Με το μπουρί της σόμπας

Εκείνη το άκουσε με τα αφτιά της. «Ο κ. Μητσοτάκης», είπε η υπουργός Εργασίας, «μίλησε καθαρά για θέσπιση επταήμερης εργασίας». Η υπουργός δεν μίλησε ως καθ’ ύλην αρμόδια. Μίλησε ως ένα κόμμα που δεν άκουσε απλώς αυτό που ήθελε να ακούσει, αλλά αυτό που ήθελε να το πει ο ίδιος ο πρόεδρος της ΝΔ. Μίλησε λιγότερο γλαφυρά από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο που παρομοίασε τον Μητσοτάκη με φεουδάρχη του 17ου αιώνα, αλλά πάντως με την ίδια αδιαμφισβήτητη βεβαιότητα. «Είναι σαφές από τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε» εξήγησε.

Η αξία της εξήγησης δεν βρίσκεται στη σχέση της με την πραγματικότητα, βρίσκεται στη σχέση της με τον πολιτικό στόχο. Και ο στόχος είναι να πάρουν σάρκα και οστά ο νεοφιλελευθερισμός και η Ακρα Δεξιά, οι διακηρυγμένοι εχθροί του ΣΥΡΙΖΑ, άσχετα εάν ο πρώτος δεν απαντάται πουθενά στην Ευρώπη και ψήγματα της δεύτερης φιλοξενεί το ίδιο το κόμμα στις τάξεις του. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητεί μια ενσάρκωση των εχθρών του και σε αυτή την αναζήτηση μπορεί να ακούσει ό,τι θα ήθελε να ακούσει ή να δει ό,τι θα ήθελε να δει. Τον Μητσοτάκη ακροδεξιά τρομακτικό και νεοφιλελεύθερα απειλητικό, όπως για παράδειγμα τον απεικόνισε μια φιλοκυβερνητική εφημερίδα. Τον Μητσοτάκη να εισηγείται την επταήμερη εργασία, την κατάργηση του οκταώρου και ό,τι άλλο μπορεί να κατεβάσει ο νεοφιλελεύθερος νους.

Προσφέρει ο Μητσοτάκης αφειδώς το υλικό της αντιμητσοτακικής προπαγάνδας; Προσφέρεται ο ίδιος ως ιδανικός αυτόχειρας πότε με τη δήλωση για το δώρο των Χριστουγέννων και πότε με εκείνη για την επταήμερη λειτουργία των επιχειρήσεων; Ενδεχομένως, αλλά δεν έχει και τόση σημασία. Ακόμη και αν δεν υπήρχε το υλικό, στον πόλεμο της προπαγάνδας το υλικό θα βρισκόταν. Η υπουργός Εργασίας δεν θα άκουγε αυτό που θα ήθελε η ίδια να είχε πει ο Μητσοτάκης. Θα το φανταζόταν. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα κατήγγειλε πάντα τον φεουδάρχη του 17ου αιώνα που πίνει το αίμα των εργαζομένων με το μπουρί της σόμπας.