Παζάρι

Εχω μια ειλικρινή απορία. Οσοι έφτιαξαν και όσοι ψήφισαν τον νέο Ποινικό Κώδικα κατάλαβαν τι έφτιαχναν και τι ψήφιζαν;

Διότι αν κατάλαβαν και παρ’ όλα αυτά το έκαναν, μου μοιάζουν μάλλον ασυνείδητοι. Αν δεν κατάλαβαν, είναι προφανώς μυρωδιάδες. Και στις δυο περιπτώσεις αποδεικνύονται επικίνδυνοι.

Κάθε μέρα όλο και περισσότερο αντιλαμβανόμαστε ότι ο νέος Ποινικός Κώδικας αποτέλεσε τη μεγαλύτερη μπίζνα της εποχής ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρω ποιοι πήραν τα λεφτά (αν και υποψιάζομαι…), αλλά από ό,τι αντιλαμβάνομαι είχε κυκλοφορήσει ολόκληρος τιμοκατάλογος.

Διότι δεν είναι μόνο οι τρομοκράτες, οι «πυρήνες», οι κακούργοι κι οι ισοβίτες που κινδυνεύουμε να βγουν ελεύθεροι – ανάμεσά τους και μαφιόζοι της νύχτας, υπόκοσμος, ληστές, πληρωμένοι δολοφόνοι και εγκληματικές συμμορίες…

Είναι και εκείνοι των οποίων τα αδικήματα παραγράφονται ή μετατρέπονται από κακουργήματα σε πλημμελήματα ή πέφτουν στα μαλακά σε ό,τι αφορά τις διώξεις και τις ποινές.

Ακούω από διάφορους δικηγόρους ότι ο νέος Κώδικας έχει και θετικές αλλαγές. Να το δεχτώ. Υποθέτω άλλωστε ότι νοιάζονται για τους πελάτες τους, πράγμα θεμιτό. Αλλά καμία θετική αλλαγή δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για ένα έγκλημα.

Και στην προκειμένη περίπτωση εξελίχθηκε ένα εγκληματικό παζάρι.

Του οποίου η ζημιά πολύ δύσκολα θα επανορθωθεί μετά τις εκλογές. Γεγονός μάλιστα το οποίο εξηγεί και τη σπουδή της κυβέρνησης να ισχύσει ο νέος Ποινικός Κώδικας «έστω και για μια μέρα».

Σημειώνω ότι μόνο για δυο μη επείγοντα ζητήματα η κυβέρνηση επέδειξε ανεξήγητη προεκλογική σπουδή: τον Κώδικα και την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Μόνο γι’ αυτά βιάστηκε!

[Το τρίτο, αλλά στα όρια του αστείου, είναι η ανανέωση της θητείας της διοίκησης της ΔΕΗ έως το 2021 που έγινε στις… 28 Ιουνίου!]

Είναι προφανές ότι τίποτα δεν θα πάθαινε η Δικαιοσύνη αν η ηγεσία του Αρείου Πάγου οριζόταν μετά τις 7 Ιουλίου, ούτε αν ο νέος Κώδικας ψηφιζόταν τον Σεπτέμβριο. Η σπουδή δηλαδή δεν έχει καμία βάσιμη δικαιολογία.

Πράγμα που σημαίνει απλώς ότι η κυβέρνηση είχε δικούς της λόγους να βιάζεται.

Τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα; Ειλικρινά δεν ξέρω. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα είναι εύκολο, αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι νομικοί.

Ξέρω όμως ότι δεν μπορεί να υπάρξει έγκλημα χωρίς τιμωρία. Και ότι όσοι συνέπραξαν στο έγκλημα οφείλουν να υποστούν έστω την ηθική αποδοκιμασία των ευθυνών τους.

Λυπάμαι, αλλά δεν γίνεται να ευδοκιμήσει μια χώρα γεμάτη με απελεύθερους ή ακαταδίωκτους εγκληματίες και με νταραβεριτζήδες του εγκλήματος!