριβή του αυτονόητου. Η άτακτη υποχώρηση της λογικής. Η άωρη αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Ζούμε στα χρόνια που πρέπει να αποδεικνύεις καθημερινά πως δεν είσαι ελέφαντας.

Ο διακόπτης του «αυτόδηλου» είναι μόνιμα στη θέση off. Εφαρμογή του νόμου κατά το δοκούν. Δράση της αστυνομίας κατά το δοκούν. Απόψεις των πολιτικών κατά το δοκούν. Ψήφος – εδώ κι αν είναι κατά το δοκούν.

Συζητάμε, διαπληκτιζόμαστε, κάνουμε (μικρο)πολιτική για θέματα που, υποτίθεται, λύνονται από τους αυτοματισμούς της Πολιτείας. Αλλά κατά πώς φαίνεται, κι αυτή η διαδικασία έχει υποστεί βλάβη και δεν έχουμε τα χρήματα για τα ανταλλακτικά. Ισως μας λυπηθεί κάποιο ίδρυμα και μας συνδράμει. Η κακή χρήση του αυτονόητου, είτε γιατί κάποιοι το θεωρούν πάρεργο, είτε γιατί κάποιοι άλλοι το αντιλαμβάνονται ως πεδίο πολιτικών βολών ξεχαρβάλωσαν τα γρανάζια της κοινωνίας μας.

Οταν προτρέπεις τον κόσμο να μην πληρώνει φόρους, να σηκώνει τις μπάρες στα διόδια, να αμφισβητεί τον νόμο, ουσιαστικά τον διδάσκεις πώς να αποσυναρμολογεί το αυτονόητο της λειτουργίας ενός σύγχρονου κράτους.

Πρόκειται για το πρώτο βήμα της «ζουγκλοποίησης», όπως φαντάζονται κάποιοι τη μετεξέλιξη της Πολιτείας, γιατί οι «ταρζανιές» εντυπωσιάζουν και βρίσκουν πιο εύκολα απήχηση σ’ ένα κοινό που αντιλαμβάνεται την ακαταστασία ως ένα είδος πολιτικής.

Πολύ αμφιβάλλω αν οι θιασώτες αυτής της κατάστασης γνωρίζουν πως η ζούγκλα έχει κι αυτή νόμους που είναι μάλιστα πολύ πιο σκληροί γιατί επιβάλλονται από την ίδια τη φύση. Πρόκειται για τους νόμους των ισχυρότερων, των κρατερόνυχων.

Οποιος μπορεί να αντιληφθεί τη διαφορά καταλαβαίνει πως η αποδοκιμασία του αυτονόητου αποτελεί ουσιαστικά έναν αφορισμό της προστασίας των αδύναμων. Γιατί η ισονομία ενσωματώνεται στην πολιτειακή επινοητικότητα των εμπνευστών της Δημοκρατίας. Οποιος αμφισβητεί τον νόμο αμφισβητεί το πολίτευμα. Ας την προσέξουν αυτή τη λεπτομέρεια οι επαναστάτες της ευκολίας γιατί όπως αποδεικνύεται σε κάθε ευκαιρία, αυτοί που προστρέχουν στην προστασία που προσφέρει ο νόμος, γίνονται ικέτες του, είναι αυτοί που τον τσαλακώνουν και τον αμφισβητούν πάνω στην εξημμένη έπαρσή τους. Στην αργκό αυτό λέγεται ψευτομαγκιά.