Η όλη Νέα Δημοκρατία

Ηταν το συνηθισμένο καλαμπούρι, ακόμη και μεταξύ στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, όταν ανακοινώθηκε ότι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης θα είναι όχι μόνο υποψήφιος ευρωβουλευτής, αλλά και επικεφαλής του ψηφοδελτίου: «Ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση». Ο ίδιος το έθεσε την Κυριακή ακόμη πιο αυτοσαρκαστικά, κατά την παρουσίαση των 42 υποψηφίων του κόμματος: «Λείπει ο Μάης από τη Σαρακοστή;».

Η αλήθεια είναι πως χρειαζόταν λίγο χιούμορ, γιατί φαίνεται πως ενόχλησε αρκετούς στο κόμμα η δήλωση του «μπαρουτοκαπνισμένου» στο ΑΠΕ ότι η πρόταση για Νομπέλ Ειρήνης στον έλληνα Πρωθυπουργό είναι τιμητική για τη χώρα. Μα η πρόταση αυτή δεν αφορά τη Συμφωνία των Πρεσπών, μια «εθνική ήττα» δηλαδή σύμφωνα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Μια συμφωνία που αντιστρατεύεται το σαμαρικό αφήγημα περί «μιας και ελληνικής Μακεδονίας»; Πώς μπορεί η επιβράβευση μιας ήττας, αν όχι μιας προδοσίας, να είναι τιμητική;

Η εκδήλωση στον «Ελληνικό Κόσμο» είχε όμως ενωτικό χαρακτήρα, οι γκρίνιες έπρεπε να παραμεριστούν. Και ήταν πράγματι εκεί η «όλη Νέα Δημοκρατία», ενωμένη, δυνατή, έτοιμη για την εξουσία. Με πολύ πιο έντονα ευρωπαϊκό χαρακτήρα απ’ ό,τι η αντίστοιχη ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. Με νέους και δυναμικούς ανθρώπους. Με ροκιές, όχι παγωμένες τσιμινιέρες. Με κάποια φάουλ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ας πούμε, είχε δεσμευτεί σε ανύποπτο χρόνο ότι δεν θα «ψάρευε» σε δεξαμενές άλλων κομμάτων. Ανάμεσα στους υποψηφίους του όμως ήταν δύο πρώην βουλευτές του Ποταμιού. Η μία, μάλιστα, εξακολουθεί να διατηρεί την έδρα της.

Και με κάποιες αντιφάσεις. Ο Ακης Τσελέντης έχει απεικονίσει στο παρελθόν τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ως Ναζί και έχει υποστηρίξει πως όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, οι Γερμανοί έτρωγαν βελανίδια. Ο Δημήτρης Καιρίδης έχει διατυπώσει μια άποψη για τη γενοκτονία των Ποντίων που όταν είχε τολμήσει να την εκφράσει ο Νίκος Φίλης ξεσηκώθηκαν εναντίον του όχι μόνο οι Πόντιοι, αλλά και η μισή Νέα Δημοκρατία.

Τα έχουν αυτά όμως τα κόμματα εξουσίας. Κι ακόμη περισσότερο τα κόμματα που δεν έχουν μια σαφή ιδεολογική γραμμή, αλλά προσπαθούν να συμφιλιώσουν διαφορετικές ιδέες και προσεγγίσεις ελπίζοντας ότι η εξουσία θα λειτουργήσει ως συγκολλητικός ιστός. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι βέβαια μια νίκη με πειστική διαφορά τον άλλο μήνα, που θα αναγκάσει τον ΣΥΡΙΖΑ να επισπεύσει τις βουλευτικές εκλογές για να αποτρέψει την ολοκληρωτική κατάρρευση.

Αυτό εξυπηρετεί και η υποψηφιότητα του πρώην προέδρου, με την παράδοξη ιδιαιτερότητα του «επικεφαλής» σε μια εκλογική αναμέτρηση όπου δεν υπάρχει λίστα, αλλά σταυρός. Το είπε και ο ίδιος στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ: επειδή η συμμετοχή του απαιτεί σταυρό, μπορεί να συσπειρώσει τους νεοδημοκράτες που σε αντίθετη περίπτωση ίσως να υπέκυπταν στον πειρασμό της χαλαρής ψήφου. Ολα αυτά δεν έχουν βέβαια μεγάλη σχέση με την Ευρώπη. Αλλά έτσι ήταν πάντα οι ευρωεκλογές σε μια χώρα που βρίσκεται πάντα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.