Χαμένος χρόνος

Στον δρόμο προς τις εκλογές, ο κ. Τσίπρας επιχειρεί να μετατρέψει τη διαχείριση ήττας σε διαχείριση χρόνου.

Θεωρεί ότι του χρειάζεται χρόνος για να προβάλλει εικόνες μιας ασκίαστης και ανέμελης κυβερνητικής συνοχής, γι’ αυτό και καλύπτει επιδεικτικά – με τη φιλική συμμετοχή του στις παραλίες της Κρήτης – τον Υπουργό του Π. Πολάκη, ανεξάρτητα με το τι λέει ή τι κάνει ο τελευταίος. Το μήνυμα που στέλνει ο Πρωθυπουργός είναι ότι όχι μόνο υιοθετεί τις ύβρεις, τους λεκτικούς τραμπουκισμούς, την παραθεσμική λειτουργία και την πολιτική αμετροέπεια του Υπουργού του, αλλά ότι μπαίνει και προσωπικά στον κόπο να τον στηρίξει στην εκλογική του περιφέρεια, ως δικό του άνθρωπο, με τον οποίο δεν χωρούν αποστάσεις. Ετσι ο κ. Τσίπρας ταυτίζεται με τον κ. Πολάκη, απευθυνόμενος μαζί του σε ένα κοινό που γοητεύεται από τη λούμπεν πολιτική συμπεριφορά, αλλά ταυτόχρονα κερδίζει χρόνο τροφοδοτώντας το πανελλήνιο με πολιτικά «θεάματα» χαμηλής ποιότητας, έστω και χωρίς «άρτο». Το ζήτημα είναι ότι οι πολίτες ελάχιστα ενδιαφέρονται για τα επικοινωνιακά ενσταντανέ των κ. Τσίπρα – Πολάκη μπροστά στην καθημερινότητά τους που αλλάζει συνεχώς προς το χειρότερο.

Θεωρεί, επίσης, ο κ. Τσίπρας ότι του χρειάζεται χρόνος για να καλλιεργήσει προσδοκίες περί «κανονικότητας» της οικονομίας και να περάσει προεκλογικές παροχές και κάποιες υποσχέσεις για ελαφρύνσεις στο μέλλον. Να μοιράσει δηλαδή λίγα από τα πάρα πολλά που υπερφορολόγησε τους πολίτες και προέρχονται από τα υπερπλεονάσματα της οικονομικής αφαίμαξής τους, εφόσον εκτίναξε το πρωτογενές πλεόνασμα από 3,6% στο 4,2% του ΑΕΠ. Ετσι μπορεί να διαθέτει ο κ. Τσίπρας 1,1 δισ. ευρώ για έκτακτες (εφάπαξ) προεκλογικές παροχές και να υπόσχεται για άλλη μία φορά, μεταξύ άλλων, τις 120 δόσεις, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ και των συντελεστών ΦΠΑ στην εστίαση και αλλού. Αλλά αυτά τα έχει προπληρώσει ο έλληνας φορολογούμενος, κάνοντας αιματηρές οικονομίες για την υπερφορολόγηση που υφίσταται και κόβοντας συνεχώς από το διαθέσιμο εισόδημά του. Ταυτόχρονα κ. Τσίπρας φαίνεται να δίνει προεκλογικά «δώρα», ενώ έχει μειώσει δραστικά τις δημόσιες επενδύσεις, διογκώνει σημαντικά τις ανεξόφλητες οφειλές του Δημοσίου σε τρίτους και καθυστερεί την έκδοση νέων συντάξεων. Ετσι, αγοράζει χρόνο, πουλώντας υποσχέσεις για μελλοντικούς δημοσιονομικούς παραδείσους και δήθεν δίκαιη ανακατανομή, τη στιγμή που η χώρα δεν έχει ανάπτυξη, δεν παράγει πλούτο και δεν προσελκύει επενδύσεις.

Αυτός ο χρόνος τελικά είναι χαμένος χρόνος για τη χώρα. Και τούτο όχι γιατί οι πολίτες δεν πρέπει να πάρουν πίσω έστω και λίγα από τα πολλά που τους αφαίρεσε με την παράλογη, αντιπαραγωγική και αδιέξοδη φορολογική πολιτική του ο κ. Τσίπρας. Αντίθετα, κάθε ευρώ μετράει για τα νοικοκυριά που δοκιμάζονται. Γι’ αυτό και το Κίνημα Αλλαγής είχε προτείνει από τον περασμένο Φεβρουάριο τη νομοθετική κατάργηση της μείωσης του αφορολογήτου.

Το βασικό ζήτημα είναι ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού στον βωμό των τεχνητών υπεραποδόσεων δεν έγιναν για να μετατρέπονται σε εκλογικούς μπουναμάδες του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε για να φτιάχνουν ψευδαισθήσεις «κανονικότητας», όταν η οικονομία βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση στάσιμης χρεοκοπίας.

Είναι χαμένος χρόνος για τη χώρα η διαχείριση της ήττας του κ. Τσίπρα, γιατί ούτε αυτές οι εκλογικές παροχές μπορούν να αναστρέψουν το κλίμα της πολιτικής απομόνωσης της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-προθύμων. Οι πολίτες τώρα (ανα)γνωρίζουν τα επιτήδεια τεχνάσματα και τις ψεύτικες υποσχέσεις και θα εκφράσουν την ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών στις επερχόμενες εκλογές. Δεν χρειάζεται άλλος χαμένος χρόνος για τη χώρα, αλλά αλλαγή της πολιτικής και πραγματική ενίσχυση της εργασίας και του κοινωνικού κράτους για να αποφύγουμε νέες περιπέτειες.

Ο Θεόδωρος Π. Παπαθεοδώρου είναι βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, υποψήφιος Νοτίου Τομέα, Β’ Αθήνας