Γλυπτά

Ομολογώ ότι ποτέ δεν είχα καταλάβει πόσα συριζόπουλα και συριζοπούλες κόπτονται για τα Γλυπτά του Παρθενώνα.

Προφανώς έκανα λάθος. Τα είχαν βαθιά χαραγμένα στην ελληνική ψυχή τους.

Αλλά πολύ βαθιά. Διαφορετικά σε τεσσεράμισι χρόνια διακυβέρνησης θα είχαν φτιάξει τουλάχιστον τον ανελκυστήρα στην Ακρόπολη.

Τελικά το αντικείμενο του καβγά δεν ήταν καν αντικείμενο για καβγά.

Ο Μητσοτάκης πρότεινε να έλθουν στην Ελλάδα τα Γλυπτά για τους εορτασμούς του 2021 και εμείς να στείλουμε σε αντάλλαγμα δικούς μας αρχαιολογικούς θησαυρούς στο Βρετανικό Μουσείο.

Μετά τους εορτασμούς προφανώς ο καθένας θα πάρει πίσω τα δικά του. Η ιδέα μπορεί να είναι καλή ή κακή αλλά δεν είχε συνέχεια.

Το Μουσείο είπε ότι δεν του αρέσει ο δανεισμός παρά μόνο αν η Ελλάδα αναγνωρίσει την κυριότητα των Γλυπτών.

Ομάδες συριζόπουλων που οριακά γνωρίζουν τι είναι το Βρετανικό Μουσείο έβαλαν τις φωνές ότι ο Μητσοτάκης χαρίζει τα Γλυπτά στους Αγγλους.

Ποιο είναι λοιπόν το θέμα; Αυτό ψάχνω κι εγώ.

Καλώς  Ή κακώς, τα Γλυπτά βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο κι εκείνο αποφασίζει αν, πώς και υπό ποιες προϋποθέσεις τα εκθέτει ή τα δανείζει.

[Εδώ όλοι μαζί φωνάζουμε «κακώς!» και καταριόμαστε τον λόρδο Ελγιν που ήταν παλιάνθρωπος.]

Είναι αλήθεια βεβαίως ότι οι σεβάσμιοι trustees του Μουσείου υπολόγιζαν χωρίς τον ξενοδόχο. Διότι ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος δήλωσε κατηγορηματικά ότι «τα Γλυπτά του Παρθενώνα πρέπει να έλθουν στη χώρα μας, όχι με δανεισμό δηλαδή».

Επειδή όμως εκείνοι δεν τα δανείζουν, ούτε (απ’ ό,τι φαίνεται) τα χαρίζουν παρακούοντας την εντολή Θεοχαρόπουλου, τι  μένει;

Ή να κάνουν οι δύο πλευρές μια συμφωνία αμοιβαία αποδεκτή με εκατέρωθεν παραχωρήσεις.

Ή να πάμε δικαστικά. Θυμίζω πως μια ομάδα βρετανών δικηγόρων που είχε έλθει το 2014 στην Αθήνα με την Αμάλ Αλαμουντίν (του Τζορτζ) δεν έπεισε τους συνομιλητές της ότι υπάρχει πιθανότητα να κριθεί η επιστροφή των Γλυπτών από βρετανικό δικαστήριο. Θα χάσουμε και την υπόθεση και λεφτά.

Ή να στείλουμε τη Μυρσίνη Ζορμπά επικεφαλής κομάντο βασταγερών αχθοφόρων να κλέψει τα Γλυπτά από το Μουσείο.

Μεταξύ μας, η πρώτη λύση μου φαίνεται πιο πιθανή. Αλλά αυτό σημαίνει διάλογο, διαπραγμάτευση, πίεση και όχι τσαμπουκά.

Ακόμη περισσότερο που το ζητούμενο τελικά είναι να έλθουν τα Γλυπτά στην Αθήνα ώστε να αποκατασταθεί ο ενιαίος χαρακτήρας του μνημείου. Δεν είναι «να την πούμε» στους Αγγλους.

Αν φυσικά δεν μας αρέσει η μέθοδος, πρόβλημά μας.

Διότι η μόνη άλλη λύση είναι να στείλουμε τη Ζορμπά με τους αχθοφόρους.