Its Europe stupid!

Βρισκόμαστε – εδώ και καιρό – σε περίοδο ευρωπαϊκών εκλογών. Ποιος το έχει καταλάβει στη χώρα μας;

Σε όλα τα  ευρωπαϊκά κράτη, διεξάγονται σφοδρότατες συζητήσεις για το μέλλον της Ευρώπης. Στην Ελλάδα πάλι εξαντλούμαστε σε σφοδρότατες αντιπαραθέσεις  για τις διακοπές του Πρωθυπουργού, για τις ύβρεις του υφυπουργού Υγείας, για τα «καθρεφτάκια» που θα μοιραστούν την τελευταία εβδομάδα προ ευρωεκλογών.

Την ίδια ώρα στην Ευρώπη των 28 το μεγάλο θεμελιώδες ερώτημα που δεν τολμά να αποτυπωθεί ευθέως παραμένει: πώς θέλουμε την Ευρώπη;

Τα επιμέρους ζητήματα που τίθενται πανευρωπαϊκά, όπως η άνοδος του λαϊκισμού, η αποτυχία αντιμετώπισης της ανεργίας, η αδυναμία διαχείρισης των μεταναστευτικών ροών, το όριο της ευρωπαϊκής οικονομικής υπευθυνότητας, η αντιμετώπιση της επισφαλούς εργασίας, οι αξιοπρεπείς εργασιακές συμβάσεις, η διαρκής λιτότητα, η αθέτηση της ευρωπαϊκής υπόσχεσης ευημερίας, η κλιματική αλλαγή, όλα είναι μικρά κομμάτια της μεγάλης εικόνας της Ευρώπης. Αυτής που δεν έχουμε αποφασίσει τη μορφή της.

Κι ενώ όλα αυτά συμβαίνουν και μας αφορούν, στη χώρα μας φάγαμε μια εβδομάδα πλύσης εγκεφάλου με συζητήσεις κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης αν οι προσεχείς ευρωεκλογές είναι δημοψήφισμα ή ψήφος εμπιστοσύνης.

Εδώ η Ευρώπη φλέγεται και η Ελλάς χτενίζεται. Περί αυτού πρόκειται.

Στις 15-5-19 πραγματοποιήθηκε το debate μεταξύ των κορυφαίων για την προεδρία της Κομισιόν. Οικονομία, Μεταναστευτικό και το μέλλον της Ευρώπης, κυριάρχησαν στη συζήτηση των υποψηφίων των ευρωομάδων  στην αίθουσα της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ηταν μια τηλεμαχία που την περίμενε όλη η Ευρώπη. Πλην της Ελλάδας. Στα καθ’ ημάς το μόνο που περιμέναμε να ακούσουμε, ήταν τα αποτελέσματα των προκριματικών της Eurovision.

Ποιος φταίει για το νοσηρό κλίμα της ελληνικής πολιτικής σκηνής; Oι πολίτες που είναι αδιάφοροι, η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση που κάνουν πρόβα τζενεράλε σε ένα ντέρμπι που νομίζουν ότι θα παιχτεί τον Οκτώβριο – ή νωρίτερα , πάντως όχι την επομένη εβδομάδα; Οι δημοσιογράφοι που «τσιμπάνε» σε όσα σερβίρονται και αναπαράγουν το «σανό» που παράγεται από τις κυβερνητικές μηχανές; Το ερώτημα δεν έχει απάντηση, είναι σαν να ζητάμε απάντηση στο αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα. Δεν υπάρχει καν χρόνος.

Εχουμε μόνο λίγες μέρες μπροστά μας να απαντήσει ο καθένας με την ψήφο του στο πώς και ποιος μπορεί να εξυπηρετήσει τα ελληνικά συμφέροντα στην Ευρώπη.

Η τελική κατεύθυνση και  η υλοποίηση όλων όσων αυτές τις μέρες έχουν πέσει στο ευρωπαϊκό τραπέζι θα εξαρτηθεί σε εξαιρετικό βαθμό από τους πολιτικούς συσχετισμούς και ισορροπίες που θα επικρατήσουν στις προσεχείς εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο.

Οταν η Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως τώρα, βρίσκεται απέναντι σε υπαρξιακές προκλήσεις, η μόνη πραγματική επιλογή είναι περισσότερη Ευρώπη – μεγαλύτερη ενοποίηση.

Οι κάθε τύπου ακραίες φωνές εθνολαϊκισμού, που ασυλλόγιστα υποστηρίζουν, την οπισθοδρόμηση στα περίκλειστα κράτη, στην πραγματικότητα είναι ο εφιάλτης που δεν θέλουμε να ζήσουμε.

Αυτή η περισσότερη Ευρώπη – που χρειαζόμαστε και προς το παρόν αδιαφορούμε, δεν θα έρθει από τον ουρανό. Θα έρθει με τη δική μας ενεργό συμμετοχή και πάλη. Η ενοποίηση προϋποθέτει καλά επεξεργασμένο σχέδιο και οικοδόμηση του κατάλληλου συνασπισμού πολιτικών δυνάμεων.

Η ΕΕ λειτουργεί ως πραγματική Ενωση, μόνο όταν πετυχαίνει να συνδυάσει ανταγωνιστική οικονομία με κοινωνική δικαιοσύνη, αλληλεγγύη και συνοχή. Ολες οι ανεπάρκειές της γιγαντώθηκαν όταν ανατράπηκε αυτή η ισορροπία.

Σε αυτές τις ευρωεκλογές, οι ευρωπαίοι πολίτες οφείλουμε να δώσουμε τις απαντήσεις μας στην ανετοιμότητα των θεσμικών οργάνων της ΕΕ να δουν την Ενωση πέρα από στενά οικονομικούς όρους. Να τη δουν ως ξεχωριστή πολιτική οντότητα, της οποίας συμμέτοχοι είμαστε όλοι.

Σήμερα, το ζητούμενο της Ευρώπης και το δικό μας είναι ακριβώς αυτό: η σύγκλιση και η συνοχή. Είναι αυτή η ισορροπία που πρέπει να αποκατασταθεί και να δυναμώσει. Η Ευρωβουλή χρειάζεται δυνάμεις που θέλουν και πιστεύουν στην Ευρώπη, όχι στη διάλυσή της.

Τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Σουηδία, οι τάσεις στη Δανία, τα αποτελέσματα στην Ισπανία, δείχνουν ότι παρά τις δυσκολίες, η Σοσιαλδημοκρατία επιστρέφει ενεργά στο ευρωπαϊκό πολιτικό προσκήνιο. Το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα που στην Ελλάδα εκπροσωπείται από το Κίνημα Αλλαγής, είναι αυτές οι δυνάμεις που μπορούν να αλλάξουν την Ευρώπη, από Ευρώπη των αγορών σε Ευρώπη των ευρωπαίων πολιτών.

Εχουμε αφτιά να τις ακούσουμε μέσα στη βοή σκανδάλων, παροχών και αλληλοεξόντωσης; Μακάρι να ακούμε, γιατί για όποιον δεν το κατάλαβε, δεν έχουμε εθνικές εκλογές, ευρωεκλογές έχουμε.

Η Χαρά Κεφαλίδου είναι βουλευτής Δράμας του Κινήματος Αλλαγής