Πράσσειν άλογα

Διαβάζω «Οι 10+1 λόγοι για τους οποίους ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι πιο Ελληνας από σένα». Τις προάλλες εντρυφούσα στους 53+3 λόγους που ο Αντετοκούνμπο δεν είναι Ελληνας.
Στη χώρα του «μέτρον άριστον» και του «τα πάντα ρει και ουδέν μένει», φτάσαμε στην έλλειψη ισορροπίας και του «πράσσειν άλογα».
Η υπερβολή, στοιχείο ενός αστοιχείωτου DNA που καταδυναστεύει τις φωνές της λογικής. Φτιάξαμε τον Παρθενώνα, δώσαμε αιώνια ζωή στο μάρμαρο μέσα από την τέχνη της γλυπτικής και σήμερα καταστρέφουμε την ίδια πρώτη ύλη για να επιτεθούμε στα ΜΑΤ.
Διδάξαμε τη Δημοκρατία και αυτοί που θα φωνάζουν περισσότερο απ’ όλους για την κατάντια της χώρας θα αλείφονται με αντιηλιακά την επόμενη Κυριακή στις παραλίες και θα κομπορρημονούν πως δεν ψήφισαν.
Η μικρότερη σε πληθυσμό χώρα που διοργάνωσε άψογους Ολυμπιακούς Αγώνες κρατάει αιχμάλωτο της ιδεοληψίας το καλύτερο φιλέτο γης στον κόσμο.
Αυτή η κουκίδα που ανέδειξε τους μεγαλύτερους ήρωες της Ιστορίας γέννησε τον Εφιάλτη.
Ζηλεύουμε το γκαζόν του γείτονα που είναι πιο πράσινο από το δικό μας αλλά προστρέχουμε στην πρώτη δυσκολία.
Καταστρέφουμε τα Πανεπιστήμιά μας αλλά μεταγγίζουμε τον κόσμο με γνώση στα διασημότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Τριτοκοσμικοί στις συμπεριφορές και πρωτοπόροι στις ιδέες.
Πολεμάμε τον κοινό εχθρό αλλά δεν ξεχνάμε να στρέψουμε το όπλο και στον αδερφό.
Δοξάζουμε τους ήρωες πριν τους ρίξουμε στα μπουντρούμια.
Από το Go Back Madam Merkel, γονυπετής επαίτης. Από ταπεινοί υπηρέτες του λαού, κολοσσοί του ναρκισσισμού. Από τις επαναστατικές ακρώρειες στις θεσούλες του Δημοσίου.
Αλλά πάλι, υπάρχει πάντοτε αυτός ο αγρατζούνιστος και συνάμα απαίδευτος αυθορμητισμός μέσα από τον οποίον πετάγεται η Ρωμιοσύνη. «…εκεί που πάει να σκύψει με τον σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, Νάτη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει…».
Περίεργος λαός ο Ελληνας. Είτε είναι Μικρασιάτης Ελληνας, είτε Πόντιος Ελληνας, είτε Νιγηριανός Ελληνας.













