Για τον Κώστα

Ανοίγω το κινητό. Το μήνυμα ξεκάθαρο: «Κώστα, δεν θα γράψω σήμερα». Ηταν απόγευμα Τετάρτης 25 Σεπτεμβρίου. «Δεν πειράζει, άσε και λίγο τη δουλειά», απάντησα. Μέσα μου, όμως, κάτι με έτρωγε. Ο Καίσαρης, ένα… σκυλί τού (δημοσιογραφικού) πολέμου να μη δώσει κείμενο; Αυτός που σχεδόν δύο χρόνια τώρα, δεν έλειψε ούτε ημέρα από τα «ΤΑ ΝΕΑ»; Που δεν ζήτησε άδεια καλοκαίρι ή χειμώνα και πάντα βρισκόταν στις επάλξεις; Την επομένη, στο mail μου κανονικά το κείμενο για το φύλλο του Σαββάτου 28 Σεπτεμβρίου. Το τελευταίο του που δημοσιεύτηκε. «Είμαι σε διαδικασία εξετάσεων…», η νεότερη ενημέρωση. Εκεί, πλέον, ανησύχησα αληθινά. Ολα πήραν τον άσχημο δρόμο τους…

Το ποιος ήταν ο Κώστας Καίσαρης δεν χρειάζεται να το πω. Ούτε να κάνει την οποιαδήποτε αναφορά όποιος τον έζησε από κοντά τα χρόνια της μεγάλης ακμής του, τότε που έφερε κοσμογονικές αλλαγές στην πιάτσα με τη στήλη του στον «Φίλαθλο», τον «αποδυτηριάκια». Οσοι δε αναρωτιούνται «τι ήταν αυτό;», μάλλον κατοικούν σε άλλο αθλητικό σύμπαν. Ακόμη θυμάμαι τη συνάντηση στο Jimmy’s, φθινόπωρο του ’17. Λίγο προτού έρθει στην εφημερίδα. Οπως θα έλεγε και κάποιος παλιός συνάδελφος, της δικής του γενιάς, ήταν «λίγα λόγια και υψηλές επιδόσεις». Στην πορεία, η συνεργασία αληθινά άψογη. Νωρίς το σχόλιο, έγκαιρο. Φυσικά και έγκυρο. Αλλά, είπαμε, αυτά τα αντιλαμβάνεται όλος ο κόσμος. Τα sites χθες, ανέβασαν για ώρες την είδηση για το φευγιό του. Τέτοια διείσδυση είχε ο Καίσαρης. Εύστροφος. Με αντίληψη καταστάσεων. Με πολιτική ματιά τέτοια, ώστε στην πορεία του ζητήθηκε να κάνει και ανάλυση των δρώμενων στην πολιτική σκηνή. Το «εκτός γραμμής» ήταν μια σελίδα που την απογείωσε με τις στακάτες εκφράσεις, χωρίς φιοριτούρες και δηθενιές ελάχιστα αναγκαίες. «Τα του Καίσαρως υπογράφω χρόνια», είπε για τη στήλη του στα «ΝΕΑ». Γεμάτη ειδήσεις, φουλ στα παρασκήνια, ακόμη και τα πολύ ψιλά γράμματα, εκεί που πάντα πρέπει να δίνει σημασία κάποιος. ‘Η οι πολύ ψαγμένοι. Γνωριμίες μεγάλες, άνοιγαν πόρτες παντού. Οι κεφαλές του αθλητισμού τον σέβονταν. Μπορούσε να σηκώσει το τηλέφωνο και να κουβεντιάσει με τον κάθε μεγαλόσχημο παράγοντα. Της κάθε ομάδας. Κύρος τεράστιο. Προσωπικότητα. Εκτόπισμα δημοσιογραφικό. Στυλ ιδιαίτερο, τόσο στις κοινωνικές του συναναστροφές όσο και στο επάγγελμα και τη γραφή. Ποτέ δεν σε πρόσβαλε. Oύτε ήταν «εγώ τα ξέρω όλα». Αν το ένιωθε πως πρέπει, έδινε και συμβουλές. Η σχέση με την τεχνολογία γι’ αυτόν τον παλιό; «Οι συσκευές είναι έξυπνες και τα κάνουν όλα» ήταν κάποτε μια ατάκα του. Στις προσεγγίσεις, άφθαστος. Εδώ και κάποια χρόνια, ανέπτυξε σχέση με τον Γιώργο Κιντή. Του στάθηκε μέχρι τέλους, ως αληθινός αδελφός. Με αληθινή αγάπη. Ακέραιος και αυτός χαρακτήρας. Ηταν και του λόγου του ένα βράδυ στο Μοσχάτο. Αλλά στα Εξάρχεια βρε Κώστα, δεν προλάβαμε να πάμε…