Το ποδήλατο είναι σαν τη Φόρμουλα 1!

^«Οι ατυχίες και οι αδικίες με πεισμώνουν και συνήθως με κάνουν να αγωνίζομαι ακόμα πιο δυνατά. Ελπίζω να πάνε όλα κατ’ ευχήν  και στο Τόκιο να  έρθει το καλύτερο μετάλλιο απ’ όλα».

Ο Χρήστος Βολικάκης δεν είναι απλά ένας αξιόλογος και ασφαλώς ο κορυφαίος έλληνας ποδηλάτης. Είναι εκ των καλύτερων στον κόσμο και μιλώντας στα «ΝΕΑ» λίγο μετά τη νέα του επιτυχία (αργυρό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Ολλανδίας στο σκρατς, ενώ του «έκλεψαν» με ένσταση οι Ιταλοί μετά τον αγώνα και ένα χάλκινο στους πόντους), δεν κρύβει ότι ο μεγάλος στόχος του είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες στους οποίους αυτό που επιζητεί είναι ξεκάθαρο.

«Ενα μετάλλιο! Πρόκειται για όνειρο ζωής, αλλά είμαι προσγειωμένος και πατώ στο έδαφος. Ξέρω απόλυτα τις δυνατότητές μου όπως και το γεγονός ότι συμμετέχουν στις μεγάλες διοργανώσεις οι κορυφαίοι. Τους έχω κερδίσει όλους σε αγώνες ανά τον κόσμο και θέλω να το ξανακάνω σε μια δύσκολη δοκιμασία καθώς θα συμμετέχω στο Ομνιουμ», λέει ο πρωταθλητής μας που μας είχε… καλομάθει με πολλά μετάλλια και διακρίσεις στο αγαπημένο του Κέιριν, αλλά πλέον έχει κάνει στροφή σε ένα από τα πιο απαιτητικά αγωνίσματα, το Ομνιουμ των τεσσάρων αγωνισμάτων (μετά το Ρίο άλλαξε, καθώς εκεί διαρκούσε δύο ημέρες και περιελάμβανε έξι αγωνίσματα). Πλέον, πραγματοποιείται σε μία ημέρα και περιλαμβάνει το Σκρατς, το Elimination, τους πόντους και το Tempo Race.

«Είναι ένα πολυαγώνισμα ουσιαστικά, που πρέπει να είσαι καλός σε κάθε ξεχωριστό αγώνισμα, ώστε να συγκεντρώσεις την υψηλότερη βαθμολογία, αλλά αυτό με εξιτάρει».

Ο πρωταθλητής μας είμαι εξαιρετικός και στα αγωνίσματα των σπριντ, όπως και σε αυτά της αντοχής, κάτι που τον κατατάσσει σε έναν από τους καλύτερους του κόσμου. Δεν είναι τυχαίο ότι στην πιο πρόσφατη παγκόσμια κατάταξη που βγήκε την περασμένη Δευτέρα, ο Χρήστος Βολικάκης είναι 1ος στο Σκρατς, 2ος στο Ομνιουμ και 3ος στους πόντους!

«Ναι, είναι αλήθεια και είναι ιδιαίτερα τιμητικό για μένα, αλλά το έχω κερδίσει με πολύ κόπο και σκληρή δουλειά. Το καλό είναι ότι με έχουν αναγνωρίσει πλέον στο εξωτερικό και για το γεγονός ότι είμαι το ίδιο καλός τόσο στα αγωνίσματα αντοχής όσο και στα σπριντ. Είναι σαν να είσαι στον στίβο και να συμμετέχεις τη μια μέρα στα 100 μέτρα και  την επόμενη να τρέχεις στα 10.000 μέτρα ή στα 20 χιλιόμετρα βάδην!».

Ολη του η ζωή πετάλι

Ο Στέλιος Βολικάκης λατρεύει το ποδήλατο από μικρός («Είναι όλη μου η ζωή» λέει), αλλά η πολιτεία και (παλαιότερα) η ομοσπονδία ποδηλασίας του έχουν κάνει κατά καιρούς – όπως και στους υπόλοιπους αθλητές – τη ζωή… ποδήλατο.

«Ναι είχα σκεφτεί να τα βροντήξω και να σταματήσω. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο το 2016, για 2½ χρόνια δεν υπήρχε τίποτα,  ιδιαίτερα από την ομοσπονδία. Δεν πρόσφερε το παραμικρό. Ευτυχώς, με τη νέα διοίκηση κάτι κινείται, βοηθάει και η Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή και η κ. Κατσαρού που είναι υπεύθυνη στο ΟΑΚΑ. Και μετά με χορηγούς και προσωπικό κόστος. Δεν γίνεται αλλιώς», λέει ο Χρήστος Βολικάκης που αρκετές φορές πριν από τον αγώνα αναγκάζεται ο ίδιος να φτιάξει και το ποδήλατό του αφού: «Εδώ δεν έχουμε κάποιες φορές φυσικοθεραπευτή, τεχνικό για ποδήλατα θα έχουμε; Και δεν μας πιστεύουν και οι ξένοι που έχουν ολόκληρο τιμ από εργοφυσιολόγο, διατροφολόγο, τεχνικό, άνθρωπο που τραβάει τους αγώνες σε βίντεο και ό,τι μπορείς να φανταστείς. Στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό όταν με ρώτησαν οι αντίπαλοί μου πού έκανα την προετοιμασία μου και τους είπα στην Ελλάδα και στο ΟΑΚΑ, χαμογέλασαν και δεν με πίστεψαν, νομίζοντας ότι κρύβω τα χαρτιά μου!

Και εγώ να μην ξέρω καν πολλές φορές εάν θα έχω ρεζέρβα και άλλα ωραία…».

Το πρότζεκτ

Το ερέθισμα ν’ αρχίσει την ενασχόληση με το άθλημα το έδωσε ο πατέρας του, Κώστας, παλαιός ποδηλάτης και προπονητής, που έχει εργαστεί και στις εθνικές ομάδες. Πρώτος σύλλογος του Χρήστου ήταν ο ΠΟ Βόλος και εκεί στην αγαπημένη του πόλη έχει κάνει τη σχολή που «τρέχει» με τον πατέρα του και τον αδελφό του, Ζαφείρη.

«Είναι ένα εξίσου σημαντικό πρότζεκτ που θέλουμε να φέρουμε μικρά παιδιά στο ποδήλατο και να βοηθήσουμε να αναπτυχθεί το άθλημα. Εχουμε τη συμπαράσταση του περιφερειάρχη κ. Αγοραστού και του δήμου που έχουν δεσμευτεί κάποια στιγμή για την κατασκευή ενός σύγχρονου ποδηλατοδρομίου στην πόλη. Θα είναι ό,τι καλύτερο και θα μπορεί να φιλοξενεί και μεγάλες διοργανώσεις».

Ο ίδιος θέλει να ποδηλατεί σε υψηλό επίπεδο: «Τουλάχιστον μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι και μετά να προσφέρω από άλλη θέση στο άθλημα. Το οποίο χρειάζεται μεγάλη τεχνογνωσία, καθώς το ποδήλατο έχει γίνει πλέον σαν τη Φόρμουλα 1. Ευτυχώς που έχω και τον αδελφό μου, που είναι σε υψηλό επίπεδο και με βοηθάει στις προπονήσεις».