Ο Θρύλος και τα μεγαθήρια

Η ιστορία πλέον γνωστή και ειπωμένη. Οσες φορές και να την ακούσεις όμως προκαλεί την ίδια αντίδραση. Πολλώ δε μάλλον από το βράδυ της Τρίτης, όταν ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε την επιστροφή του στα αστέρια, όπου μετά την κλήρωση έχει να αντιμετωπίσει την πανίσχυρη Μπάγερν, την περσινή φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ Τότεναμ και τον πολύ επικίνδυνο Ερυθρό Αστέρα.

Τέλη Μάη, και εκείνο το απόγευμα στην Πλατεία Αλεξάνδρας δεν ήταν σίγουρα συνηθισμένο. Με εκατοντάδες κόσμο συγκεντρωμένο στα σκαλιά της εισόδου της ΠΑΕ, για τα μάτια του Ματιέ Βαλμπουενά. Το πρώτο ηχηρό μεταγραφικό «χτύπημα» του καλοκαιριού για τους Ερυθρόλευκους. Ο περίφημος γάλλος «δημιουργός», ένας από τους κορυφαίους πασέρ της Ευρώπης την τελευταία δεκαετία. Του θύμισαν λοιπόν εκεί πάνω στις υπογραφές, πως το 2012 ένα δικό του γκολ στο Βεστφάλεν του Ντόρτμουντ με τη φανέλα της Μαρσέιγ, έγινε αιτία ώστε οι Ερυθρόλευκοι να μην προκριθούν στους 16 του Τσάμπιονς Λιγκ.

Η αντίδρασή του, ενώπιον του ίδιου του Βαγγέλη Μαρινάκη; Ενα εγκάρδιο χαμόγελο και λίγα λόγια που εδώ και μερικά 24ωρα μοιάζουν με μια μικρή ποδοσφαιρική προφητεία: «Εντάξει, εγώ το στέρησα τότε. Εγώ θα το φέρω τώρα» είπε γεμάτος αυτοπεποίθηση. Και κυρίως; Το έκανε. Η κυρίαρχη φυσιογνωμία του πιο όμορφου καλοκαιριού που είχε ποτέ ο Ολυμπιακός. Στο ταξίδι των πέντε εβδομάδων που τα παιδιά του Πειραιά κατάφεραν κάτι που για το ελληνικό ποδόσφαιρο έμοιαζε ακατόρθωτο. Η πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, μέσα από τρεις διαφορετικές προκριματικές μάχες νοκάουτ. Το δύσβατο μονοπάτι των μη πρωταθλητών που το έκαναν να φαντάζει ως διαδρομή για… παιδιά σε κατασκήνωση. Η καλύτερη ομάδα των προκριματικών δίχως αμφισβήτηση. Με 5 νίκες και 1 ισοπαλία. Με 13 γκολ στο ενεργητικό και μόλις 1 στο παθητικό. Με τη Βικτόρια του Πλζεν, την Μπασακσεχίρ και την Κράσνονταρ να χαμηλώνουν το κεφάλι δεχόμενες την ανωτερότητά του.

Ο Ματιέ Βαλμπουενά στα 35 του – τα κλείνει τον επόμενο μήνα – επιλέχθηκε από τον Ολυμπιακό και για αυτή τη διαδρομή. Για να προσθέσει εμπειρία, ποιότητα, υψηλές παραστάσεις και προσωπικότητα σε μια καλά δομημένη ομάδα που μεσο – επιθετικά είχε μάθει από την προηγούμενη κιόλας σεζόν να λειτουργεί γύρω από το ταλέντο του Κώστα Φορτούνη και του Ντανιέλ Ποντένσε. Ο Πορτογάλος θα έμενε δεξιά, ο MVP της περσινής Σούπερ Λίγκας στα γνωστά τετραγωνικά πίσω από το φορ. Και ο Βαλμπουενά θα στεκόταν αριστερά. Και στο ποδόσφαιρο όμως όπως και στη ζωή, καμία φορά τα σχέδια μένουν υποχρεωτικά στα… χαρτιά. Ο τραυματισμός του Φορτούνη μόλις 10 ημέρες πριν από την έναρξη των προκριματικών ανάγκασε τον Πέδρο Μαρτίνς σε αναδιανομή ρόλων. Και τα κλειδιά δόθηκαν στον γάλλο σταρ, που πλέον θα έπρεπε να ανταποκριθεί σε έναν ρόλο πολύ πιο απαιτητικό. Τι έκανε; Οι αριθμοί σε τέτοιες περιπτώσεις καμία φορά λένε την αλήθεια. Πέντε ασίστ στα δεκατρία γκολ των προκριματικών. Και ένα  που σκόραρε εκείνος στο Καραϊσκάκη, από τη βούλα του πέναλτι κόντρα στην Μπασακσεχίρ. Σχεδόν το 50% των τερμάτων μιας ολόκληρης ομάδας «κατασκευασμένο» από τα δικά του πόδια. Εμφατικό εισαγωγικό σημείωμα. Για μια σεζόν που μόλις ξεκίνησε εντός αλλά και εκτός συνόρων. Ηδη οι Πειραιώτες γνωρίζουν τα επόμενα. Το αντάμωμα με την Μπάγερν Μονάχου, την Τότεναμ και τον Ερυθρό Αστέρα στον δεύτερο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ. Το παιχνίδι τώρα… αρχίζει.

Το παιχνίδι που ο χαρισματικός άσος το αγάπησε στις πολύχρωμες κερκίδες του Καμπ Νου. Σε μια από τις πιο όμορφες ποδοσφαιρικές εποχές της Μπαρτσελόνα. Εκεί στις αρχές των 90s όταν ο Γιόχαν Κρόιφ συναρμολόγησε εκείνο το υπέροχο ψηφιδωτό με Ρομάριο, Στόιτσκοφ, Κούμαν, Λάουντρουπ, Μπεγκιριστάιν, Γουαρδιόλα. Στην αρχή μιας αυτοκρατορίας που εδραιώθηκε πολύ αργότερα. Μια από τις θεαματικότερες ομάδες της Ευρώπης. Το «καλύτερο δώρο» που έκανε ποτέ ο μπαμπάς Κάρλος στον μικρό Ματιέ. Πού να ήξερε αλήθεια και ο ίδιος πως στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου, σε εκείνα τα ταξίδια από το Ζιρόντ ως την Καταλωνία αμέτρητα Σαββατοκύριακα δεν κάθονταν απλά ο γιος του. Αλλά ένας από τους – μετέπειτα – καλύτερους ποδοσφαιριστές της Γαλλίας. Εκείνος που βαφτίστηκε «σολίστας της Μασσαλίας».

Εκείνος που για την καριέρα του, τα λόγια είναι περιττά. Ιστορικό στέλεχος της Μαρσέιγ (2006-2014), ταξιδιώτης στη Μόσχα για την Ντιναμό (2015), καθοριστικός για την ολική επαναφορά της Λυών (2015-2017) και από τότε ανεπιθύμητος στη Μασσαλία μιας και η έχθρα των δύο ομάδων είναι χιλιοτραγουδισμένη. Επειτα Πολίτης για τη Φενέρ την τελευταία διετία, μέχρι η θάλασσα του ποδοσφαίρου να τον οδηγήσει στο λιμάνι του Πειραιά. Σε αυτό το διάστημα της «συλλογικής» πολυσυλλεκτικότητας χρωμάτων και αναμνήσεων, σημείο αναφοράς και όσα κατάφερε με το εθνόσημο. Οι δύο συμμετοχές με τη Γαλλία σε Μουντιάλ (2010, 2014), η παρουσία στο Euro 2012 με τη νυν παγκόσμια πρωταθλήτρια. Φόρεσε 52 φορές τη φανέλα των Τρικολόρ. Με 19 γκολ και 8 ασίστ στο ενεργητικό του. Με εκείνη την «ισορροπία» που ο ίδιος προκάλεσε με συνέπεια σε ολόκληρη την καριέρα του. Γιατί ο Βαλμπουενά, είτε αγωνιζόμενος στο αγαπημένο του αριστερό άκρο της επίθεσης, είτε δεξιά, είτε και στο «10» το είχε πάντα αρχή του. «Δημιουργός» καλύτερος από σκόρερ. Κάπως έτσι στο βιογραφικό του σήμερα υπάρχουν 119 τελικές πάσες για 69 τέρματα.

Στις 18 Σεπτέμβρη όταν θα ξεκινούν όλα στο νέο Τσάμπιονς Λιγκ και τη φάση των ομίλων, ο Ματιέ Βαλμπουενά θα έχει… δεύτερα γενέθλια μες στον Σεπτέμβρη. Διότι μια τέτοια νύχτα 18 Σεπτέμβρη του 2007 ήταν που άκουσε για πρώτη φορά τον ύμνο της κορυφαίας διοργάνωσης. Η πρώτη φορά που αντίκρισε το διασημότερο «σεντόνι» των σπορ. Εκανε ντεμπούτο με τη Μαρσέιγ κόντρα στην Μπεσίκτας. Από τότε οι συμμετοχές του στο κυρίως μενού της μεγαλύτερης διοργάνωσης της Γηραιάς Ηπείρου έφτασαν τις 45. Ο Ολυμπιακός του προσφέρει το δικαίωμα της επιστροφής εκεί που ανήκει. Ανάμεσα στους καλύτερους. Στον ανταγωνισμό που θρέφει το κίνητρο. Και ο Βαλμπουενά για αυτό το κίνητρο βρίσκεται εδώ. Στο τελευταίο κεφάλαιο της μυθικής καριέρας του…