Προσωπολατρία fast forward

Κάποιο υποψιασμένο μάτι στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει είχε δει το άθλιο προεκλογικό σποτ με τον Μεταξά και ζήτησε να αποσυρθεί αλλά, εικάζω, επειδή ο/η δημιουργός του ήταν «στελεχογκόμενα» όπως έλεγαν παλιά στην Αριστερά (ίσως και «στελεχογκόμενος» επιβάλλει σήμερα η πολιτική ορθότης να προσθέσουμε), το βίντεο είχε ισχυρή στήριξη. Έτσι, βρέθηκε η συμβιβαστική λύση να παιχθεί σε fastforwardγια να είναι δυσδιάκριτες οι τερατωδίες που περιέχει ο αχταρμάς αλλά εκτυφλωτικό το μήνυμα: ο Αλέξης Τσίπρας είναι η ευτυχής περαίωση της ελληνικής ιστορίας – όπως παλιότερα, σε παρόμοιο καρακίτςσποτ του ΠαΣοΚ του 1993, περαιωτής ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Είδα και τα δύο σποτκαι μέτρησα: ακόμη και οι πασόκοιπρόβαλαν τον αρχηγό και ιδρυτή του κόμματός τους στα τελευταία 2-3 δευτερόλεπτα από τα 65 που διαρκούσε το βίντεο. Οι συριζαίοι κάνουν τον αρχηγό τουςπρωταγωνιστή τα 30 τελευταία δευτερόλεπτα από τα 65. Προφανώς, επειδή ο κ. Τσίπρας κατέχει την τιμημένη θέση του προέδρου που κατείχε ο πατέρας της κ. Κωνσταντοπούλου πριν γίνει πρόεδρος του Παναθηναϊκού, της ίδιας ομάδας όπου με αξιοκρατικές διαδικασίες είχε γίνει μέλος του ΔΣ επί χούντας δικός του στενός συγγενής. Με κάτι τέτοια έχτισε η Αριστερά το ηθικό μεγαλείο της. Και συνεχίζει.
Μου κάνει όμως εντύπωση που πρόβλημα θεωρήθηκε ο Ιωάννης Μεταξάς και όχι ο Άρης Βελουχιώτης ή ο Νίκος Ζαχαριάδης – ή εκείνο το ομόλογο που εμφανίζεται στο 5ο κιόλας δευτερόλεπτο για «Δάνειον εις χρυσόν ηγγυημένον» προς, 2,5% του 1833 -το περίφημο δάνειο του Όθωνα.Το επιτόκιο είναι σκανδαλώδες: αποδεικνύει ότι ο πρώτος βασιλιάς είχε καλύτερη πιστοληπτική ικανότητα από τον πρώτο πρωθυπουργό της Αριστεράς.
Μολοντούτο, ο πρωθυπουργός είναι το μισό σποτ ενώ ο Όθων απουσιάζει. Θυμήθηκα το παλιό ποιηματάκι του Γεωργίου Δροσίνη «Τι ειν’ η πατρίδα μας;» – Μην είν’ οι κάμποι, μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; … Έ,όλα πατρίδα μας: και αυτά και εκείνα και κάτι που ‘χουμε μες στην καρδιά και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου ακτίνα και κράζει μέσα μας Αλέξης Τσίπρας». Οι τίτλοι τέλους του βίντεο γράφουν: Τους αγώνες της Ελλάδας τους δίνουν πάντα οι πολλοί, ήρθε η ώρα των πολλών. Έχουμε τη δύναμη – τον Αλέξη Τσίπρα, έχουν εξηγήσει οι εικόνες.
Αυτά τα προσωπολατρικάχάλια τα βλέπουν και τα αποδοκιμάζουν ο Ευκλείδης Τσακαλώτος και οι 53+ μάστοροι και μαθητάδες της γνήσιας Αριστεράς. Μάλλον όμως είναι πολύ αργά πια για να επιβάλλουν συλλογική ηγεσία· θα καταλήξουν απλώς να ζητάνε λίγο μεγαλύτερο μερίδιο από το νερό που ποτίζει τον βασιλικό άνδρα.














