Αδεια Αρβύλα

Ο Αντώνης Κανάκης μπορεί να μη με ξέρει, είναι όμως φίλος μου. Οπως φίλοι μου είναι όλοι όσοι καταφέρνουν να με κάνουν να γελάσω, με χοντρά κυρίως αστεία όπως με το τελευταίο  βιντεάκι για τον «ακάνθινο Γκουζκούνη», έναν σκαντζόχοιρο σε κατάσταση οίστρου αχαχαχαχαχα! Εσείς μπορεί να μη γελάτε αλλά σάμπως κι εγώ γελάω συνέχεια; Γιατί ο σαλονικιός τυπάς μπορεί μεν να παίζει στα δάχτυλα τους Grand Funk κι όλο το χαρντ ροκ της δεκαετίας του 1970, κατά τ’ άλλα, όμως, εκείνη την εποχή, πρέπει να ήταν αγέννητος. Γιατί αν είχε γεννηθεί, εκτός από τους Grand Funk αποκλείεται να μην είχε ακούσει τα ίδια του τα λόγια ειπωμένα όμως από άλλον, όπως κάνει με τα βιντεάκια του. Απομαγνητοφωνώ και συνοψίζω τα λεγόμενά του για τα κόμματα, εν όψει εκλογών. «Μετά από τόσα χρόνια ρε γαμώτο, μας έχουν βιάσει κανονικά, μας έχουν ξεφτιλίσει όλοι τους. Μας έχουν κοροϊδέψει μέσα στα μούτρα μας, μας έχουν πει μόνον ψέματα, έχουν ξεφτιλίσει τη χώρα μας, μας έχουν οδηγήσει σ’ αυτή την κατάντια που βιώνουμε σήμερα, όλοι τους. Ολοι τους, επαναλαμβάνω. Τι είμαστε; Μαζόχες είμαστε; Τι άλλο θέλουμε για να σταματήσουμε να τους ακολουθούμε. Είναι δυνατόν να είστε νέοι άνθρωποι και να κάθεστε να μαλώνετε μεταξύ σας για λογαριασμό ποιων; Αυτών που κοροϊδεύουν όλους μας; Που θα έπρεπε να είμαστε όλοι ενωμένοι απέναντί τους;».

Εγώ, αν ήμουν στη θέση του, θα έβαζα να τα λέει αυτά ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ή ο Μπρούνο Γκαντζ ως Χίτλερ όταν μαθαίνει για την κατάκτηση του νταμπλ από τον ΠΑΟΚ. Ακόμα καλύτερα, ο Μιχαλολιάκος που βρίσκεται εν ζωή και είναι εκεί για να απορροφά όλη αυτή τη μηδενιστική αντίληψη. Μαγκιά του.

Εμείς όμως, του ’70 οι εκδρομείς; Εχουμε καταλάβει τι ακριβώς μηδενίζουμε; Θα το πω χωρίς περιστροφές: την ίδια τη Δημοκρατία και τις μηχανές της που, καλές – κακές, είναι πάντως τα κόμματα. Μιλώντας όπως η εθνοσωτήριος  για «φαυλοκρατία» και «σάπιο πολιτικό σύστημα», δεν πρόκειται να αναστήσουμε τον Μπρούνο Γκαντζ. Κάποιος άλλος θα εμφανιστεί μπροστά μας, φάντης μπαστούνης. Ξέρουν οι νεότεροι περί τίνος πρόκειται; Γιατί ο Κανάκης κι εγώ, ξέρουμε.