Δαγκωτό Αλέξης

Ανευ τηλεμαχίας θα προσέλθουν οι Ελληνίδες και οι Ελληνες στις κάλπες. Λες κι αν ακούγαμε (για μία ακόμα φορά) τους πολιτικούς αρχηγούς θα γινόμασταν σοφότεροι. Λες και θα είχαν να πουν κάτι καινούργιο. Κάτι που δεν έχουν ξαναπεί. Και τι σόι «μάχη» θα ήταν αυτή, με παράλληλους μονολόγους; Να στηνόσουνα δηλαδή απέναντι από την τηλεόραση ν’ ακούσεις τι; Τις στημένες απαντήσεις, σε στημένες ερωτήσεις; Σε σκονάκια τούς τα δίνουνε κάθε φορά τα θέματα. Και τι περιμένεις να σου πει ο πολιτικός πριν από τις εκλογές; Την αλήθεια; Ο πολιτικός θα σου πει αυτά που θέλεις ν’ ακούσεις εσύ. Θα σου τάξει. Θα σου υποσχεθεί. Θα σου πει ψέματα. Αν τον πιστέψεις η ευθύνη είναι 100% δικιά σου. Ο ψηφοφόρος είναι για τον πολιτικό μία πολύφερνη νύφη. Θα κάνει τα πάντα για να την κατακτήσει. Τι κάνει ο κάθε άντρας όταν θέλει να ρίξει μία γυναίκα; Της λέει αυτά που θέλει ν’ ακούσει.

……..

Βόλτα

……..

Δείχνει την καλύτερη πλευρά του χαρακτήρα του. Είναι ευγενής. Γενναιόδωρος. Τρυφερός. Αυτό ακριβώς κάνει κι ο πολιτικός. Τα πάντα για να σε φέρει βόλτα. Θα σου τάξει λαγούς με πετραχήλια. Με target group τους λεγόμενους αναποφάσιστους. Αλλο πάλι κι αυτό. Και το να είναι κάποιος αναποφάσιστος όταν έχει προκύψει ένα σοβαρό, ένα μείζον θέμα, μπορείς να το κατανοήσεις. Ψητά ή τηγανητά τα μπαρμπούνια; Είναι ένα ιδιαίτερα σοβαρό ζήτημα. Που έχει λυθεί βέβαια διά της μέσης οδού: ψητά τα μεγαλύτερα, τηγανητά τα μικρότερα. Κοντομάνικα ή μακρυμάνικα τα καλοκαιρινά πουκάμισα; Εύκολο. Μελέτες και έρευνες δεκαετιών, έχουν δώσει τη σωστή απάντηση: κοντομάνικα, ποτέ. Μακρυμάνικα, που τους γυρίζεις τα μανίκια. Να είσαι αναποφάσιστος αν θα πας κινηματογράφο ή θέατρο, μπορώ να το καταλάβω. Οπως επίσης πρόκειται περί σοβαρής απόφασης αν η μακαρονάδα θα είναι πέστο ή μπολονέζ.

…..

Αγαλματίδιο

….

Στις εκλογές, από πού κι ως πού να είσαι αναποφάσιστος; Τέσσερα και πλέον χρόνια κυβέρνησε ο Αλέξης. Πόσα πρέπει να περάσουνε για να πάρεις χαμπάρι περί τίνος πρόκειται; Τριάντα; Το ερώτημα είναι απλό. Είσαι ικανοποιημένος; Ναι ή όχι; Σου είπε αλήθεια ή σου είπε ψέματα; Από τα δέκα που είπε ότι θα κάνει, πόσα έκανε; Εκανε τα επτά; Εκανε τα τέσσερα; Ή μήπως έκανε το ενάμισι; ΟΚ, είναι ωραίο παιδί, χαμογελαστό, γράφει στο γυαλί. Οπως ο Νίκος Κούρκουλος στις ελληνικές ταινίες. Το καλό παιδί, που οι κακοί του έψηναν το ψάρι στα χείλη. Αυτόν τον ρόλο παίζει κι ο Αλέξης. Ο αυτοδημιούργητος, ο μη προερχόμενος από τζάκι, που έγινε στα 40 του πρωθυπουργός. Αυτός που τα βάζει (στα λόγια) με τους κακούς. Ενας τέτοιος ρόλος, είναι ελκυστικός. Σε κερδίζει. Σε ψήνει. Και θα πρέπει να πούμε ότι σ’ αυτόν τον ρόλο ο Αλέξης είναι εξαιρετικός. Δικαιούται χρυσό αγαλματίδιο

….

Ξεροκόμματο

……

Δεν θα μπορούσε να βρεθεί άλλος να τον παίξει καλύτερα. Εξού και το 24% στις ευρωεκλογές. Τεράστιο ποσοστό. Αν αναλογισθείς την αναντιστοιχία λόγων και πράξεων. Οποιοσδήποτε άλλος αν είχε πουλήσει το ίδιο παραμύθι θα είχε καταποντισθεί. Ο Αλέξης αντιθέτως άντεξε. Δεν ψάχνουμε όμως για ζεν πρεμιέ. Που να τα λέει καλά. Να μπαίνει στο πετσί του ρόλου. Να πείθει το κοινό. Περί του πρωθυπουργού γίνεται λόγος. Ενα κι ένα λοιπόν κάνουν δύο. Αν κρίνεις ότι ο Αλέξης, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες, έκανε αρκετά και τη δεύτερη τετραετία θα κάνει ακόμα περισσότερα, κανένα πρόβλημα. Τρέχα να τον ξαναψηφίσεις. Για να σου ξαναδώσει το ξεροκόμματο της 13ης «σύνταξης». Αυτό λοιπόν ο καθαείς οφείλει να το έχει ξεκαθαρίσει. Δεν περιμένει να κατασταλάξει δέκα ημέρες προ των εκλογών. Αν πρόκειται να σου λείψουν ο Τέρενς Κουίκ κι ο Κουρουμπλής, δεν χρειάζεται δεύτερη σκέψη. Δαγκωτό Αλέξης.

…….

Ανασφαλής δείχνει τελευταία ο Λυμπερόπουλος.

– Ομπσέρβερ.