Είσαστε όλοι Πολάκηδες;

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ως αριστεροί, τεκμαίρεται ότι ξέρουν καλά την ιστορία των μεγάλων πολιτικών και κοινωνικών συμβάντων. Ετσι ασφαλώς γνωρίζουν ότι τον εμβληματικό εκείνον Μάη του ’68, ένα από τα συνθήματα που κάποια στιγμή συντάραξαν το εξεγερμένο Παρίσι ήταν το «είμαστε όλοι γερμανοεβραίοι». Ηταν ένα σύνθημα συμπαράστασης στον γερμανοεβραϊκής καταγωγής Ντάνιελ Κον-Μπετίτ και ταύτισης μαζί του απέναντι στις χυδαίες επιθέσεις του αντιδραστικού Τύπου της εποχής εναντίον του και κυρίως στην απόφαση του γαλλικού κράτους για την άμεση απέλασή του. Εκτοτε, συχνά-πυκνά, με διάφορες αφορμές πολιτικής, κοινωνικής και εθνοτικής καταπίεσης ή συγκεκριμένης προσωπικής δίωξης και τελευταία με τις επανειλημμένες τρομοκρατικές επιθέσεις, εκδηλώνεται σε πανευρωπαϊκό, τουλάχιστον, επίπεδο η καταδίκη τέτοιων συμπεριφορών και γεγονότων και η συμπαράσταση στα θύματά τους με την εμφατική συμβολική δήλωση ταύτισης ότι «είμαστε όλοι» διωκόμενοι και παθόντες.

Ο κ. Τσίπρας, γνώστης προφανώς όλης αυτής της διαδικασίας αλληλεγγύης και ταύτισης με τον διωκόμενο, χρησιμοποιεί τη λογική και τον μηχανισμό της, στη διαρκώς επίκαιρη περίπτωση Πολάκη. Αντιστρέφοντας όμως πλήρως και κυνικά το νόημά της. Ο εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσών Πολάκης, με αποκορύφωμα βέβαια τη χυδαία και αήθη στάση του απέναντι στον με εξαιρετικά ειδικές ανάγκες κ. Κυμπουρόπουλο, προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων σε όλο το πολιτικό και κοινωνικό φάσμα, ακόμα και στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Ως πολιτική αντιμετώπιση του φαινομένου Πολάκη, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επέλεξε την κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον του. Ο κ. Τσίπρας, μπροστά στον κίνδυνο αποσυσπείρωσης της κοινοβουλευτικής του ομάδας και ενδεχομένως και κάποιων αποχών κατά τη συζήτηση της πρότασης και της σχετικής ψηφοφορίας, αντέδρασε με έναν φτηνό συνδικαλιστικό τρόπο επιπέδου φοιτητικού αμφιθεάτρου. Δήλωσε αμέσως ότι θα μετατρέψει τη συγκεκριμένη πρόταση μομφής σε πρόταση εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Με αυτόν τον τρόπο οι βουλευτές του δεν θα απολογούνται και δεν θα ψηφίζουν υπέρ του Πολάκη και των συμπεριφορών του, αλλά υπέρ της κυβέρνησης. Ολοι όμως ξέρουν ότι δεν θα είναι έτσι. Η ψήφος υπέρ της κυβέρνησης των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ουσιαστικά θα είναι υπέρ του Πολάκη και ό,τι αυτός σημαίνει. Ο Πρωθυπουργός με τις επιλογές του μετέβαλε την ατομική ευθύνη του Πολάκη σε συλλογική ευθύνη της κυβέρνησης και του κόμματός του. Ετσι όμως προσβάλλει ευθέως τους βουλευτές του διότι αίρει την όποια αυτονομία τους και τους καθιστά συνυπεύθυνους, χειροκροτητές και απολογητές του Πολάκη και του πρωτόγονου τρόπου του άσκησης «πολιτικής». Τους αναγκάζει δε όλους, με μια πλήρη αντιστροφή των εννοιών διωκόμενου και εξουσιαστικά υβριζόμενου, να δηλώσουν ότι, ναι, «είμαστε όλοι Πολάκηδες».

Εντύπωση επιπλέον προκαλεί και η σχετική σιωπή για το συγκεκριμένο ηθικό ζήτημα που ανέκυψε, όλων αυτών των χρήσιμων και τουλάχιστον αφελών, που στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα είδαν το νέο σοσιαλδημοκρατικό φως και προσέτρεξαν να του προσφέρουν το μεγάλο, κατά φαντασίαν τους έστω, πολιτικό τους βάρος. Οταν αυτοί οι ίδιοι εκδηλώνουν την απαρέσκειά τους για κάθε ανακοίνωση του ΚΙΝΑΛ και διυλίζουν κάθε δήλωση στελεχών της Νέας Δημοκρατίας για να αναδείξουν την ακροδεξιά της φύση.

Παρ’ όλα αυτά όμως το κύριο ερώτημα που απευθύνεται στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, στα στελέχη του και στους σιωπηλούς όψιμους ακολούθους τους, παραμένει αμείλικτο και ευθέως πολιτικό. Είσαστε όλοι Πολάκηδες;

Ο Κώστας Καρακώτιας είναι νομικός – κριτικός βιβλίου