Υπερίσχυσε η απλή λογική

Πριν από όλα σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια πολύ ωραία ιστορία που μου είπαν. Μέσα στις διάφορες ιδέες που κατέβασαν οι στρατηγικές ιδιοφυΐες του Μεγάρου Μαξίμου προ ημερών, ήταν να κατεβάσουν ξανά νομοσχέδιο για καθιέρωση της απλής αναλογικής, στο διάστημα ανάμεσα στις ευρωεκλογές και τις εθνικές κάλπες της 7ης Ιουλίου. Ο σατανικός σχεδιασμός ποιος ήταν; Να συγκεντρώσει 200 ψήφους, πείθοντας τα μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης που συμπιέστηκαν στις ευρωεκλογές ότι, μιας και κινδυνεύουν με εξαφάνιση, τα συμφέρει να γίνουν οι εκλογές του Ιουλίου με την απλή αναλογική, για να σώσουν κι αυτά ό,τι σώζεται.

Κυνισμός

Να κάνουμε μαζί την αριθμητική; 144 βουλευτές έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, έστω ότι τα βρίσκει με Κίνημα Αλλαγής και Ποτάμι, φτάνει τους 168. Ακόμη κι όλους τους ανεξάρτητους να έπαιρνε, πράγμα απίθανο, θα έφτανε τους 191. Αρα θα χρειαζόταν το ΚΚΕ, που μαντεύω πως δύσκολα θα συνέπραττε σε τέτοια μεθόδευση ή τη Χρυσή Αυγή που θα δεχόταν και θα τη συνέφερε να αυξήσει τα ποσοστά της. Η ιδέα απερρίφθη, ευτυχώς. Η ιστορία όμως είναι ενδεικτική του πόσο κυνικοί εγκέφαλοι κυκλοφορούν εκεί μέσα.

Συνέντευξη – μνημείο

«Αναστρέψιμη» χαρακτήρισε τη διαφορά των 9,5 μονάδων μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ και ο Πρωθυπουργός, στη συνέντευξη – μνημείο που έδωσε στην ΕΡΤ, αλλά τα νούμερα δεν τον επιβεβαιώνουν, προς ώρας τουλάχιστον. Οι κυλιόμενες δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να καταγράφουν διαφορά που ξεκινάει από τις 9 και φτάνει ακόμη κι ώς τις 13 μονάδες. Θα μου πεις, τι θα έλεγε; Οτι θα χάσουν; Οχι δα. Αλλά η συνέντευξη ήταν για πεπεισμένους. Καμία αλλαγή πορείας. Καμία αυτοκριτική.

Fake news και παπαγάλοι

Μήπως θυμάστε τις φοβερές αντιδράσεις μερικών κυβερνητικών στελεχών όταν έγραφαν οι συνάδελφοι του οικονομικού ρεπορτάζ ότι το μεγάλο προεκλογικό πακέτο μέτρων κοστολογείται στο 1% του ΑΕΠ; Που μας έλεγαν για fake news και παπαγάλους της Νέας Δημοκρατίας και τις γνωστές ομορφιές; Κι ότι, προς Θεού, δεν υπήρχε καμία πρόθεση αλλαγής ατζέντας όταν το άμεμπτο προφίλ του Αλέξη Τσίπρα λερωνόταν από τις βόλτες με τα κότερα; Ε, τελικά να που βγήκε η έκθεση της Κομισιόν και πόσο τα κοστολογεί άραγε; Στο 1% του ΑΕΠ.

Μεταξύ φίλων

Το υπουργείο Οικονομικών μας πληροφόρησε ότι η Ολγα Χαρίτου παραιτήθηκε της αποζημίωσης που δικαιούται για τη συμμετοχή της στο Εποπτικό Συμβούλιο του Υπερταμείου. Υποθέτουμε ότι της αρκεί η ακόμη μεγαλύτερη αμοιβή που θα λαμβάνει πλέον ως μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της Τράπεζας της Ελλάδος, όπου τοποθετήθηκε με απόφαση του Ευκλείδη Τσακαλώτου (μία από τις πιο περιζήτητες καλοπληρωμένες αργομισθίες, λένε οι κακές γλώσσες). Παλιός της σύντροφος μού σχολίαζε πάντως ότι η Όλγα Χαρίτου, μέλος της λεγόμενης «παρέας της Αίγινας», είχε εγκαίρως δώσει δείγματα γραφής, όταν εγκατέλειψε τον μαχητικό συνδικαλισμό προκειμένου να προσηλωθεί σε μια πετυχημένη καριέρα διευθυντικού στελέχους μεγάλης ιδιωτικής τράπεζας.

Εγκαίνια στη Δήλο

Από τη Νορμανδία στη Δήλο θα βρεθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, για τα εγκαίνια της σπουδαίας εικαστικής εγκατάστασης του Αντονι Γκόρμλεϊ στο νησί κι αναρωτιέμαι αν θα βρει την ευκαιρία να συγχαρεί και τον δήμαρχο Μυκόνου και παλιό συνεργάτη του, Κωνσταντίνο Κουκά, για την επανεκλογή του.

Χοχλιοί μπουρμπουριστοί

Εναν καγχασμό έλαβα αντί σχολίου από έναν παλιό αγωνιστή του ΠΑΣΟΚ, όταν του είπα ότι ο Θόδωρος Παπαθεοδώρου, μιλώντας στο One TV, εξήρε τους αγώνες του Στάθη Παναγούλη για το κόμμα. Εν τω μεταξύ λίγα λεπτά πριν τον δω στην οθόνη μου, ένας κουτσομπόλης μου έλεγε ότι ο βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής διατύπωνε ανησυχίες για τον χώρο τρώγοντας χοχλιούς σε γνωστό κουτούκι του Φαλήρου.

«Περίπλοκα»;

Γράφει το μεγαλοστέλεχος του Ρουβίκωνα στο Facebook: «Οσον αφορά τους νεοδημοκράτες που […] νομίζουν πως θα πέσουμε τ’ ανάσκελα από τον φόβο μας, ας χαλαρώσουν λίγο. Τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα από ό,τι νομίζουν». Γι’ αυτό το τελευταίο αναρωτιόμαστε εμείς…

Μετ’ ευχών

Ενόχληση εκφράζει, σε ανακοίνωσή του, το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. για το δημοσίευμα των «ΝΕΩΝ», σχετικά με την οδηγία της ΓΑΔΑ για τα μέτρα προστασίας ευπαθών στόχων, το οποίο θεώρησαν απαξιωτικό και διαστρεβλωτικό για «το μοντέλο επιχειρησιακού σχεδιασμού». Ευχόμαστε ειλικρινώς να αποδειχθούν άδικες οι επιφυλάξεις, εκ του αποτελέσματος όμως.