Ο τραπεζίτης {LF}με την κιθάρα

Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 69 ετών το περασμένο Σάββατο ο πρόεδρος της Attica Bank Γιώργος Μιχελής, ένας τραπεζίτης που ποτέ δεν απαρνήθηκε τις αρχές και τις ιδέες της Αριστεράς, παρά την ανέλιξή του στον χρηματοπιστωτικό κλάδο, όπως παραδέχονται ακόμη και ιδεολογικά αντίθετα στελέχη με τα οποία συνεργάστηκε κατά τη διάρκεια της πολύχρονης καριέρας του. Χτυπημένος από καρκίνο, πάλεψε για λίγους μήνες, παραμένοντας μέχρι τέλους ενεργός στα καθήκοντά του, αλλά δεν τα κατάφερε.

Η αλήθεια είναι πως στην τραπεζική πιάτσα πολύ δύσκολα άκουγες κακό λόγο για τον Μιχελή. Πράος, χαμογελαστός, ευγενικός, κέρδιζε εύκολα τους πάντες με τη συμπεριφορά και το ήθος του. Οπως λένε όσοι τον γνώρισαν μέσα από τη δουλειά, παρά τις υψηλόβαθμες θέσεις που κατείχε, ο χαρακτήρας του παρέμεινε όλα τα χρόνια αναλλοίωτος.

Πολύπλευρη η προσωπικότητά του, καθώς εκτός από τραπεζικός και επιστήμονας, υπήρξε συνθέτης, τραγουδιστής, δήμαρχος αλλά και αθλητής στα εφηβικά του χρόνια, παίζοντας ποδόσφαιρο στην ομάδα της γειτονιάς του εκείνη την εποχή, τον Πανιώνιο.

Ενδεικτικοί της στάσης του απέναντι στη ζωή οι στίχοι του τραγουδιού του, με τίτλο «Ανία»: «Γραφεία καινούργια, καρέκλες της SATO, που στρίβουν, κινούνται, επάνω και κάτω. Κομπιούτερ με δίσκους, προγράμματα, αρχεία, θαρρώ πως την ξέρω τη λέξη ανία. Μοντέλα να τρέχουν, καυτές συνεδριάσεις, ευθύνες σου δίνουν, τους στόχους να πιάσεις. Μαθαίνεις τις ράντες, διψάς για εξουσία, θαρρώ πως την ξέρω τη λέξη ανία. Ντυμένοι στην πένα, γραβάτες, κουστούμια, σωρός τα λουλούδια, στα βάζα λουκούμια, παράξενες λέξεις, οικτρή ορολογία, θαρρώ πως την ξέρω τη λέξη ανία».

Γεννήθηκε στη Σκόπελο. Δεν έμεινε όμως εκεί. Από μικρή ηλικία άνοιξε τα φτερά του για άλλες πολιτείες. Παρ’ ότι πέτυχε την είσοδό του σε Πανεπιστήμιο στην Ελλάδα, επέλεξε να μετακομίσει για σπουδές στις ΗΠΑ.

Στη Βοστώνη, όπου έμεινε για 16 χρόνια, έγινε αμέσως γνωστός στην ελληνική κοινότητα. Λάτρης της κιθάρας, μαζί με φίλους του δημιούργησε το συγκρότημα Contemporary Greek Ensemble, το οποίο διέδωσε την ελληνική μουσική. Αν και το γκρουπ είχε σταθερό στέκι στη Βοστώνη, δεν ήταν λίγα τα ταξίδια που έκανε μαζί με την παρέα του σε άλλες αμερικανικές πόλεις για συναυλίες και αφιερώματα σε έλληνες ποιητές. Παρά τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες, η οικονομική επιστήμη τον κέρδισε. Σπούδασε Οικονομικές Επιστήμες (Bachelor of Arts) στο University of Massachusetts, έλαβε Master’s Degree από το Boston College και διδακτορικό τίτλο από το Northeastern University. Θέμα της διατριβής του «H εσωτερική μετανάστευση στην Ελλάδα». Στη συνέχεια ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα, διδάσκοντας στο Πανεπιστήμιο Regis.

Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1984, ξεκινώντας τη σταδιοδρομία του στην Εμπορική Τράπεζα και τη Διεύθυνση Οικονομικών Μελετών. Δεν απαρνήθηκε ποτέ όμως τη μεγάλη του αγάπη, τη μουσική. Το 1987 συμμετείχε ως τραγουδιστής στην εκδήλωση «Αφιέρωμα στον Lorca» στην Εθνική Πινακοθήκη. Χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε και CD με δικές του μουσικές και το γενικό τίτλο «Το Ταξείδι». Το 1989 αναβαθμίστηκε σε γενικό διευθυντή στην Εμπορική και παρέμεινε στη θέση του για περίπου ενάμιση χρόνο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην τράπεζα και ως μέλος του ΔΣ της Visa International, επελέγη από δημοσιογραφικό οίκο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ως μια από τις σημαντικές προσωπικότητες στον χώρο της οικονομίας.

Στη συνέχεια ανέλαβε για πέντε περίπου χρόνια εκτελεστικός αντιπρόεδρος στην Εγνατία Τράπεζα. Οταν αποχώρησε το 1995, έκανε ένα μικρό διάλειμμα στην τραπεζική του καριέρα αναλαμβάνοντας γενικός διευθυντής στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο.

Δεν έμεινε όμως για πολύ μακριά από τον κλάδο. Το 1996 επέστρεψε στην Εμπορική Τράπεζα και μέχρι το 2004 ήταν γενικός διευθυντής και αντιπρόεδρος του ΔΣ. Εκείνη τη χρονιά πήρε μεταγραφή στη Eurobank και ανέλαβε διευθύνων σύμβουλος της θυγατρικής της στη Σερβία Bank Post. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως και το 2007, για να ακολουθήσει μία διετής θητεία στην FBBank.

Πρόσκαιρα τον κέρδισαν τα κοινά. Το 2011 εξελέγη στη γενέτειρά του, τη Σκόπελο, δήμαρχος, ολοκληρώνοντας τη θητεία του το καλοκαίρι του 2014. Μετά την πολιτική αλλαγή του 2015, η νέα κυβέρνηση που αναζητούσε αξιόπιστα στελέχη για νευραλγικές θέσεις στον τραπεζικό κλάδο, τα οποία θα είναι αποδεκτά από τους δανειστές, του αναθέτει νέο ρόλο. Επιλέγεται πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Παρέμεινε στη θέση έως τον Ιούνιο του 2018.

Στις 29 Μαρτίου 2019, παρ’ ότι έχει ξεκινήσει θεραπείες για την ασθένειά του, εκλέγεται πρόεδρος της Attica Bank. Η τοποθέτησή του γίνεται σε μια περίοδο που το διοικητικό δίδυμο της τράπεζας, ο CEO Θεόδωρος Πανταλάκης και ο πρόεδρος Παναγιώτης Ρουμελιώτης παίζουν στην κυριολεξία ξύλο. Οπως έλεγε τις πρώτες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, στόχος του ήταν να επανέλθει ξανά η ηρεμία στην ιστορική τράπεζα. Τελικά, δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του.