Παράδοση… υπό όρους

«Μπάμπω» ή «βάβω» αποκαλούν στη Βόρεια Ελλάδα τη γιαγιά, ενώ «κόρο» σημαίνει χορωδία και πρόκειται για λέξη που έρχεται από τον αρχαιοελληνικό «χορό», έννοια που συνδυάζει τραγούδι και χορό. Οι Babo Koro, το γκρουπ που συστήνεται με το άλμπουμ «Σίσυφος», χρωστούν το όνομά τους στο συναίσθημα που γεννάει η εικόνα μιας γιαγιάς που χορεύει και τραγουδάει. «Βρήκαμε την πιο ταιριαστή έκφραση για αυτό που μας οδηγεί να δημιουργούμε μουσική. Αν κάποιος έχει υπάρξει σε πανηγύρια στην Ελλάδα, ιδίως σε πιο μικρά χωριά και σε τοπικά γλέντια, ίσως μπορεί να κατανοήσει πιο άμεσα αυτή τη γλυκιά εικόνα νοσταλγίας, συγκίνησης, αψήφησης, θαυμασμού».
Στις εμφανίσεις τους επικρατεί ατμόσφαιρα πανηγυριού – κάλεσμα για εκτόνωση, τραγούδι και χορό, χωρίς ενοχές και αναστολές. Για τους Babo Koro (Δημήτρης Ανασταστίου – βιολί, Κώστας Νικολόπουλος – ακορντεόν, Δημήτρης Τσακανίκας –  κιθάρα, φωνή, Αντιγόνη Μπασακάρου – φωνή, Αποστόλης Μπουρνιάς – κρουστά, Γιάννης Δίσκος – σαξόφωνο, κλαρίνο, Μιχάλης Δάρμας – κοντραμπάσο) το γλέντι   είναι αρχέγονη ανάγκη, έκφραση ατομικού και ταυτόχρονα συλλογικού συναισθήματος. «Το νόημά του κρύβεται στη συνάντηση, στην ενσυναίσθηση, στο “όλον”, και μαζί στη συναισθηματική κάθαρση στην οποία αυτό οδηγεί. Ισως και οι περισσότεροι χοροί στην Ελλάδα είναι κύκλιοι για να συμβολίζουν ακριβώς αυτό το “όλον”, το μοίρασμα της χαράς ή και της λύπης ακόμα. Τη μουσική την αντιλαμβανόμαστε ως φύσει εξωστρεφή και η κοινωνική δύναμη της παραδοσιακής μουσικής και του παραδοσιακού γλεντιού, που εκφράζουν τόσο επιτυχημένα το “όλον”, μας εμπνέει και μας έχει επηρεάσει ιδιαίτερα».

ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ. Στους ήχους που προτείνουν υπάρχουν η Μεσόγειος και τα Βαλκάνια μαζί με δυτικούς ρυθμούς. Είναι τάση και ανάγκη των νέων μουσικών που ασχολούνται με την παραδοσιακή μουσική,να ενώσουν τους ήχους παρά να τους ξεχωρίσουν: «Η σταδιακή απενοχοποίηση της παραδοσιακής μουσικής έδωσε την ευκαιρία στη γενιά μας να ανακαλύψει το βάθος και τον πλούτο της. Η πρώτη ύλη λοιπόν και από τις δύο μεριές, παλιού και νέου, είναι πλέον στο τραπέζι. Το πάντρεμά τους ήταν μια αναπόφευκτη και πολύ ευχάριστη εξέλιξη που προωθεί με έναν τρόπο και τα δύο σε μια νέα εποχή. Πέρα όμως και πάνω από μια απλή πρόκληση για μπόλιασμα μουσικών επιρροών, η γενιά μας βρίσκει στην παράδοση την έκφραση του άμεσου, αυθεντικού γλεντιού που φαίνεται να τη γοητεύει ιδιαίτερα». Τη δημιουργία τους δεν την εκκινεί η επιθυμία για επιστροφή στην παράδοση αλλά για την αφομοίωσή της στη σύγχρονη εκφραση. «Η διατήρηση και εξέλιξη της παράδοσης, ωστόσο, έχει πολλαπλές μορφές. Μια μορφή, για παράδειγμα, αφορά την επανεκτέλεση μέσω της εισαγωγής νέων οργάνων, μια δεύτερη τη δημιουργία νέων κομματιών με επίκαιρο στίχο, μια τρίτη την αναπαραγωγή “α λα παλαιά”, αλλάζοντας ίσως το περιβάλλον εκτέλεσης. Εξ ορισμού βέβαια, η νέα δημιουργία δεν μπορεί να γίνει “παραδοσιακή” μέχρι να κερδίσει το δύσκολο στοίχημα με τον χρόνο. Εμείς από τη μεριά μας αναζητήσαμε τον τρόπο που η παράδοση “χτύπαγε” στις καρδιές των τεσσάρων βασικών συντελεστών της μουσικής και των στίχων, είτε μορφολογικά είτε συναισθηματικά, και προσπαθώντας να πάμε αυτόν τον χτύπο λίγο παρακάτω βρήκαμε τον συνδετικό κρίκο στην ενορχηστρωτική και στιχουργική αισθητική».

info

Το άλμπουμ «Σίσυφος» κυκλοφορεί από την Andama Arts