Στρατηγικό σφάλμα

Μια παράταξη για να έχει Μέλλον οφείλει να έχει αυτογνωσία, να τιμά το Παρελθόν της και να ανιχνεύει το Μέλλον ακόμα και μέσα από τα λάθη της και κυρίως να έχει τη δυνατότητα να ενώνει ακόμα και εκεί που έχει διχαστεί. Τα κόμματα έχουν νόημα εφόσον εκπροσωπούν συγκεκριμένες κοινωνικές δυνάμεις και τα αιτήματά τους. Τα προοδευτικά κόμματα οφείλουν:

α) να υπερασπίζονται τα ασθενέστερα στρώματα, όχι για να καταδικασθούν σε μόνιμη κατάσταση υστέρησης (με μια στείρα επιδοματική πολιτική όπως αυτή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ), αλλά για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τις ραγδαίες οικονομικές εξελίξεις – με γενναίες οικονομικές ενισχύσεις σε κατάρτιση, ανάπτυξη δεξιοτήτων και συμμετοχή στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι

και β) να εκφράζουν και να εκπροσωπούν τους μη προνομιούχους Ελληνες και όλες τις κοινωνικές ομάδες όπως αυτές διαμορφώνονται σε κάθε εποχή από τις τεχνολογικές και παραγωγικές εξελίξεις και όχι όπως ήταν κάποτε.

Αν δεν ανταποκριθούν σε αυτά, τότε καταδικάζονται σε έναν ρόλο ΚΚΕ: περιχαράκωση, μηδενική πολιτική παρεμβατικότητα, αναπαραγωγή μηχανισμών χωρίς επίδραση στην κοινωνία.

Το ΠΑΣΟΚ και ο Α. Παπανδρέου με βάση τη διακήρυξη στις 3 του Σεπτέμβρη άνοιξαν τον δρόμο της συνεχούς αλληλεπίδρασης με την κοινωνία. Το ΚΙΝΑΛ, αντίθετα, δείχνει να έχει αποκοπεί από τις σημαντικότερες παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, και ιδιαίτερα από τους νέους. Αφήνει έτσι ένα ευρύ πεδίο για να παρέμβει ο ΣΥΡΙΖΑ στον προοδευτικό κόσμο, ο οποίος χωρίς ιδέες και συγκροτημένη πολιτική, εκμεταλλευόμενος τις συγκυρίες, προβάλλει κάτι που δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει: μια σοβαρή και υπεύθυνη δύναμη της σοσιαλδημοκρατίας. Η ηγετική ομάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στα πρόθυρα νέου στρατηγικού σφάλματος: ετοιμάζεται να συμπράξει, σε διάφορες μορφές, με τον ΣΥΡΙΖΑ και να χάσει έτσι κάθε ελπίδα αναγέννησης.

Γι’ αυτό το Κίνημα οφείλει:

Να ενισχύσει την αυτονομία του. Και έναντι των μεγαλύτερων πολιτικών φορέων (της Δεξιάς, η οποία παραμένει ο στρατηγικός αντίπαλος, και του ΣΥΡΙΖΑ, που ευθύνεται σημαντικά για την παλιννόστησή της), αλλά και έναντι ισχυρών οικονομικών φορέων. Η ενίσχυση της αυτονομίας προϋποθέτει νέα πολιτική – και συνεπώς νέα ηγεσία που να μπορεί να την εκφράζει αξιόπιστα στα μάτια της κοινωνίας.

Να κάνει επιτέλους πράξη την εσωκομματική δημοκρατία χωρίς διορισμούς και αποκλεισμούς όσων δεν ταυτίζουν την άποψή τους με αυτή της ηγεσίας. Γι’ αυτό επιβάλλεται άμεσα να δρομολογηθεί ένα ανοιχτό συνέδριο από μηδενική βάση με τη συμμετοχή όλων των μελών και των φίλων του χώρου.

Να διευρύνει τη φυσιογνωμία του ενσωματώνοντας τα μεγάλα νέα θέματα(κλιματική αλλαγή και περιβάλλον, αξιοποίηση της θέσης μας στις ενεργειακές ροές, τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και τεχνητή νοημοσύνη κ.λπ.).

Αταλάντευτοι διεκδικούμε με αποφασιστικότητα την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου που αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την εδαφική μας ακεραιότητα, όντας αμείλικτοι για όποιον προσπαθήσει να απειλήσει. Προς αυτή την κατεύθυνση είμαστε αλληλέγγυοι στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο μόνος αντίπαλος στην πολιτική ηγεμονία της Δεξιάς είναι ένας ριζοσπαστικός σοσιαλδημοκρατικός φορέας. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε από τη στιγμή που δεν κατάφερε να οργανώσει και να νοικοκυρέψει το κράτος, αφήνοντας τους μπαχαλάκηδες και τους ρουβίκωνες να κυριαρχούν μπροστά στα μάτια μας.

Ο Κώστας Ξυλούρης είναι ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ