Μάχες περιπτέρων και τεράτων

Δεν έχει κανείς παρά να εντοπίσει την αναλογία. Εάν ολόκληρη Κλαυθμώνος δεν χωράει το περίπτερο του Πατούλη, τότε δεν υπάρχει τόπος για να χωρέσει τον ίδιο τον Πατούλη. Τότε, ο υποψήφιος περιφερειάρχης της ΝΔ είναι μεγαλύτερος από την περιφέρεια που φιλοδοξεί να διοικήσει. Επειδή όμως ο μόνος που φαίνεται να πιστεύει πως ο Πατούλης συνιστά τέτοιο πολιτικό μέγεθος είναι ο ίδιος ο Πατούλης, η αναλογία αλλάζει κάπως. Δεν είναι το μέγεθος του Πατούλη που κάνει τη ΝΔ να διαμαρτύρεται με μια οργίλη ανακοίνωση για το προεκλογικό του περίπτερο. Είναι πως η ίδια φέρνει το δικό της μέγεθος στα μέτρα μιας πλατείας.

Η ΝΔ καταλογίζει στον δήμαρχο Καμίνη δόλο. Είναι, λέει, πρωτοφανές χωροταξικό πραξικόπημα. Ο υποψήφιός της θα έπρεπε να είναι εκεί, στο Σύνταγμα, μαζί με τη Δούρου, τον Ηλιόπουλο και τον Γερουλάνο. Κι αν δεν χωράει το μέγεθος Πατούλη, αν το μέγεθός του δημιουργεί ένα τέτοιο στρίμωγμα χωροταξικής ασφυξίας, τότε δεν θα έπρεπε παρά να μετακομίσει κάποιο από τα άλλα μεγέθη, τα ήσσονα. Τι δουλειά έχει, ας πούμε, στην πλατεία ο Γερουλάνος; Η ΝΔ δεν θέτει τέτοιου τύπου ερωτήματα στην ανακοίνωση. Επανέρχεται στο φυσικό της μέγεθος με μια επιδεικτική μεγαλοψυχία σε μορφή λογοπαίγνιου: «Ο,τι και να κάνουν, όμως, ο κλαυθμός και ο οδυρμός το βράδυ των εκλογών θα είναι όλος δικός τους».

Δεν είναι η μάχη της πλατείας, δεν είναι ούτε των περιπτέρων. Είναι μια σκιαμαχία με ανεμόμυλους, με φανταστικά τέρατα. Και θα ήταν αστεία δονκιχωτική εάν με το ίδιο «χωροταξικό πραξικόπημα» ο Καμίνης δεν απέκλειε από την πόλη του ένα πραγματικό τέρας, το τέρας της Χρυσής Αυγής επειδή «απέναντι σε πολιτικά κόμματα ή παρατάξεις που πρεσβεύουν αυτές τις απόψεις δεν υπάρχει περιθώριο ανοχής της έννομης τάξης» κι επειδή δεν μπορεί να παραχωρηθεί «κανένας δημόσιος χώρος για την προβολή θέσεων μίσους και βίας». Εάν δηλαδή δεν εξακολουθούσε να δίνει σχεδόν μόνος του τη μάχη κατά των τεράτων.