Ερωφίλη

Ενα απρόβλεπτο 48ωρο ξεκινά για μένα το πρωί του Σαββάτου καθώς τα Σαββατοκύριακά μου συνήθως διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους… Παλιότερα το Σαββατοκύριακο σήμαινε για μένα μόνο δουλειά: υπήρχαν περίοδοι που εργαζόμουν επτά ημέρες την εβδομάδα για δέκα μήνες συνεχόμενα. Πλέον αυτό δεν ισχύει· και είναι επιλογή μου σε μεγάλο βαθμό.

Αν έχω τη δυνατότητα, μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω. Αν όχι, κάποια Σαββατοκύριακα μπορεί να με βρουν on the road πηγαίνοντας σε μια άλλη πόλη για συναυλία, κάποια άλλα μπορεί να παρακολουθήσω μια παράσταση φίλων ή άλλα μπορεί να έχω εγώ η ίδια παράσταση… Μια σταθερή μου συνήθεια είναι να διορθώνω στίχους πίνοντας τον καφέ μου ή να ασχολούμαι με τα τραγούδια που γράφω για παιδικά παραμύθια.

Το Σάββατο, αφού ξυπνήσω γύρω στις 10 με 11, συνεχίζω την ημέρα μου σε ένα home studio, όπου ξεκινώ να σκαλίζω μουσικά πράγματα που έχω στα σκαριά. Θα μπω να ακούσω μια ηχογράφηση ή να τελειώσω κάτι που έχει μείνει στη μέση. Αυτό μπορεί να διαρκέσει ολόκληρο το Σάββατο με διαλείμματα για φαγητό και καφέ.

Αν δεν έχω εμφάνιση κάπου, όπως αύριο στη Σφίγγα, μου αρέσει να βρίσκομαι με φίλους και να παίζουμε επιτραπέζια. Προτιμώ τα επιτραπέζια Κάισσα γιατί είναι παιχνίδια στρατηγικής. Το «Ticket to Ride» και η «Λίθινη Εποχή» είναι από τα αγαπημένα μου!

Αποφεύγω να βγω τα βράδια του Σαββάτου. Αποζητώ το Σαββατοκύριακο της ξεκούρασης· ένα Σαββατοκύριακο με φίλους. Θα προτιμήσω να μείνω σπίτι και να δω μια ταινία: μια βιογραφική ταινία ενός μουσικού ή συγγραφέα ή ένα ψυχολογικό θρίλερ, για παράδειγμα, μου αρέσουν πολύ.

Χαίρομαι που βλέπω γύρω μου τον κόσμο πιο χαλαρό το Σαββατοκύριακο. Οι περισσότεροι περιμένουν ένα Σάββατο για να βγουν κι αυτό είναι κάτι που το αισθάνομαι όμορφα όταν δουλεύω. Το να βλέπω τον κόσμο, που περίμενε πώς και πώς ένα Σάββατο για να ξεδώσει, να περνάει καλά, να τραγουδάει, να χαλαρώνει, να το απολαμβάνει μαζί μας.

Οι Κυριακές είναι συχνά ημέρες οικογενειακής συνάντησης. Μπορεί να δω τη μητέρα μου ή την αδελφή μου, να διαβάσω ένα βιβλίο, μπορεί να πάω για καφέ στον Μπλε Παπαγάλο στο Μεταξουργείο ή μια βόλτα ώς το Black Duck στο κέντρο.

Και είναι μια αγαπημένη μου ημέρα για έναν ακόμη λόγο: έχω ελεύθερο πρόγραμμα διατροφής! Αν δεν μαγειρέψω, το αξιοποιώ σε αγαπημένα μέρη για φαγητό. Μου αρέσει πάρα πολύ το Οξο Νου στα Εξάρχεια – και το φαγητό και το περιβάλλον του – αλλά και οι Μέλισσες στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Μ’ αρέσει επίσης να περπατώ, και περπατώ πολύ γιατί δεν έχω αυτοκίνητο. Οταν θέλω να κάνω βόλτα με τα πόδια, διαλέγω το Θησείο. Αν όμως έχω παράσταση, όλα αλλάζουν. Δεν θα κοιμηθώ το μεσημέρι ώστε να μην ξανακλείσει η φωνή μου, θα ετοιμάσω το ντοσιέ με τα τραγούδια, θα μιλήσω με φίλους μουσικούς για το live κι αν χρειάζεται να πάμε στον χώρο τουλάχιστον δύο ώρες πριν για πρόβα, εγώ χρειάζομαι άλλες δύο ώρες νωρίτερα για προετοιμασία…

Ακόμη όμως κι αν δεν εμφανίζομαι κάπου, η δουλειά δεν φεύγει από το μυαλό μου ούτε τις Κυριακές. Είναι η φύση της τέτοια… Ακόμη κι αν το πρωινό της Κυριακής ξεκινήσει χαλαρά με έναν καφέ ή συνεχιστεί έξω με φαγητό, το απόγευμα είναι πια η ώρα της προετοιμασίας για την επόμενη εβδομάδα. Επαφές με συνεργάτες, απαντήσεις σε συνεντεύξεις, οργάνωση της αλληλογραφίας μου, εκκρεμότητες για πρόβες, μια σκέψη για τους μαθητές μου στους οποίους διδάσκω φωνητική. Αλλωστε αυτή είναι και η κύρια σκέψη μου το βράδυ της Κυριακής: αν θα προλάβω όλα όσα περιλαμβάνει η επόμενη εβδομάδα…