Ισπανικό σωσίβιο

Είναι η νίκη κολλητική;

Το εύχονται συνήθως όσοι συγχαίρουν τους νικητές κι ελπίζουν να «μολυνθούν» από το πολύτιμο «ευχάριστο μικρόβιο».

Δεν έχει και τόση σημασία ποιος είναι ο κερδισμένος που εισπράττει τα… συχαρίκια.

Εκείνο που μετράει είναι να πάρεις κι εσύ μερίδιο, να χωρέσεις κι εσύ στη φωτογραφία, να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι εφόσον πανηγυρίζεις, ακόμη και για κάποιον που παλαιότερα περιφρονούσες, δικαιούσαι από τη μοίρα να βιώσεις κάτι ανάλογο!

Αντισυστημικοί, ομοϊδεάτες, σύμμαχοι, «επαναστάτες», ο Αλέξης Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ και ο Πάμπλο Ιγκλέσιας των Podemos ζούσαν τον μύθο τους το 2015.

Στο οπτικό τους πεδίο δεν υπήρχε ο Σοσιαλιστής Πέδρο Σάντσεθ. Κι ούτε ως απλό ενδεχόμενο περνούσε από το μυαλό τους ότι ο τότε «αόρατος» Πέδρο θα έμπαινε ανάμεσά τους το 2019, οδηγώντας τους ισπανούς Σοσιαλιστές σε μια εντυπωσιακή νίκη και – ωωω του θαύματος – τον έλληνα Πρωθυπουργό σε μιαν ένθερμη «απεύθυνση» συγχαρητηρίων!

Ετσι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας έχασε μεν έναν φίλο, αλλά απέκτησε εντελώς προσωπική άποψη για την ουσία της λέξης «kolotoumba», την οποία – κατά την «El Pais» – εισήγαγε ως εργαλείο πολιτικής ο πρώην (;) ομοϊδεάτης του, εμπλουτίζοντας την ευρωπαϊκή αργκό.

Επιδιώκει ο κ. Τσίπρας να γίνει σοσιαλιστής και με τη βούλα, παίρνοντας θέση δίπλα στον νικητή των ισπανικών εκλογών; Κάθε άλλο. Από ελάχιστα έως καθόλου τον αφορούν οι ταμπέλες και το περιεχόμενό τους. Το έχει αποδείξει επανειλημμένως και στην εγχώρια και στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, συνεργαζόμενος με εξαιρετική ευκολία με συντηρητικούς έως ακροδεξιούς πολιτικούς, γενόμενος νονός: βαπτίζοντας το κρέας ψάρι!

Αυτό που επιθυμεί διακαώς είναι να συνεχίσει την εργασία του ως πρωθυπουργός. Και σε αυτό τού είναι χρήσιμος ο Ισπανός!

Ο κ. Τσίπρας χρειάζεται επειγόντως μια νίκη και άρα μια αξιόπιστη ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια, στην οποία να υποδύεται ότι ανήκει. Επιχειρώντας τον προσεταιρισμό του Σάντσεθ, ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ – που είναι μέλος του ευρωπαϊκού κόμματος της Ενωμένης Αριστεράς – αποπειράται να δημιουργήσει «οικογενειακή» ατμόσφαιρα, να σκιαγραφήσει «συγγενικό» περιβάλλον, που προοιωνίζεται… προξενιό με αυτούς που κερδίζουν!

Ιδεολογικά δίγαμος; Κομματικά άπιστος; Πολιτικά προικοθήρας; Τίποτε απ’ όλα αυτά. Αδίστακτος Ψηφοθήρας.

Η φορεσιά του σοσιαλιστή, του σοσιαλδημοκράτη, του ευρωπαϊστή φαντάζει σωσίβιο, τώρα που το αριστερό του προφίλ ξεθώριασε μέσα κι έξω απ’ τη χώρα. Είναι ο μόνος τρόπος να διασώσει εαυτόν και το αρχηγικό κόμμα στο οποίο έχει μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ! Θέλει να πιστεύει ότι μπορεί να μετουσιωθεί σε έλληνα Σάντσεθ και να ξαναπάρει την παρτίδα.

Θέλει όμως ταυτόχρονα να ξεχνάει ότι σε κρίσιμες, για την πατρίδα του, στιγμές, όπως το θέμα της Καταλωνίας και τα οικονομικά του κράτους, ο Σάντσεθ δεν έκανε πολιτική στις πλατείες. Κράτησε στάση υπεύθυνη, συνετή, μετριοπαθή. Απέφυγε, όπως ο διάβολος το λιβάνι, τον λαϊκισμό και φέρνοντας γύρω την Ισπανία και δύο και τρεις φορές μίλησε τη γλώσσα της αλήθειας και του θάρρους, αρνούμενος να χρησιμοποιήσει την εύκολη διάλεκτο του… ψεύδους και του θράσους.

Ο Σοσιαλιστής Σάντσεθ είχε όραμα για την Ισπανία. Ο «αριστερός» Τσίπρας νοιάζεται μόνο για την εξουσία.

Η Συλβάνα Ράπτη είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κινήματος Αλλαγής, μέλος του προεδρείου του PES, πρώην βουλευτής και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ