Η καρέκλα του τρίζει

Σε μια εβδομάδα και μία ημέρα από σήμερα, αμέσως μετά την ανακοίνωση του εκλογικού αποτελέσματος της Κυριακής, 7 Ιουλίου, για την Ελλάδα θα είναι μια άλλη μέρα. Αν επαληθευτούν οι δημοσκοπήσεις και δεν ανατραπεί η διαφαινόμενη τάση, είναι αυξημένη η πιθανότητα να έχουμε κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ο ηττημένος της αναμέτρησης – ακόμα και με «αξιοπρεπές» ποσοστό, θα είναι η τρίτη στη σειρά ήττα, που θα προστεθεί στη συντριβή στις πρόσφατες ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Αν συμβεί αυτό, αν δηλαδή γίνει δυνατή η διακυβέρνηση της χώρας και η αποτροπή της ακυβερνησίας μέσω μιας παρατεταμένης πορείας αβεβαιότητας με απλή αναλογική, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να ενταχθεί στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι, ασκώντας το ευαγές έργο της αντιπολίτευσης την ίδια στιγμή που θα αποκαλύπτονται οι άγνωστες σήμερα όψεις της κυβερνητικής θητείας της – ανάμεσα σε άλλα, οι μεθοδεύσεις στην προσπάθεια χειραγώγησης του Τύπου ή της δικαιοσύνης, τα ρουσφέτια και η άλωση του κράτους, οι ευθύνες για την αθλιότητα των κέντρων φιλοξενίας (τι ευφημισμός!) των προσφύγων… Είναι βέβαιο ακόμα ότι θα συζητούνται πτυχές του καταστροφικού πρώτου εξαμήνου της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όταν η χώρα απέφυγε την τελευταία στιγμή την καταστροφή, το κόστος των κυβερνητικών επιλογών, οι βαθύτερες συνέπειες του αχρείαστου πριν συμβεί τρίτου Μνημονίου, η πολιτεία Καμμένου, οι ευθύνες για τα ελλείμματα πολιτικής προστασίας που οδήγησαν σε φονικές καταστροφές στη Μάνδρα και στο Μάτι, η αντιμεταρρύθμιση στην εκπαίδευση, η επενδυτική δυσπραγία με κορυφαία πράξη την αδυναμία εκκίνησης των έργων στο Ελληνικό, η αδικαιολόγητη καθυστέρηση της ετυμηγορίας στη δίκη της Χρυσής Αυγής, η διάλυση απαραίτητων υποδομών για την καθημερινή ζωή όπως οι δημόσιες συγκοινωνίες κ.λπ.

Για να αντιμετωπίσει τις πολιτικές επιθέσεις εναντίον του, ο σημερινός Πρωθυπουργός, είναι αλήθεια, θα χρειαστεί κομματικό μηχανισμό, πρόσωπα με αυταπάρνηση που θα μπαίνουν μπροστά, προσπαθώντας να τον βγάζουν κάθε φορά από το κάδρο. Είναι σίγουρο ότι ο μηχανισμός αυτός θα είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Προσωπικώς, δεν στοιχηματίζω. Εχοντας υποστεί αλλεπάλληλες εκλογικές ταπεινώσεις, βαλλόμενος για αυτό που αποκαλούσαμε τόσα χρόνια «ηθικό πλεονέκτημα», ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι επιρρεπής στις αναταράξεις. Χωρίς τον συγκολλητικό ιστό της εξουσίας, οι συνιστώσες που συνέπηξαν το ενιαίο κόμμα μπορούν να ξαναανακαλύψουν τις ιδεολογικές ταυτότητές τους, αποστασιοποιούμενες από το κυβερνητικό παρελθόν των μεθοδεύσεων και του αμοραλισμού.

Αυτές οι προϋποθέσεις κάνουν τον Τσίπρα εξαιρετικά ευάλωτο, πραγματικό πρόβατο επί σφαγή. Υπάρχει ακόμα ένας λόγος. Οι κυβερνήσεις του ήταν προσωποπαγείς. Ο πρόεδρος και οι άνθρωποί του. Η συνοχή τους δεν ήταν ιδεολογική. Συγκολλητικός δεσμός ήταν μόνο η εξουσία. Από τη στιγμή που ο συγκολλητικός δεσμός σπάσει, οι ευθύνες της ήττας θα αρχίσουν να επιμερίζονται στο σημερινό πρωθυπουργικό περιβάλλον.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάντως, μάλλον από ρεαλισμό παρά από ρεβανσισμό, έχει προειδοποιήσει για το νέο σκηνικό: «Ο κ. Τσίπρας θα έχει αρκετές περιπέτειες τις οποίες θα πρέπει να διαχειριστεί», δήλωσε. Δεν χρειάζεται να διαθέτεις τη διορατικότητα Πυθίας για να καταλάβεις ότι η καρέκλα του Αλέξη Τσίπρα τρέμει. Κάθε καρέκλα όπου θα κάθεται.