«Ευρωεκλογές: Περάστε κόσμε…»

Η Ευρωπαϊκή Ενωση, παρά την αναποτελεσματικότητα ενίοτε, και πολλές φορές τη διάψευση των ελπίδων, παραμένει ένας επιτυχημένος κατά κανόνα θεσμός που ενώνει τους λαούς της Ευρώπης. Μέχρι σήμερα, η Ευρώπη έχει επιτύχει μια ενιαία αγορά, όπου επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων, υπηρεσιών, εργαζομένων και κεφαλαίων. Πολλές χώρες, όπως και η Ελλάδα, έχουν, επίσης, προχωρήσει στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση, με την υιοθέτηση του ευρώ ως εθνικού νομίσματος, και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να καθορίζει τη νομισματική πολιτική και να ασκεί την τραπεζική εποπτεία. Και το ταξίδι συνεχίζεται για τη δημιουργία μιας Πολιτικής Ενωσης σε βάθος χρόνου, για όποιες χώρες το επιθυμούν.
Η παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση του 2007-2009 και η δυσχερής οικονομική θέση στην οποία περιήλθαν χώρες όπως η Ιρλανδία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία και άλλες, ανέδειξαν τις αδυναμίες του ευρωπαϊκού πλαισίου για την αντιμετώπιση κρίσεων. Αυτό οδήγησε σε νέους θεσμούς, που θωρακίζουν, πλέον, την Ευρώπη, μέσω ενιαίων κανόνων και διαδικασιών πρόληψης, χρηματοδότησης και προσαρμογής, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι δυσμενείς επιπτώσεις από μελλοντικές τραπεζικές και οικονομικές κρίσεις.
Ο απλός, πολίτης, βεβαίως, αναρωτιέται τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω για την καθημερινότητά του. Η χώρα μας υπέστη τα πάνδεινα την τελευταία 10ετία, με υψηλή ανεργία, περικοπές μισθών και συντάξεων, υψηλή και σχεδόν δημευτική φορολογία, κ.ο.κ. Προς τι, λοιπόν, η ευρωπαϊκή οικογένεια; Και, όμως, δεν μας φταίει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Μεγάλα ελλείμματα για καταναλωτικούς σκοπούς και άμετρος δανεισμός από το εξωτερικό δημιούργησαν μια «φούσκα» εφήμερης ευημερίας, που δεν μπορούσε να στηριχθεί από τη χαμηλή παραγωγικότητα της οικονομίας. Ετσι, η οικονομία κατέρρευσε εν μια νυκτί, όταν όσοι μας δάνειζαν συνειδητοποίησαν ότι μια χώρα που δεν «παράγει», αργά ή γρήγορα δεν θα μπορεί να εξυπηρετεί τα χρέη της. Και, έτσι, σταμάτησαν να μας δανείζουν.
Η Ευρώπη μας βοήθησε χρηματοδοτικά να ξεπεράσουμε την κρίση. Εγιναν, όμως, και λάθη πολιτικής, καθώς σε μεγάλο βαθμό αρνούμασταν να εφαρμόσουμε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και προκρίναμε αντιθέτως την υπερφορολόγηση για να μειωθούν τα ελλείμματα. Ετσι, όμως, καθυστέρησε η προσαρμογή. Σήμερα, λοιπόν, βιώνουμε μια υποτονική ανάκαμψη, με χαμηλές ιδιωτικές επενδύσεις.
Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε στις ευρωεκλογές; Γιατί η Ευρώπη είναι τα λεφτά που παίρνουμε κάθε χρόνο για επενδυτικά προγράμματα, για αγροτικές επιδοτήσεις, για ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, για προγράμματα καταπολέμησης της ανεργίας και της φτώχειας, και όχι μόνο. Είναι οι ρυθμίσεις για την αγροτική πολιτική, τη βιομηχανική πολιτική, την πολιτική ανταγωνισμού, την κοινωνική πολιτική, την πολιτική ευρωπαϊκών υποδομών και μεταφορών, την πολιτική ενεργειακής ασφαλείας. Είναι οι εξωτερικές σχέσεις που κατοχυρώνουν τη θέση των ευρωπαϊκών προϊόντων στην παγκόσμια αγορά, που υπερασπίζονται τα ευρωπαϊκά σύνορα, που διαχειρίζονται τις μεταναστατευτικές ροές, που προστατεύουν το περιβάλλον, κ.ο.κ. Ενα μεγάλο μέρος αυτών των αποφάσεων λαμβάνονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Για όλα αυτά πρέπει να ψηφίσουμε στις 26 Μαΐου 2019 στις ευρωεκλογές. Μια ψήφος στη Νέα Δημοκρατία, είναι μια ψήφος για τη σταθερότητα και την ανάπτυξη στην Ευρώπη και την Ελλάδα. Είναι μια ψήφος για τη βελτίωση του βιοτικού μας επιπέδου, μέσα από την εμβάθυνση και την επέκταση των ευρωπαϊκών αναπτυξιακών και κοινωνικών πολιτικών. Και για να συνεχίσουν οι μισθοί και οι συντάξεις μας να πληρώνονται σε ευρώ, να έχουν δηλαδή αξία. Ας τολμήσουμε. #FilodoxiEllada
Ο Μιχάλης Μασουράκης είναι οικονομολόγος και υποψήφιος ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας














