Αλλαξε σημαία ο Μανωλιός

Το κόλπο με τις σημαίες είναι παλιό: κατά τη δεκαετία του 1970 τα ευρωκομμουνιστικά κόμματα της Γαλλίας και της Ιταλίας άρχισαν να εγκαταλείπουν τις κόκκινες σημαίες με το σφυροδρέπανο και να χρησιμοποιούν τις τρίχρωμες σημαίες των χωρών τους – έχοντας όμως φαρδύνει σημαντικά το κόκκινο και έχοντας μειώσει τα άλλα δύο χρώματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, στη μεγαλειώδη συγκέντρωση των 89 πούλμαν που σηματοδότησε τη δημιουργία της κοσμογονικής Προοδευτικής Συμμαχίας – η οποία θα συντρίψει ό,τι ακροδεξιό απέμεινε μετά τη διάλυση των ΑΝΕΛ και ό,τι νεοφιλελεύθερο δεν περιέχεται στο τρίτο Μνημόνιο με το οποίο κρατήθηκε στην εξουσία η κυβέρνηση -, πρόσθεσε στο δεξιό άκρο του κόκκινου φόντου της ομιλίας του Αλέξη Τσίπρα το πράσινο του ΠΑΣΟΚ.

Η προ τεσσαρακονταετίας διαφοροποίηση του σημαιοστολισμού των ΚΚ σηματοδοτούσε την απεξάρτηση από τη Μόσχα και τη διεκδίκηση της εξουσίας στο όνομα του έθνους – κράτους και όχι του «παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος». Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ – «η Αριστερά της Αριστεράς» της εποχής εκείνης, να μην το ξεχνάμε – επέλεξε το πράσινο όχι από οικολογική ευαισθησία, ανύπαρκτη πρακτικά εκείνη την εποχή των «εθνικοαπελευθερωτικών» προτεραιοτήτων, αλλά για να σηματοδοτήσει τη σχέση με τους αγρότες που, όπως για όλες τις τριτοκοσμικές ιδεολογίες, θα ήσαν το κεντρικό υποκείμενο της κοινωνικής, αν όχι επαναστατικής, αλλαγής. Και η βασική δεξαμενή ψηφοφόρων.

Ο Αλέξης Τσίπρας υπέδειξε στα πούλμαν με πάθος ότι «όλοι µαζί πρέπει να κρατήσουµε µια νέα πράσινη σηµαία» αλλά δύσκολα πείθει ότι «η νέα αυτή πράσινη σηµαία είναι η σηµαία της πράσινης Αριστεράς, είναι η σηµαία των αγώνων για έναν κόσµο µε βιώσιµη προοπτική». Αυτά είναι για τους νεαρούς ακτιβιστές που τους κατηχούσαν ώς τώρα ότι αυτοί, για τους οποίους μαζεύτηκαν τόσα πούλμαν να τους επευφημήσουν, ήσαν ό,τι πιο διεφθαρμένο έχει εμφανιστεί στην ελληνική πολιτική σκηνή τα τελευταία 50 χρόνια.

Η «νέα πράσινη σημαία» δεν είναι παρά η χάριν της εξουσίας περαιτέρω απομάκρυνση από τις ρίζες, κατά τον ίδιο τρόπο που τα ΚΚ εγκατέλειπαν τα σφυροδρέπανα, άλλαζαν ονόματα, συνεταιρίζονταν με άλλους, εντάσσοντας και το πράσινο στα χρώματά τους – των οικολογικών συνιστωσών τους όμως, όχι του ΠΑΣΟΚ. Σε μας εδώ έχουμε υποκλοπή της πολιτικής παράδοσης του ΠΑΣΟΚ: διά του συμβολικού πρασίνου και της ενοικίασης πολιτικών στελεχών ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να συμπεριληφθεί στο «μιμίδιο» του ΠΑΣΟΚ και ο Αλέξης Τσίπρας στο «μιμίδιο» του Ανδρέα Παπανδρέου. Αλλά, με τα καλά τους και κυρίως με τα κακά τους, τόσο ο ιδρυτής όσο και το κόμμα του ήσαν αμίμητοι και πρωτότυποι.