«Εχει σημασία πόσο αληθινοί είμαστε με τον εαυτό μας»

{ARX}Σ{ARX}τη μεγάλη πινακοθήκη προσώπων του «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση, που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Τάρλοου στο θέατρο Πορεία, ξεχωρίζει στον ρόλο του Κλεό (και του μάγκα). Ο Πολύδωρος Βογιατζής μιλάει στο «Νσυν» για τον ρόλο του και την παράσταση.
Πώς διαχειρίζεστε τον ρόλο και τις απαιτήσεις επί σκηνής;
Ο Κλέος Κιτρινάκης, τον οποίο υποδύομαι, είναι ένας χαρακτήρας που έχει σκιαγραφηθεί με αρνητικές αποχρώσεις από τον Καραγάτση. Για να του δώσω χώρο ν’ αναπνεύσει και να υπάρξει μέσα μου, έπρεπε, εκτός από τα σκοτάδια του, ν’ ανακαλύψω και να φανταστώ το φως του, τις αρετές του, τις επιθυμίες του. Να τον καταλάβω, ώστε να τον υποστηρίξω ολοκληρωτικά, να βρω το δικό του δίκαιο. Η αλήθεια αυτού του ήρωα να έρθει να επικοινωνήσει με τη δική μου αλήθεια, για να μπορέσει να υπάρξει επάνω στη σκηνή. Στόχος μου είναι πάντα ο κάθε ρόλος που παίζω να ακουμπά με την αλήθεια του το κοινό και μέσα από τα σκοτάδια και τις αδυναμίες του να γίνεται προσιτός, οικείος, γοητευτικός και συμπαθής. Αυτό επιδίωξα και με τον Κλέο.
Ποιες προκλήσεις αντιμετωπίσατε για την απόδοση του ήρωα και της εποχής;
Μια από τις προκλήσεις ήταν η αποτύπωση της αστικής τάξης της δεκαετίας του 1930. Επρεπε να βρω τον τρόπο που συμπεριφέρεται ο χαρακτήρας μου, πώς κινείται, πώς μιλάει, πώς παρευρίσκεται σε κάποιο κοσμικό γεγονός, πώς χρησιμοποιεί τα γαλλικά για να εντυπωσιάσει τον περίγυρό του. Επιπλέον, άλλη μεγάλη πρόκληση ήταν να βρω τη συνέχεια του ρόλου μου και την πορεία του μέσα στο έργο, γιατί στη διασκευή, όπως είναι φυσικό, βλέπουμε ένα μικρό μέρος της εξέλιξη του χαρακτήρα, από αυτό που έχει γράψει ο Καραγάτσης στο δίτομο βιβλίο του. Ετσι προσπάθησα να συμπυκνώσω μέσα μου, όσο ήταν εφικτό, όλη τη διαδρομή του και αυτό να το αφήσω να υπάρχει ως αίσθηση, με απώτερο σκοπό να γίνεται αντιληπτό στο κοινό.
Πόσο δύσκολο ήταν τελικά να μεταφερθεί στο θέατρο ένα από τα σημαντικότερα έργα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας;
Θεωρώ πως πάντα είναι πολύ δύσκολη η μεταφορά ενός λογοτεχνικού έργου στη σκηνή, εκτός κι αν βρεθεί το νήμα της αφήγησης. Και στον «Γιούγκερμαν», η διασκευή του Στρατή Πασχάλη βρήκε τον τρόπο να μας αφηγηθεί την ιστορία του ήρωα μέσα από τον ίδιο και τις μνήμες του, αποδίδοντας στο μέγιστο το ύφος και το σύμπαν του Καραγάτση.
Ο Καραμάνος, αναφέρει σε κάποια σκηνή πως «η μοίρα των ανθρώπων είναι ο θάνατος». Εσείς συμφωνείτε μαζί του;
Η μοίρα του ανθρώπου είναι ο θάνατος. Αυτό είναι μια αδιαπραγμάτευτη αλήθεια. Ολα και όλοι φεύγουν. Είναι ο πυρήνας της ανθρώπινης ύπαρξης. Η ματαιότητα που βγαίνει από αυτή τη συνειδητοποίηση, πιστεύω πως δίνει ουσία και νόημα στην κάθε στιγμή της ζωής μας, στις επιθυμίες μας, στην ανάγκη μας για έρωτα και πάθος. Εχει τόση σημασία το πώς ζούμε. Πόσο αληθινοί είμαστε με τον εαυτό μας, τα θέλω μας, τα όνειρά μας. Θεωρώ λοιπόν, ότι το πέρασμά μας από αυτόν τον κόσμο χρειάζεται να είναι φωτεινό και γεμάτο. Να ζούμε το καθετί στο έπακρο, σε βάθος, να χαιρόμαστε, να αγαπάμε, να συγχωρούμε, να απολαμβάνουμε.

INFO
«Γιούγκερμαν» κάθε Τετάρτη με Κυριακή έως τις 21 Απριλίου στο Θέατρο Πορεία (Τρικόρφων 3-5 και 3ης Σεπτεμβρίου 69, Βικτώρια, τηλ. 210-8210991, είσοδος 14-25 ευρώ)