Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου

Τις τελευταίες ημέρες επανεμφανίστηκε στο προσκήνιο η χήρα του Ανδρέα Παπανδρέου. Διαμαρτυρήθηκε που δεν την κάλεσε το ΚΙΝΑΛ στην εκδήλωση για τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, εμφανίστηκε στην (καλή και σοβαρή κατ’ εμέ) Ελεωνόρα Μελέτη, μίλησε για θεωρίες συνωμοσίας τύπου «τελειώστε την» διότι προφανώς αποτελεί απειλή – για ποιον δεν διευκρίνισε. Και για εκατοστή φορά, μοιράστηκε με το κοινό της ιδιωτικές στιγμές του Ανδρέα Παπανδρέου.

Νομίζω πως κάποιος κάποτε πρέπει να ξεμπλέξει τα πολύπριζα απ’ τις μελιτζάνες σχετικά με τη Δήμητρα, τη Λιάνη και την Παπανδρέου. Η γυναίκα αυτή έγινε γνωστή στο πανελλήνιο επειδή την ερωτεύτηκε ένας πρωθυπουργός. Νέα κοπέλα τότε, διασύρθηκε άθλια κι ελεεινά από τους αυριανιστές. Λοιδορήθηκε το παρελθόν της, χλευάστηκε το σώμα της γυμνό ή ντυμένο, μπήκαν στο μικροσκόπιο οι ερωτικές επιλογές της πριν και μετά τον θάνατο του Ανδρέα. Κοίτα τι φοράει, κοίτα πόσο πάχυνε, κοίτα με ποιον βγαίνει, κοίτα με ποιον χώρισε και με ποιον τα βρήκε. Σε αυτόν τον χυδαίο πόλεμο όλες οι γυναίκες θα έπρεπε να είναι δίπλα της – ασχέτως αν εμείς  είμαστε τρισχειρότερες κάποιες φορές.

Η Δήμητρα και η κάθε Δήμητρα έχει δικαίωμα στην προσωπική της ζωή και την αυτοδιάθεση του σώματός της. Ομως είναι άλλο να ζητάς να σε τιμούμε ως γυναίκα κι άλλο ως «χήρα». Ως χήρα δεν σου χρωστάει κανένας τίποτα. Κανένας πολίτης και κανένα κόμμα, κανένας ποτέ και πουθενά. Πού το είδαμε γραμμένο πως οι προσωπικές επιλογές ενός πρωθυπουργού είναι μια κολυμβήθρα του Σιλωάμ με πολιτικό κιόλας αντίκτυπο; Ο Παπανδρέου ερωτεύτηκε τη Λιάνη και την παντρεύτηκε. Γούστο του καπέλο του. Από πού κι ώς πού ο έρωτας κάνει μια σύζυγο βουλευτή και μια χήρα κομματικό παράγοντα; Δηλαδή δεν μας έφταναν παιδιά, ανίψια και μπατζανάκηδες, να βάλουμε τώρα ΚΑΙ τις χήρες στα ψηφοδέλτια; Μόνο και μόνο επειδή είναι χήρες; Γιατί αυτό μόνο έχει καταγραφεί στο βιογραφικό της κ. Λιάνη Παπανδρέου: ένας γάμος και μια χηρεία.

Από τον θάνατο του Ανδρέα κι ύστερα, επί 23 χρόνια, η Δήμητρα απλώς περιφέρει ως τρόπαιο το «Παπανδρέου» δίπλα στο «Λιάνη». Αλλο τίποτα έκανε; Ασχολήθηκε με κάτι ουσιαστικό; Ενδιαφέρθηκε για κάτι σημαντικό, αφοσιώθηκε σε κάτι θεμελιώδες; Εδωσε έναν κοινωνικό αγώνα, πέρασε ένα μήνυμα; Τι διάολο τόσες ευπαθείς ομάδες υπάρχουν, άνθρωποι άνεργοι, άρρωστοι, άστεγοι, παιδάκια στα ιδρύματα, ηλικιωμένοι στα γηροκομεία. Χρησιμοποίησε ποτέ το «Παπανδρέου» για να δώσει ένα καλό παράδειγμα; Να περάσει ένα μήνυμα; Να δουλέψει για κάτι, να πιστέψει σε κάτι, να πάει εθελόντρια βρε αδελφέ. Αντιθέτως ή με τα χρέη της βρίσκεται στη δημοσιότητα ή με τις σούπερ… αποκαλύψεις για τον μακαρίτη. Αποκαλύψεις που δεν τεκμηριώνονται ιστορικά. Αναπαράγονται μόνον κάτι σου ‘πα μου ‘πες, χωρίς ντοκουμέντα, αποδείξεις και ονόματα.

Κυρία μου, ο σεβασμός και η εκτίμηση δεν απαιτούνται. Κερδίζονται. Με τη ζωή μας και τα έργα μας, όχι με γάμους και κουμπαριλίκια. Αν διεκδικούσατε την πολιτική σας αποδοχή μέσα από πράξεις και δράσεις, θα μας βρίσκατε αλληλέγγυους. Ομως δεν το πράξατε. Προτιμήσατε να παραμείνετε ένα άτομο ετερόφωτο που απαιτεί τις δάφνες του αυτόφωτου.

Μονά ζυγά δικά σας δεν γίνεται. Είχατε ευκαιρίες να βρεθείτε στο προσκήνιο για κάτι πιο αξιέπαινο από μια κιτς ροζ βίλα. Δεν το κάνατε. Δεν αφήσατε έργο, δεν αφήσατε αποτύπωμα, δεν αφήσατε τίποτα, κυρία Δήμητρα Λιάνη Παπανδρέου. Ούτε ως Δήμητρα, ούτε ως Λιάνη ούτε ως Παπανδρέου. Γι’ αυτό και σήμερα, κανένα κόμμα δεν είναι υποχρεωμένο να σας καλέσει κάπου και κανένας πολίτης δεν σας χρωστάει κάτι. Για την ακρίβεια, κανείς δεν σας χρωστάει τίποτα. Ας προσέχατε.