Γιατί οι σαραντάρηδες είναι πιο γρήγοροι από τους εικοσάρηδες;

Oι μεσήλικοι δρομείς αποδεικνύονται κατά μέσο όρο ταχύτεροι στη μαραθώνια απόσταση σε σχέση με τους νεότερους αντιπάλους τους, προφανώς αψηφώντας τους συνήθεις κανόνες αθλητικής απόδοσης. Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η πλέον δημοφιλής δρομική εφαρμογή Strava, οι άνδρες στην ηλικιακή κατηγορία 40-49 ετών έχουν μέσο χρόνο τερματισμού τις 4 ώρες και 17 λεπτά, σύμφωνα με τα δεδομένα. Οι γυναίκες της ίδιας ηλικιακής κατηγορίας τερματίζουν κατά μέσο όρο λίγο πριν από το πεντάωρο.

Και στις δύο περιπτώσεις, οι μεσήλικοι δρομείς περνούν τους εικοσάρηδες δρομείς, που τερματίζουν κατά μέσο όρο δύο λεπτά αργότερα οι άνδρες και ένα λεπτό αργότερα οι γυναίκες. Και τα στοιχεία υποδεικνύουν τον λόγο που συμβαίνει αυτό. Περισσότερες ώρες και χιλιόμετρα στους δρόμους. Μία σημαντική διαφοροποίηση ανάμεσα στους σαραντάρηδες και τους εικοσάρηδες είναι οι ώρες που η κάθε ομάδα είναι διατεθειμένη να αφιερώσει στην προπόνηση. Σύμφωνα με το Strava, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία δρομείς κάνουν κατά μέσο όρο 45 χιλιόμετρα την εβδομάδα επί περίπου τρεις μήνες πριν από την ημέρα του αγώνα, σε σύγκριση με τα περίπου 38 που αφιερώνουν οι εικοσάρηδες.

Το σκεπτικό φαίνεται λογικό – οι μαραθωνοδρόμοι συχνά μιλούν για «τα χιλιόμετρα που έχουν στα πόδια τους», αναφερόμενοι στο χτίσιμο αντοχής και μυϊκής δύναμης μέσα από χρόνια προπόνησης. Παρ’ όλα αυτά, το πόση διαφορά μπορούν να κάνουν 7 παραπάνω χιλιόμετρα την εβδομάδα παραμένει αμφισβητήσιμο. Για τον 59χρονο βετεράνο δρομέα Ρίτσαρντ Ασκγουιθ, τον συγγραφέα του βιβλίου «Feet in the Clouds» («Πόδια στα Σύννεφα», εκδ. Aurum Press, 2013), η επιτυχία των μεγαλύτερων σε ηλικία δρομέων έχει να κάνει με τη νοοτροπία. «Η αντίληψή μας για τον χρόνο αλλάζει με την ηλικία. Γίνεσαι περισσότερο υπομονετικός τόσο στην προπόνηση, όσο και στον αγώνα.  Αντί να αγχωνόμαστε για την απόσταση και τους χρόνους, τρέχουμε πιο απελευθερωμένοι και χαλαροί», λέει.

Ο 50χρονος Βάιμπαρ Κρίγκαν-Ράιντ, συγγραφέας τoυ βιβλίου «Primate Change («Πρωτεύουσα Αλλαγή», εκδ. Cassell, 2018), που πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος που έχουμε φτιάξει ξαναφτιάχνει εμάς τους ίδιους, υποστηρίζει ότι όσο πλεονέκτημα έχουν οι εικοσάρηδες σε οστική πυκνότητα και μυϊκή μάζα, τόσο χάνουν σε εμπειρία και επιμονή. «Είμαι σίγουρος πως αν αναλύαμε τις κούρσες των νεαρότερων δρομέων θα βλέπαμε ότι έφυγαν στην αρχή πολύ γρηγορότερα από όσο έπρεπε. Οι σαραντάρηδες έχουν την εμπειρία ώστε να μην κάνουν αυτό το λάθος του πρωτάρη». «Ωστόσο», προσθέτει, «δεν είμαι τόσο σίγουρος ότι πρόκειται για μία περίπτωση σαν του λαγού και της χελώνας. Δεν είμαι και τόσο πεπεισμένος ότι οι δρομείς στα 40 τους προπονούνται περισσότερο. Υποψιάζομαι όμως ότι οι σαραντάρηδες είναι πολύ πιο πιθανό να καταγράφουν τις προπονήσεις τους με ένα app που συνδέει το ρολόι τους με τον υπολογιστή ή στο κινητό τους».