Να προστατέψουμε την Ευρώπη

Συζητούσα με μια ασθενή μου στο νοσοκομείο όπου εργάζομαι, όταν το τηλέφωνο χτύπησε για να μου ανακοινώσουν ότι ήμουν 21η υποψήφια στο ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος του προέδρου Μακρόν. Η αντίδραση; Ενα συναίσθημα  μεγάλης συγκίνησης και σχεδόν ταυτόχρονα μια αναδρομή σε γεγονότα που σημάδεψαν την ευρωπαϊκή μου πορεία.

Ημουν 19 χρονών όταν άφησα το Κιάτο, την πόλη όπου ζει η οικογένειά μου, για να πραγματοποιήσω τα όνειρά μου. Πρώτος σταθμός η Ρώμη και το Πανεπιστήμιο «La Sapienza» όπου έδωσα εξετάσεις για να μπω στην Ιατρική Σχολή. Εκεί, θυμάμαι ακόμα το γραφείο «αλλοδαπών» όπου έπρεπε να απευθυνθούν όλοι οι ευρωπαίοι μαθητές, τις ατελείωτες ουρές στο αστυνομικό τμήμα  για την «άδεια παραμονής», τα γραφεία συναλλάγματος για να μετατρέψουμε τις δραχμές σε λιρέτες. Καταστάσεις που οι νέοι ευρωπαίοι φοιτητές πλέον δεν ζουν κι ευτυχώς, αν και η υπόθεση του Brexit προβληματίζει έντονα. Στην Ιταλία αγάπησα τη ζεστασιά του ιταλικού λαού, δούλεψα με καθηγητές διεθνούς φήμης και έκανα φιλίες ζωής. Θυμάμαι με νοσταλγία τα 14 χρόνια που έζησα σε αυτή την όμορφη χώρα που τη νιώθω «σπίτι μου».

Αφού αποφοίτησα, χάρη στις ευρωπαϊκές πανεπιστημιακές ανταλλαγές, έφτασα στο Στρασβούργο για να συνεχίσω την εκπαίδευσή μου στο IRCAD. Εκεί, μοιράστηκα την καθημερινότητά μου με ανθρώπους από όλη την ΕΕ και αντιλήφθηκα τη δύναμη της ποικιλομορφίας στον τομέα της υγείας και της έρευνας. Στη χώρα του Victor Hugo και του Διαφωτισμού, εργάζομαι ως χειρουργός γυναικολόγος. Αυτό που κυρίως κατάφερα όμως ήταν να οργανώσω μια εθνική εκστρατεία για το θέμα της ενδομητρίωσης.

Εδώ συνάντησα τον σύζυγό μου που κατάγεται από την Αλσατία. Η καθημερινή μας ζωή είναι σαν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό γεμάτο γλώσσες, πολιτισμούς και αρώματα που εμπλουτίζονται με τις διαφορές μας.

Το καλοκαίρι του 2015, η ελληνική κρίση εισέβαλε στη ζωή μας: Η απειλή του Grexit. Για μένα ήταν ένα πραγματικό σοκ ως παιδί της Ευρώπης. Ενιωθα φόβο στη σκέψη και μόνο ότι θα μπορούσα να έχανα την ευρωπαϊκή μου ταυτότητα. Κάπου εκεί, όμως, συνειδητοποίησα ότι η Ευρώπη έπρεπε να ξαναχτιστεί για να βελτιωθεί.

Ναι, η Ευρώπη δεν είναι τέλεια, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος για τις εθνικές μας αδυναμίες. Εξαρτάται από εμάς τους πολίτες της να την κάνουμε πιο δίκαιη, πιο προσιτή στους νέους, πιο προστατευτική, πιο φιλόξενη, πιο ενωμένη και πιο ισχυρή.

Αυτό που έχουμε χτίσει όλοι μαζί οι ευρωπαίοι είναι κάτι μοναδικό. Είναι καθήκον μας να το προστατέψουμε.

Η Χρυσούλα Ζαχαροπούλου είναι υποψήφια ευρωβουλευτής με το κόμμα του Εμανουέλ Μακρόν στη Γαλλία