Η ισχυρή κυρία που δεν παίρνει τα… μάτια της από την Ελλάδα
Η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ από την αρχή της κρίσης βρίσκεται σχεδόν σε μόνιμη κόντρα με τις ελληνικές κυβερνήσεις και όλα δείχνουν ότι ακόμα και αν αποπληρωθούν τα δάνεια προς το Ταμείο θα συνεχίσει να παρεμβαίνει στην ελληνική οικονομία
IMF Managing Director Christine Lagarde gestures during an interview with Reuters in Dubai, United Arab Emirates, February 13, 2017. REUTERS/Stringer (File: 2017-02-13T162034Z_1180421804_RC1CD0F7B270_RTRMADP_3_EUROZONE-GREECE-LAGARDE.JPG )
Ανέλαβε καθήκοντα γενικής διευθύντριας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείο τον Ιούλιο του 2011 και έκτοτε έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην κρίση χρέους της Ελλάδας. Βρίσκεται επί σειρά ετών στις υψηλότερες θέσεις της λίστας του περιοδικού «Φορμπς» με τις ισχυρότερες γυναίκες του κόσμου.
Η Κριστίν Λαγκάρντ δεν σταματά ποτέ να βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας με τις παρεμβάσεις της για την ελληνική και την παγκόσμια οικονομία. Από την αρχή της ελληνικής κρίσης, όταν το Ταμείο βρισκόταν σχεδόν σε μόνιμη κόντρα με τις ελληνικές κυβερνήσεις, μέχρι και σήμερα που οι σχέσεις φαίνεται να έχουν βελτιωθεί και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο για μερική αποπληρωμή των δανείων του.
Η γαλλίδα επικεφαλής του ΔΝΤ έχει επίσης ταχθεί υπέρ της κεντρικής εποπτείας των ευρωπαϊκών τραπεζών και της κοινής εγγύησης των τραπεζικών καταθέσεων, προβλέψεις οι οποίες για να λειτουργήσουν σημαίνει ότι όλα τα μέλη των χωρών της ευρωζώνης θα αναλαμβάνουν την εγγύηση για ένα μέρος του χρέους των άλλων.
Η 63χρονη σήμερα Λαγκάρντ ανέλαβε τα ηνία του Ταμείου σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για αυτό, καθώς τότε το ΔΝΤ κλυδωνιζόταν από το σκάνδαλο του Ντομινίκ Στρος-Καν ο οποίος είχε κατηγορηθεί για απόπειρα βιασμού. Η πορεία της μέχρι τώρα ήταν γεμάτη προκλήσεις. Οπως έχει αναφέρει για αυτήν το περιοδικό «Φορμπς», η ίδια κρατά τα ηνία του ΔΝΤ εδώ και οκτώ χρόνια παρέχοντας οικονομική εποπτεία και καθοδήγηση στις 189 χώρες-μέλη του.
Στο πλαίσιο της θητείας της, το ΔΝΤ κλήθηκε να διαχειριστεί την κρίση χρέους της ευρωζώνης, αλλά και τις μεγάλες προκλήσεις των αναδυόμενων αγορών. Η τελευταία μεγάλη πρόκληση για τη Λαγκάρντ και το Ταμείο είναι η αντιμετώπιση ενός εμπορικού πολέμου των ΗΠΑ με την Κίνα, που θα μπορούσε να πλήξει καίρια τις προοπτικές ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας.
Από τα τέλη του 2018 έχει προειδοποιήσει ότι οι εμπορικές διαφορές και το μπαράζ δασμών θέτουν σε κίνδυνο την ανάπτυξη και κάνουν πιο δύσκολες τις σχέσεις μεταξύ των εμπορικών εταίρων.
Η Λαγκάρντ, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών τα οποία υποστηρίζει όπου βρεθεί και όπου σταθεί, στα νεανικά της χρόνια ήταν αθλήτρια – ήταν μέλος της ομάδας συγχρονισμένης κολύμβησης της Γαλλίας. Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1956 στο Παρίσι. Οταν ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Γαλλία πήρε υποτροφία και έφυγε για τις ΗΠΑ, στο Holton – Arms School. Εκεί επίσης εργάστηκε ως μαθητευόμενη στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ.
Η καριέρα της στη συνέχεια ήταν λαμπρή. Πριν να φτάσει στο υψηλότερο αξίωμα του ΔΝΤ κατέλαβε αρκετές υψηλόβαθμες θέσεις στη γαλλική κυβέρνηση. Διετέλεσε μεταξύ άλλων υπουργός Οικονομικών, Οικονομικών και Απασχόλησης, υπουργός Γεωργίας και Αλιείας και υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση του Ντομινίκ ντε Βιλπέν. Επίσης η Λαγκάρντ πέτυχε να γίνει η πρώτη γυναίκα υπουργός Οικονομικών χώρας που ανήκει στο G8. Στη συνέχεια έγινε η πρώτη γυναίκα επικεφαλής του ΔΝΤ. Εχει ασκήσει τη δικηγορία με ειδίκευση την καταπολέμηση των μονοπωλίων και τα εργατικά θέματα. Ηταν επίσης η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της μεγάλης διεθνούς δικηγορικής εταιρείας Baker & McKenzie το διάστημα μεταξύ 1999 και 2004. Το 2009 οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» την είχαν ανακηρύξει καλύτερη υπουργό Οικονομικών στην ευρωζώνη. Στη συνέχεια οι προκλήσεις για αυτήν μεγάλωσαν κι άλλο, ειδικά μετά το ξέσπασμα της κρίσης χρέους και τις ευαίσθητες ισορροπίες που έπρεπε να διαχειριστεί το ΔΝΤ.
Το καλοκαίρι του 2012 η Λαγκάρντ προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις στην Ελλάδα όταν σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στη βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» είχε πει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι σκέφτεται περισσότερο τα μικρά παιδιά στον Νίγηρα επειδή θεωρεί ότι χρειάζονται περισσότερη βοήθεια από ό,τι οι άνθρωποι στην Αθήνα. Στη συνέχεια θεώρησε σκόπιμο να ανασκευάσει μερικώς, αναφέροντας τότε ότι νιώθει μεγάλο σεβασμό για τον ελληνικό λαό και τις θυσίες που κάνει για να ξεπεράσει την κρίση. Είχε αναφέρει επίσης ότι λυπάται που οι παρατηρήσεις της για τον Νίγηρα παρεξηγήθηκαν και πλήγωσαν αισθήματα και ότι αυτό δεν ήταν πρόθεσή της.
Την ίδια εποχή είχε αναφέρει ότι η Ελλάδα μπορεί να ξεπεράσει την κρίση και να έχει ένα καλύτερο μέλλον, καλώντας και πάλι όλους τους εμπλεκομένους να αναλάβουν την ευθύνη τους και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα.













