«Ο Φόρστερ, όταν πήγε στην Αλεξάνδρεια νόμιζε πως ο πόλεμος θα έφερνε το τέλος του πολιτισμού που είχε γνωρίσει, όμως ήταν αποφασισμένος να αγωνιστεί τουλάχιστον ενάντια στον «εσωτερικό θάνατο». Τώρα διαπίστωνε πως ο Καβάφης, έτσι όπως στεκόταν στο μπαλκόνι του, επιθεωρούσε ήδη μια πολύ ευρύτερη καταστροφή. Το πρότυπό του δεν ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, που είχε ιδρύσει την πόλη, αλλά ο Αντώνιος που την αποχαιρέτισε, με την πτώση της πόλης στα χέρια των Ρωμαίων, στα χέρια των Αράβων ο Καβάφης θεωρούσε την αποτυχία και την απώλεια ως τη βασική αλεξανδρινή εμπειρία, με τη γενέθλια πόλη του να αποτελεί την πρωτεύουσα του κατ’ επανάληψιν πληγωμένου κόσμου του ελληνισμού, που τα λεγόμενά του άφηναν να εννοηθεί ότι την ταύτιζε με τον πολιτισμό της ανθρωπότητας στο σύνολό του. Οπως και ο όχλος στους «Αλεξανδρινούς βασιλείς» έτσι και εκείνος άρπαζε ό,τι μπορούσε από την κάθε στιγμή».
Σχόλια
