Από λάθος σε λάθος

Το ένα λάθος διαδέχεται το άλλο στις κυβερνητικές αποφάσεις στο μέτωπο της οικονομίας. Αποφάσεις που μετατρέπονται σε μπούμερανγκ και φέρνουν τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα έχοντας έναν κοινό παρονομαστή: λαμβάνονται υπό το κράτος ιδεοληψιών και το άγχος των εκλογών.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη ΔΕΗ. Η κυβέρνηση εφηύρε το περίφημο σχέδιο της πώλησης των λιγνιτικών μονάδων για να αποφύγει την πώληση της μικρής ΔΕΗ. Το σχέδιο αυτό, όμως, είτε γιατί η ίδια το έχει σαμποτάρει, είτε γιατί από μόνο του δεν είναι επαρκές για να ανοίξει η αγορά στον ανταγωνισμό, δεν έχει προχωρήσει έως τώρα. Ταυτόχρονα τα προβλήματα συσσωρεύονται για τη μεγαλύτερη Δημόσια Επιχείρηση με τη μετοχή της να έχει βουλιάξει στο Χρηματιστήριο, ενώ αν είχε πωληθεί η μικρή ΔΕΗ στην ώρα της με βάση το αρχικό σχέδιο που απέρριψε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και το τίμημα θα ήταν ικανοποιητικό λαμβάνοντας υπόψη την τότε χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας και τα κεφάλαια θα υπήρχαν για τον εκσυγχρονισμό της. Σήμερα υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων της ΔΕΗ και ενώ τον Απρίλιο λήγει ομόλογο 350 εκατ. ευρώ που πρέπει να πληρωθεί για να μη χρεοκοπήσει,  η διοίκησή της αποφάσισε να μειώσει σε 10% από 15% την έκπτωση που παρέχεται στους συνεπείς πελάτες. Επέλεξε, δηλαδή, να φορτώσει σε αυτούς το βάρος διακινδυνεύοντας να χάσει και άλλους καλούς πελάτες και σίγουρα έσοδα αύριο. Αυτό και αν είναι μνημείο λανθασμένων επιλογών που έχουν φτάσει τη μεγαλύτερη ελληνική βιομηχανία στο σημερινό σημείο.

Ας πάρουμε όμως και την πρόταση της κυβέρνησης για τα κόκκινα δάνεια. Μέχρι τώρα τουλάχιστον, προβλέπει προστασία της πρώτης κατοικίας ακόμη και για όσους δανειολήπτες έχουν καταθέσεις έως 50.000 ευρώ και αξία ακίνητης περιουσίας έως 250.000 ευρώ. Με άλλα λόγια, κάποιος που έχει κόκκινο δάνειο και 50.000 ευρώ στην τράπεζα θα προστατεύεται για την πρώτη κατοικία του και δεν θα υποχρεούται να δώσει από τον τραπεζικό του λογαριασμό για την εξόφληση του δανείου του. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες χιλιάδες  δανειολήπτες χωρίς καταθέσεις και με μηδενικά  περιουσιακά στοιχεία ματώνουν κάθε μήνα για να εξοφλούν τις δόσεις τους προκειμένου να είναι συνεπείς απέναντι στις τράπεζες. Το ερώτημα είναι γιατί να συνεχίσουν να το κάνουν αν θεσπιστεί το κυβερνητικό σχέδιο που επιβραβεύει τους μη συνεπείς; Και εν τέλει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα για τις τράπεζες από μία τέτοια επικίνδυνη εξέλιξη που θα τίναζε στον αέρα όλο το σχέδιο μείωσης των κόκκινων δανείων στους ισολογισμούς τους;

Δεν πρόκειται απλώς και μόνο για δύο περιπτώσεις λανθασμένων αποφάσεων. Πρόκειται για αποφάσεις που αφορούν δύο από τα πιο καυτά προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία. Την ωρολογιακή βόμβα της ΔΕΗ, που αν σκάσει θα συμπαρασύρει δεκάδες άλλες επιχειρήσεις στη χώρα, και αυτήν των κόκκινων δανείων που αν απασφαλιστεί ο κίνδυνος για τις τράπεζες θα είναι μεγάλος και μαζί με αυτές για την οικονομία στο σύνολό της. Αλλά όταν η έλλειψη σχεδίου συναντά τις εκλογικές σκοπιμότητες συνήθως έχουμε αυτά τα αποτελέσματα.