Μουσικές {LF}για ανεβασμένα τρεξίματα

Τι να πρωτοθυμηθώ…  τη μουσική του θρυλικού «Ζορμπά» στα πρώτα χιλιόμετρα της  διαδρομής του Αυθεντικού Μαραθωνίου που ξύπνησε τη χορεύτρια μέσα μου; Το «Thunderstruck» των AC/DC που με πείσμωσε για το «καλομελέτα κι έρχεται» τέλος της ανηφόρας; Ή το «Χέρια ψηλά, κι όλα τα φτάνω» που ακουγόταν από τα μεγάφωνα του Καλλιμάρμαρου και με έκανε να τερματίσω με τα χέρια ψηλά και τα μυαλά στα κάγκελα; Kαι στον Ημιμαραθώνιο της Αθήνας (που πολύ τον αγαπώ παρεμπιπτόντως), εκεί, στο πρώτο πέρασμα από το Σύνταγμα με θυμάμαι να τραγουδώ δυνατά «μπορεί να βγω, μπορεί να μπω, μπορεί να φύγω και να ξαναρθώ» παρέα με τον Αντώνη Ρέμο στα ηχεία και να παίρνω φόρα για τον δεύτερο γύρο. Και πώς να μην αισθανθώ δυνατή στον πρώτο μου ορεινό δεκάρι στο Ζαγόρι, όταν η εκκίνηση δόθηκε με τους Villagers of Ioannina City, το επικό κλαρίνο τους και την προτροπή «πάρτε ζβάρα τα βουνά τις κορφές, νησιά και πόλεις, τα χωριά, γιοφύρια και αλωνίστε τα βρε»;

Για πρακτικούς λόγους και λόγους ασφάλειας δεν τρέχω συχνά με ακουστικά στα αφτιά. Πιστεύω όμως και υποστηρίζω πως η μουσική μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κίνητρο για να τρέξουμε περισσότερο, γρηγορότερα και σαφώς πιο ευχάριστα! Διαπιστωμένο από εμπειρία για τους περισσοτέρους από εμάς αλλά να που επιβεβαιώνεται κι από τους ειδικούς: η μουσική αυξάνει τη συγκέντρωση, μειώνει την αντίληψη του κόπου και αποτελεί ένα συνεχές ερέθισμα κινητοποίησης. Και όχι μόνο αυτά. Ο Κώστας Καραγιώργης, καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μπρουνέλ, ο οποίος έχει ασχοληθεί επισταμένως με το θέμα, υποστηρίζει πως η μουσική μπορεί να αυξήσει την απόδοση του δρομέα μέχρι 15%. Μάλιστα τη χαρακτηρίζει «νόμιμο κι ασφαλές “αναβολικό”», αφού «οι μαγνητικές τομογραφίες των εγκεφάλων των δρομέων που συμμετείχαν στην έρευνα έδειξαν έντονη ενεργοποίηση στο σύστημα εγρήγορσής τους. Αυτό τους οδήγησε στο να τρέξουν γρηγορότερα και για περισσότερη ώρα ενώ δήλωσαν μικρότερη αίσθηση κόπου». Ομως και ο διάσημος αμερικανός προπονητής Τζακ Ντάνιελς, συγγραφέας του… δρομικού «ευαγγελίου» «Daniels’ Running Formula», και υποστηρικτής της δρομικής «καντέντσας» (βήματα ανά λεπτό του δρομέα) ως βασικού δρομικού εργαλείου, έχει παρατηρήσει πως η μουσική μπορεί να κρατήσει τους δρομείς στην «καντέντσα»των 180 βημάτων που θεωρείται η ιδανική. Ειδικά οι αρχάριοι δρομείς, λοιπόν, έχουν έναν αξιόπιστο και ευχάριστο σύμμαχο στην προσπάθεια να βελτιώσουν το δρομικό τους στυλ. Αρκεί να διαλέξουν λίστες μουσικής (στο Spotify π.χ.) με 180 bpm (χτύπους ανά λεπτό) για κάθε τους πάτημα ή με 90 bpm αν μετρούν το ρυθμό στο ίδιο πόδι.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως ιδιαίτερη σημασία έχει το είδος ή καλύτερα το «ύφος» της μουσικής που ακούμε. Αργές, λυπητερές μελωδίες ή τραγούδια με σπαρακτικούς στίχους μάλλον δεν κάνουν δουλίτσα! Ιδανικές είναι οι αισιόδοξες, δυνατές, χαρούμενες μουσικές με γρήγορο – αλλά όχι αγχωτικό ρυθμό – που να παρακινούν και να παρασύρουν. Κάτι σαν το «Don’t Stop Me Now» των Queen δηλαδή. Το τραγούδι που αποδείχτηκε το πιο «ανεβαστικό» τραγούδι παγκοσμίως! Τουλάχιστον σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη όπου ο ολλανδός καθηγητής δρ Γιάκομπ Γιόλαϊγ μετρώντας τρεις παράγοντες: το τέμπο (bpm – χτύποι ανά λεπτό), τον μουσικό «τρόπο» με τον τον οποίο είναι γραμμένο το τραγούδι (τονικότητα: 1 για μείζονα ή 0 για ελάσσονα) και την ποικιλία των συγχορδιών που χρησιμοποιούνται (nChords) δημιούργησε έναν μαθηματικό τύπο βάσει του οποίου οι μουσικές κατατάσσονται ανάλογα με την ευχάριστη αίσθηση που δημιουργούν. Να τος:

60 + (0,00165 x bpm – 120)^2 + (4,376 x Τονικότητα) + 0,78 x nChords – (Τονικότητα x nChords) = αύξων αριθμός κατάταξης

Εν ολίγοις, τα συμπεράσματα της έρευνας έδειξαν πως οι μουσικές που μας ανεβάζουν τη διάθεση έχουν έντονο ρυθμό, είναι γραμμένες σε «χαρούμενη» (μείζονα) τονικότητα και χρησιμοποιούν περισσότερες από τρεις συγχορδίες. Βεβαίως, σημειώνει ο Γιόλαϊγ, σημαντικό ρόλο παίζει το νόημα των στίχων καθώς και οι συνειρμοί και οι «εικόνες» που δημιουργεί στο μυαλό μας το κάθε άκουσμα.

Πάλι καλά που το επισήμανε, αφού ναι, ο καθένας μας κατανοεί, αντιλαμβάνεται και αισθάνεται τη μουσική με τον προσωπικό του τρόπο, επομένως έχει και τις δικές του προτιμήσεις. Το ζητούμενο είναι να αναζητήσουμε εκείνες τις μουσικές και τα τραγούδια που μας κρατούν καλή παρέα, μας «σπρώχνουν» μπροστά όταν τα βρούμε δύσκολα και μας εμπνέουν! Επειδή «baby we were born to run» που λέει και ο Μπρους! Μην ξεχνιόμαστε!

Η λίστα μου με τα 10 ιδανικά ακούσματα για ανεβασμένη δρομική (και όχι μόνο) διάθεση:

1. Born to run – Bruce Springsteen

2. Ζβάρα – Villagers of Ioannina City

3. Don’t stop me now – Queen

4. Me and the farmer – The Housemartins

5.
Bradenburg Concert N. 3 – Johann Sebastian Bach

6. I wanna be sedated – The Ramones

7. Lust for life (Prodigy Remix) – Iggy Pop

8. Πάρε με μαζί σου – Ξύλινα Σπαθιά

9. Dog days are over – Florence & the Mashine

 10. Friday I’m in love – The Cure

Περί ορέξεως… κολοκυθότζελο

Aλλα δύο μουσικά top 10 από
συντάκτες του «Τρέχω»

Κατερίνα Βλαχαντώνη
Στη λίστα μου οπωσδήποτε θα βάλω τραγούδια που μου θυμίζουν ανθρώπους και καταστάσεις:
1. Under pressure – Queen & David Bowie
2. Friday I’m in love – The Cure
3. Strawberry feels forever – Beatles
4. Run up that hill – Placebo
5. Είχα τον κήπο της Εδέμ – Σωκράτης Μάλαμας
6. Αερικό – Μελίνα Κανά
7. Creep – Radiohead
8. It’s a man’s word – James Brown
9. Sous le siel de Paris – Edith Piaf
10. Windmills of your mind – Dusty Springfield

Γιάννης Βασαλάκης
Οι διαλειμματικές και τα δύσκολα χιλιόμετρα θέλουν ρυθμό:
1. Πιο Ψηλά – Vegas
2. Rise Up – Yves LaRock
3. Somebody Told Me – The Killers
4. Holding Out for a Hero – Bonnie Tyler
5. Μαγικό Χαλί – Locomondo
6. Don’t Stop Me Now – Queen
7. These Boots Are Made For Walkin’ – Velvet 99
8. Danza Kuduro – Lucenzo & Don Omar
9. Stereo Love – Edward Maya & Vika Jigulina
10. Take on Me – A-ha