Μονοπωλιακά βάσανα

Πέρυσι το καλοκαίρι έφυγα από τη Wind και μεταφέρθηκα στην Cosmote ελπίζοντας ότι θα έχω καλύτερες υπηρεσίες – η ίδια η διαδικασία αλλαγής παρόχου με ταλαιπώρησε τόσο ώστε άρχισα να σκέπτομαι ότι στην πραγματικότητα οι Cosmote, Vodafone, Wind δεν θέλουν να αλλάζεις εταιρεία. Και μάλλον έτσι είναι αφού το 2018 για αύξηση του τζίρου τους 1%-2% και οι τρεις είχαν αύξηση κερδών πάνω από 10%: έχουν βρει το μυστικό να κερδίζουν περισσότερα χωρίς να αυξάνεται  η πελατεία τους.

Στην αρχή όλα πήγαιναν καλά, το ιντερνέτ ήταν πολύ καλύτερο, τον χειμώνα όμως η κατάσταση άλλαξε δραματικά: είχα πρόγραμμα «έως 24 Mbps» αλλά η ταχύτητα δεν ξεπερνούσε τα 4 -5 Mbps. Με τα πολλά, η Cosmote σταθεροποίησε την ταχύτητα στα 10-12 Mbs και ήμουν ευγνώμων, έστω και με το 50% της ταχύτητας που υποσχόταν το πρόγραμμα για το οποίο πλήρωνα. Αλλά πρόσφατα, τα ίδια: ταχύτητες κάτω από 7-8 Mbps και ιδιαίτερα στο upload ταχύτητα με μηδενικά μετά την υποδιαστολή, του τύπου «0,07 Mbps». Απελπίστηκα, ρώτησα για το νέο πρόγραμμα «έως 50 Mbs», 37 ευρώ μηνιαίως, 10 παραπάνω από αυτά που πλήρωνα. «Βεβαίως», μου είπαν· «θα έχετε ταχύτητες πάνω από 45 Mbps για το download  και 5 Mbps για το upload». Εγγυημένα; «Οπωσδήποτε, θα το γράφει και το συμβόλαιο!».

Το συμβόλαιο που μου έστειλαν δεν έγραφε τίποτα: «δεν αναφέρεται αλλά σας βεβαιώνουμε ότι οι ταχύτητες θα είναι αυτές που σας λέμε».  Το συμβόλαιο δεν εγγυόταν ελάχιστη ταχύτητα, κατέγραφε όμως καταλεπτώς πόσα χρήματα παραπάνω θα πλήρωνα αν το διέκοπτα πριν ή αν το συνέχιζα μετά την ημερομηνία λήξης του. Η Wind με είχε χρεώσει 450 ευρώ πέρυσι γιατί η Cosmote της είχε προωθήσει το αίτημα αλλαγής παρόχου μία ημέρα πριν τη λήξη του συμβολαίου.

Σταθερά, κάθε χρόνο, οι υπηρεσίες της ΕΕ ανακοινώνουν ότι η Ελλάδα είναι η ακριβότερη χώρα της Ένωσης ως προς τις τηλεπικοινωνίες. Εκ πείρας, υποπτεύομαι ότι είναι μία από τις χειρότερες ως προς την ποιότητα των υπηρεσιών – και κατά διαβολική σύμπτωση και οι τρείς χρεώνουν περίπου τα ίδια για αυτά που (υπόσχονται ότι θα) προσφέρουν.  Θα μπορούσα να προσθέσω στοιχεία και για άλλες συμπεριφορές (πχ, επιστροφή εγγυήσεων…) των ίδιων αλλά και άλλων εταιρειών – για τα ολιγοπώλια δηλαδή που μας μεταχειρίζονται πια μάλλον χειρότερα από τα παλιά κρατικά μονοπώλια. Παρά τις τόσες ανεξάρτητες αρχές που έχουν ιδρυθεί για να τα ελέγχουν, παρά τους όρκους όλων των κομμάτων κατά των ολιγοπωλίων και των καρτέλ.