Η μέρα που άλλαξε για πάντα τη ζωή μου

Ο σχολικός αγώνας θα ξεκινούσε. Στεκόμουν στη λάσπη με τα παχουλά μου πόδια. Ετρεμα από τον παγωμένο αέρα. Ενιωθα όλους τους συμμαθητές μου να με κοιτάζουν. Εκεί, στα 11 μου, το αποφάσισα: δεν είχα εγώ καμία σχέση με τον αθλητισμό. Και αυτό έγινε κομμάτι της προσωπικότητάς μου. Το έλεγα φωναχτά στον εαυτό μου και με έπεισα. Με το που τέλειωσα το σχολείο, σταμάτησα εντελώς και τη γυμναστική.

Μέχρι τον περασμένο Ιούνιο. Ηταν αργά, είχα πιει και μερικά ποτήρια κρασί, μου ήρθε και δήλωσα συμμετοχή στον Ημιμαραθώνιο του Μπράιτον για να υποστηρίξω φιλανθρωπικά μία ΛΟΑΤΚΙ οργάνωση. Η μέρα αυτή άλλαξε τη ζωή μου. Και μπήκα στη διαδικασία της προπόνησης. Εμαθα να κάνω ένα βήμα τη φορά και να βάζω μικρά ορόσημα στην πρόοδό μου: την πρώτη φορά που έτρεξα 5 χλμ. χωρίς να νιώσω τα πόδια μου διαλυμένα. Τη φορά που χάθηκα και έκανα 11 χλμ. κατά λάθος. Τη μέρα που με έπιασε μπόρα μόλις ξεκίνησα και αντί να τα παρατήσω συνέχισα να τρέχω δύο ώρες στη βροχή. Είχα να ξεπεράσω μόνο τον εαυτό μου. Οι ενδορφίνες για τις οποίες είχα διαβάσει, σε συνδυασμό με τα ευχάριστα πονεμένα μου πόδια, ήταν εθιστικές.

Να πω την αλήθεια: τον Ημιμαραθώνιο δεν τον ευχαριστήθηκα. Εβρεχε και έκανε κρύο. Φαντασιώθηκα πολλές φορές τον εαυτό μου να λιποθυμά ηρωικά και να με κουβαλούν με φορείο. Ομως ευχαριστήθηκα την παρέα με τη συντρέχτριά μου, μαζί με την οποία προπονήθηκα. Απόλαυσα τον κόσμο που βγήκε παρά τον κακό καιρό να μας στηρίξει. Λάτρεψα το συναίσθημα του τερματισμού: ήμουν πολύ αργή, μα κατάφερα να συρθώ για πάνω από 21 χλμ. υπό βροχή, χωρίς να σταματήσω. Και μάζεψα και αρκετά χρήματα για τον φιλανθρωπικό μου σκοπό.

Δεν ήξερα τότε αν θα συνέχιζα το τρέξιμο μετά τον Ημιμαραθώνιο, όμως διαπίστωσα ότι δεν μπορώ πλέον χωρίς αυτό. Περιμένω πώς και πώς να φύγω από τη δουλειά για να πάω να αδειάσω το μυαλό μου τρέχοντας. Πριν από λίγο καιρό μπήκα και σε έναν άλλο αγώνα 10 χλμ. Φίλοι μου περίμεναν να με χειροκροτήσουν. Τερμάτισα με τους τελευταίους. Ποιος νοιάζεται όμως για χρόνους; Τώρα γνωρίζω ότι το να είσαι «αθλητικός τύπος» δεν έχει να κάνει με τη σειρά που τερμάτισες…

Η Λάουρα Κέι είναι δημοσιογράφος