Κόπωση

Υστερα από πολλά χρόνια (αναλογικά) μέσα στην κρίση θα έχουμε εκλογές είτε όλες μαζί είτε χώρια αυτοδιοικητικές / ευρωεκλογές και εθνικές εκλογές. Αυτό έχει δημιουργήσει τρία φαινόμενα. α) Λαχτάρα στο εκλογικό σώμα να εκφράσει τα πολιτικά του παράπονα, τα θέλω, τις τιμωρίες, τις προσδοκίες και να αποβάλει τις πολιτικές τοξίνες που έχει πέψει όλα αυτά τα χρόνια. β) Πολιτική αδημονία στους κομματικούς μηχανισμούς της αντιπολιτευόμενης πλευράς. γ) Πολιτική κόπωση στους έχοντες την εκτελεστική εξουσία της χώρας.

Και τα τρία αυτά φαινόμενα καταλήγουν σε έναν κοινό παρονομαστή που συμπυκνώνεται σε μία λέξη: «Εκνευρισμός».

Στους μεν πολίτες αυτός ο εκνευρισμός εκδηλώνεται ως «υπογλυκαιμική πολιτική λιγούρα και φαγούρα να θυμίσω ότι εγώ ρυθμίζω». Στην αντιπολίτευση είναι εκνευρισμός «λαχτάρας» ότι «ενδεχομένως έρχεται η σειρά μου να κυβερνήσω» όμως προχωρά και ένα βήμα ακόμα πιο πέρα από τη λαχτάρα – λιγούρα, στη διάσταση του «να πιάσω σωστή σειρά νομής της εξουσίας αν κερδηθεί».

Στην κυβέρνηση, ωστόσο, και στο κυβερνών κόμμα δημιουργείται εκνευρισμός «κόπωσης» που εμπεριέχει διαστάσεις όπως: α) Επρεπε να αντέξουμε και όχι να είμαστε παρένθεση αριστερής κυβέρνησης. β) Επρεπε να πάρουμε αποφάσεις και να υλοποιήσουμε πολιτικές έξω από τη νόρμα της ιδεολογίας μας. γ) Επρεπε να μοιραστούμε ρόλους για να αντιμετωπισθεί η αντιπολίτευση π.χ. σε επίπεδο προσώπων, που πολλές φορές δεν τους θέλαμε. δ) Επρεπε να πάμε και κόντρα στην κοινωνία ή σε στρώματα της κοινωνίας. ε) Πρέπει να διαχειριστούμε με την ίδια ψυχραιμία αφού φάγαμε την «κάμηλο» και το φάγωμα της «ουράς» της. στ) Πρέπει να αποφασίσουμε το πότε θα γίνουν οι εκλογές, μιας και υπάρχουν τα συν και τα πλην σε κάθε περίπτωση. ζ) Πρέπει να διαχειριστούμε δημοσκοπικά ευρήματα. η) Εξακολουθούμε να πρέπει να διαχειριζόμαστε τους «εχθρούς» ή «συμμάχους» έξωθεν της χώρας. θ) Πρέπει να εξομαλύνουμε ειδικού τύπου φαινόμενα π.χ. Μάτι και τέλος ι) Εχουμε να διαχειριστούμε και το προσωπικό πολιτικό μας μέλλον.

Ολα τα παραπάνω είναι πολλά ζητούμενα που προσπαθούν να χωρέσουν στην ίδια πολιτική «μασχάλη». Και οι πλάτες των κυβερνητικών δρώντων δεν είναι εξοικειωμένες με τόσα πολλά «πρέπει».

Ολο αυτό δημιουργεί ισχυρότατο εκνευρισμό στο κυβερνών κόμμα που ωθεί τους εκπροσώπους του σε εσωτερικές πολώσεις και έριδες που χρήζουν «διαχείρισης» / «μαντρώματος» από τον Πρωθυπουργό. Διαφορετικά είναι ένας ακόμα επιβαρυντικός παράγων που θα δημιουργήσει εύφορο έδαφος να αρχίζει να σκιαγραφείται το «μήπως πίσω από την γκρίνια ενδεχομένως υπάρχει κάποια φτώχεια;».

Ο Δημήτρης Μαύρος είναι διευθύνων σύμβουλος της MRB