Μεταναστευτικό: Το «υπερόπλο» της Τουρκίας και η λύση

Κύριε Διευθυντά,
Είναι γεγονός ότι η Τουρκία διαθέτει έναντι της Ευρώπης και ιδίως της Ελλάδας ένα σημαντικό ατού, το οποίο με τον τρόπο που το έχουν αντιμετωπίσει μέχρι τώρα οι Ευρωπαίοι έχει καταστεί ένα πραγματικό υπερόπλο. Αυτό δεν είναι άλλο από τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών και την απειλή να πλημμυρίσει την Ελλάδα και μέσω αυτής και την Ευρώπη με εκατομμύρια λαθρομετανάστες τους οποίους έχει βαπτίσει πρόσφυγες.
Και όμως η αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού είναι απλή όπως το αβγό του Κολόμβου.
Οι άνθρωποι αυτοί, άλλοι δυστυχείς και άλλοι τυχοδιώκτες, θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα γιατί πιστεύουν ότι μέσω αυτής θα φθάσουν και στην Ευρώπη, που με τα επιδόματα και τις ευκολίες που τους παρέχει θα βελτιώσουν τη ζωή τους.
Επομένως ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτή η απειλή είναι να συνειδητοποιήσουν ότι ερχόμενοι στην Ελλάδα δεν πρόκειται ποτέ να φθάσουν στην Ευρώπη και θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι στη χώρα μας με συνθήκες που θα τους επιτρέπουν μεν να επιβιώνουν, αλλά στην ουσία θα είναι φυλακισμένοι, με μόνη δυνατότητα την επιστροφή στις χώρες τους ή στην Τουρκία που ήταν.
Για να γίνει αυτό, τα κέντρα υποδοχής και παραμονής τους πρέπει να είναι εντελώς κλειστά χωρίς καμία δυνατότητα διαφυγής. Τέτοια κέντρα μπορούν να δημιουργηθούν στα αναρίθμητα ακατοίκητα και απομονωμένα νησιά που διαθέτει η χώρα μας, με την κατασκευή σε αυτά των κατάλληλων υποδομών για την προσέγγιση πλοίων και στέγης. Η σχετική δαπάνη για την κατασκευή τους, καθώς και για την εξυπηρέτησή τους σε είδη διατροφής και υγιεινής, καθώς και για την επιτήρησή τους θα πρέπει να βαρύνει την Ευρωπαϊκή Ενωση, και οπωσδήποτε θα είναι μικρότερη από τα δισεκατομμύρια που δίνει στην Τουρκία σήμερα και επιπλέον θα απαλλαγούν από τους εκβιασμούς της Τουρκίας.
Η λύση αυτή μπορεί να φαίνεται απάνθρωπη σε μερικούς αιθεροβάμονες ψευτοανθρωπιστές, οι οποίοι σίγουρα διαβιούν σε μέρη που δεν τους αγγίζει άμεσα το πρόβλημα, και να θυμίζει την περίπτωση της νήσου Ελις με την οποία οι Αμερικανοί αντιμετώπισαν παρόμοιο πρόβλημα στο παρελθόν, καλά θα κάνουν όμως να σκεφτούν και τους χιλιάδες που πνίγονται στη θάλασσα και ότι αν δεν υπήρχε η νήσος Ελις πιθανόν να μην υπήρχε η σημερινή Αμερική.
Οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαπράξει εθνικό έγκλημα μέχρι τώρα με το να δημιουργούν τέτοια κέντρα σε μεγάλα και κατοικημένα νησιά ή στην ενδοχώρα, μεταβάλλοντας τη ζωή των ελλήνων κατοίκων τους σε κόλαση και προκαλώντας, πλην των άλλων, την αλλοίωση του πληθυσμού μας και την απώλεια της εθνικής μας ταυτότητας.
Η σημερινή μάλιστα κυβέρνηση επιτείνει το πρόβλημα με τη μεταφορά μέρους των λαθρομεταναστών των νησιών του Βορείου Αιγαίου σε κέντρα της ενδοχώρας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τη δυσμενή επίδραση που θα έχει αυτό στις συνθήκες διαβίωσης των γειτονικών ελλήνων κατοίκων, οι οποίοι δικαίως και ευλόγως αντιδρούν και διαμαρτύρονται.
Πέραν τούτου η ενέργεια αυτή, αντί να αποτρέπει την εισβολή και άλλων μεταναστών στη χώρα μας, αντιθέτως την ενθαρρύνει. Δεν μπορώ να διανοηθώ πώς σκέπτονται αυτοί που αποφάσισαν το αντεθνικό και παράλογο αυτό μέτρο. Δυστυχώς στο σημείο αυτό η κυβέρνηση ξεπέρασε και τον ΣΥΡΙΖΑ και διακινδυνεύει το μέλλον και την ύπαρξη της χώρας μας.
Θεωρώ ότι πρέπει να σταματήσει άμεσα τη μεταφορά των μεταναστών από τα νησιά στην ενδοχώρα και να υιοθετήσει και απαιτήσει από την Ευρώπη τη λύση που προτείνω, η οποία είναι πολύ περισσότερο ανθρωπιστική από αυτό που θα επακολουθήσει με την αλματώδη αύξηση των ροών και των πνιγμών και τον εκβιασμό της χώρας μας από την Τουρκία.
Οσο γι’ αυτούς που θα θεωρήσουν το μέτρο κοινωνικά απάνθρωπο και τις διάφορες αυτοπρόσκλητες «φιλανθρωπικές» ΜΚΟ, ας συγκρίνουν την εικόνα ενός παιδιού που πνίγεται στη θάλασσα με εκείνη ενός παιδιού που ζει μέσα σε έναν κλειστό χώρο, αλλά με ανεκτές συνθήκες διαβίωσης και χωρίς κίνδυνο της ζωής του. Προφανώς υπάρχει και η λύση να δημιουργηθούν κέντρα διοχέτευσης και παραμονής των μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους ή γειτονικές με αυτές, υπό την προστασία του ΟΗΕ, αλλά αυτό δεν είναι αρμοδιότητα της χώρας μας και ξεφεύγει από τον σκοπό του άρθρου αυτού.
Ιωάννης Γ. Κουλούρης
Δρ.Μηχ/γος Ηλ/γος ΕΜΠ
Οι καθυστερήσεις στις άδειες οδήγησης
Κύριε Διευθυντά,
Στις 22/5/19 πέρασα επιτυχώς τις εξετάσεις οδήγησης για άτομα άνω των 74 ετών κατά το «σύστημα Σπίρτζη». Την ημερομηνία εξασφάλισα μήνες μετά την κατάθεση των απαραιτήτων δικαιολογητικών στην Περιφέρεια Αττικής (Λεωφόρος Κηφισίας στο «δακτύλιο»), ύστερα από δίωρη ορθοστασιακή αναμονή (δεν υπάρχουν αριθμοί πρωτεραιότητες και μιλάμε για υπερήλικους). Εκτοτε μεταβαίνω στην Περιφέρεια ανα μήνα (καθ’ υπόδειξη των «αρμοδίων»), αλλά η άδεια δεν έχει εκδοθεί και ουδείς είναι σε θέση να ενημερώσει για το πότε θα εκδοθεί. Τις τέσσερις φορές που πήγα μέχρι τώρα έπρεπε να διανύσω (στην ηλικία μου και) στον ήλιο μία απόσταση περίπου τριών χιλιομέτρων (μετ’ επιστροφής) δεδομένου ότι δεν υπάρχει δυνατότης στάθμευσης (οι εργαζόμενοι της Περιφέρειας καταλαμβάνουν – συστηματικά και ΑΤΙΜΩΡΗΤΑ – όλα τα γύρω πεζοδρόμια).
Και διερωτώμαι: γιατί δεν στέλνουν την άδεια ταχυδρομικώς όταν εκδοθεί ή δεν ενημερώνουν τηλεφωνικά για την παραλαβή της; Γιατί έστω δεν απαντούν στα τηλέφωνα για να ενημερώσουν τον πολίτη να μην πηγαίνει άδικα;
Συμπληρωματικά αναφέρω ότι το προσωρινό πιστοποιητικό που χορηγούν σε άπταιστα ελληνικά σου αποκλείει τη δυνατότητα να οδηγήσεις στο εξωτερικό.
Νίκος Ζαχαριάδης