Αρτεμις Σκουμπουρδή

Κάθε που ξεφυλλίζω «ΤΑ ΝΕΑ», η ματιά μου πέφτει πάνω στη χαριτωμένη στήλη «Το Σαββατοκύριακό μου» και τότε ένα μειδίαμα βελτιώνει ασυνειδήτως την όψη του προσώπου μου. Γιατί πάντοτε συνειδητοποιώ πόσο διαφορετικό είναι το Σαββατοκύριακο ενός ξεναγού. Ευχή και κατάρα! Καθώς οι ξεναγοί δεν έχουμε ούτε Σαββατοκύριακα ούτε αργίες, πολύ περισσότερο δε, θερινές διακοπές. Κυρίως αυτές τις ιδιαίτερες μέρες που όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι της υφηλίου παραδοσιακά απολαμβάνουν, εμείς οι ξεναγοί εργαζόμαστε και μάλιστα με δύσκολες συνθήκες.

Στο πέρασμα του χρόνου αυτές οι ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος δικαίωναν τον αείμνηστο πατέρα μου. Μου θυμίζουν τον ομηρικό καβγά που έστησε εκείνος, πολύγλωσσος ξεναγός, όταν του ανακοίνωσα στο πρώτο πέταγμά μου την απόφασή μου να βιοποριστώ ως ξεναγός. Βεβαίως υπάρχει αντίτιμο: η χαρά που εισπράττεις όταν καθημερινά κάνεις ξένους περιηγητές… φιλέλληνες! Οπως επίσης οι χειμερινοί μήνες ανεργίας, όταν ο κανονικός ξεναγός μπορεί να ρυθμίσει τη ζωή του με απεριόριστο ελεύθερο χρόνο. Ομως η αφεντιά μου δεν ανήκει σε αυτήν την κατηγορία, καθώς από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο τα Σαββατοκύριακά μου επιλέγω να είναι παραγωγικά, δημιουργικά, διανθισμένα με βιοπορισμό και εθελοντισμό. Ωστόσο ενδιαφέροντα, γεμάτα χαρές!

Αναμφισβήτητα ένα Σαββατοκύριακο ξεκινά από την Παρασκευή και τολμώ να πω πως η προσμονή του μού προκαλεί ακόμα μεγαλύτερη ανάταση την ημέρα αυτή. Προσωπικά κρατώ μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια που τις ημέρες αυτές ο πατέρας συνόδευε τον αδελφό μου κι εμένα σε πολιτιστικούς περιπάτους και αρχαιολογικούς χώρους και μας ξεναγούσε!

Τα βράδια οι γονείς μου οργάνωναν οικογενειακές και φιλικές συγκεντρώσεις με ανυπέρβλητες… μαμαδίστικες γεύσεις. Τις συνόδευαν η φυσαρμόνικα του πατέρα και τα τραγούδια της μαμάς. Τις Κυριακές, επίσης, το πρόγραμμα εμπεριείχε Σινεάκ και Σινέ Παρί με ταινίες παιδικές και ενδιαφέρουσες. Από τότε λάτρευα το τέλος και την αρχή τής κάθε εβδομάδας.

Τώρα που ταξιδεύω, τις Παρασκευές μού λαχαίνει να βρίσκομαι στην Καλαμπάκα, όπου έχω αποκτήσει εξαίρετους φίλους. Τα βράδια στον παραδεισένιο κήπο του Γιώργου, στο Κύτταρο της Ράξας, η ευχάριστη συντροφιά της Φωτεινής, φίλων και συναδέλφων με τις τερψολαρύγγιες γεύσεις και το γλυκόπιοτο κρασί μάς χαρίζουν υπέροχες στιγμές. Εκεί, ξεχνάμε την κόπωση των πιεστικών ημερών και τις βασανιστικές ζέστες του ελληνικού καλοκαιριού!..

Ανατολή και λιόγερμα προσφέρουν μοναδικές εμπειρίες στην Ολυμπία, στους Δελφούς, στα Μετέωρα!

Το σαββατόβραδο της επιστροφής στο σπίτι μου με πλημμυρίζει χαρά. Προγραμματίζω ποιους φίλους θα δω τις επόμενες δύο βραδιές που θα είμαι στην Αθήνα. Κάποια καλή παράσταση στο Ηρώδειο ή κάπου αλλού και κυρίως κρασοκατάνυξη με φιλική συντροφιά.

Τα Σαββατοκύριακα του χειμώνα είναι πάντοτε όμορφα γιατί βρίσκομαι επιτέλους στο σπίτι μου, κοντά στην οικογένειά μου, στους δικούς μου ανθρώπους και στα βιβλία μου. Τα πρωινά πάντοτε εργάζομαι εθελοντικά, στις δωρεάν ξεναγήσεις για τους Αθηναίους. Τα απογεύματα και τα βράδια τα αφιερώνω – όταν έχω ελεύθερο χρόνο και δεν έχω μελέτη – στο να παρακολουθήσω εκθέσεις, θέατρο και άλλα πολιτιστικά δρώμενα. Μετά, συμποσιάζομαι με φίλους αγαπημένους, τους οποίους στερούμαι όταν ταξιδεύω.

Αγαπημένα μου στέκια τα δρομάκια της Πλάκας, η γειτονιά όπου μεγάλωσα, γαλουχήθηκα και κυριολεκτικά λατρεύω! Ενας άλλος χώρος που αγαπώ είναι ο Μαγεμένος Αυλός, η αύρα του μου θυμίζει τον λατρεμένο μας Μάνο Χατζιδάκι και ο ιδανικός ιδιοκτήτης του Δημήτρης Θεοφίλου μού αναμοχλεύει ωραίες παιδικές μνήμες!

Ολα τα Σαββατοκύριακα της ζωής μου είναι πάντοτε πολύ γεμάτα και δεν έχω πλήξει ποτέ! Εμαθα να συνδυάζω το απολλώνιο με το διονυσιακό πνεύμα, δηλώνω λάτρης του Διονύσου, της Τερψιχόρης και των άλλων Μουσών. Ως εκ τούτου απολαμβάνω την κυριακάτικη εργασία μου, όπως ένα ενδιαφέρον πολιτιστικό δρώμενο, και… απογειώνομαι με ένα απλό συμπόσιο με προσφιλείς μου ανθρώπους. Είμαι πάντοτε κουρασμένη, μα πλήρης και ευτυχής!