Προσφυγικό και Ευρώπη

Στο τελευταίο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ο επίτροπος Μετανάστευσης της ΕΕ, Δημήτρης Αβραμόπουλος, έκανε μια αξιοσημείωτη δήλωση. Σε σχέση πάντα με την ιδιότητά του. Τόνισε πως οι ευρωπαϊκοί λαοί που αρνούνται να δεχθούν στο έδαφός τους πρόσφυγες ή μετανάστες οφείλουν να θυμούνται πως οι περισσότεροι απ’ αυτούς προέρχονται από οικογένειες μεταναστών.

Το πρώτο ζήτημα αφορά τον θεσμικό του ρόλο. Ο αρμόδιος επίτροπος είναι εκεί για να προστατεύει τις ευρωπαϊκές χώρες από την παράνομη είσοδο όλων εκείνων που την κατακλύζουν. Κι όχι για να δικαιολογεί τις συνεχόμενες ροές μουσουλμάνων, κυρίως μεταναστών ή προσφύγων. Πάνω στη λογική πως έτσι αντιμετωπίζεται το δημογραφικό και ασφαλιστικό πρόβλημα της Ηπείρου. Αν κι έγκυρες μελέτες έχουν δείξει πως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει (βλ. και βιβλίο Ch. Murray, The strange death of Eyrope, 2018). Το επιχείρημα που προέβαλε προ καιρού πως «οι μουσουλμάνοι ήρθαν στην Ευρώπη για να μείνουν» είναι τουλάχιστον ανεδαφικό. Γιατί και πώς έγινε αυτό; Ποιανού ευθύνη ήταν ο έλεγχος των ροών αυτών και οι επιπτώσεις τους (κυρίως σε ζητήματα τρομοκρατίας) στις ευρωπαϊκές κοινωνίες;

Και γιατί οι ευρωπαϊκοί λαοί οφείλουν να μην αντιδρούν στην ουσιαστικά ανεξέλεγκτη ροή μουσουλμάνων μεταναστών στις χώρες τους; Εχει σημειώσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την αδυναμία ενσωμάτωσής τους στις κοινωνίες της ΕΕ; Την τάση αλλοίωσης συνηθειών, παραδόσεων κι αντιλήψεων που έδωσαν στην Ευρώπη τον σημερινό της χαρακτήρα; Αν στη Δύση επικρατούν οι αξίες του ανθρωπισμού, του φιλελευθερισμού, της ανοχής του άλλου και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπήρξαν σκληροί κοινωνικοί αγώνες που τους επέβαλαν. Αυτές όμως οι αξίες είναι ξένες προς το Ισλάμ και τις διδασκαλίες του. Εφόσον, λοιπόν, οι μουσουλμάνοι δεν ενσωματώνονται στο δυτικό σύστημα αξιών τι μέλλει γενέσθαι; Πού θα οδηγήσει αυτή η αντίθεση;

Ποιοι ευρωπαϊκοί λαοί, τώρα, προέρχονται από μετανάστευση; Οι Βρετανοί από τους εισβολείς του Γουλιέλμου της Οράγγης; Οι Γάλλοι και οι Ισπανοί από τους Οστρογότθους; Οι Γερμανοί από εισβολές Ασιατών Ούνων; Οι Ιταλοί από τους Γότθους; Και οι Πολωνοί με τους Ούγγρους, αλλά κι εμείς οι Ελληνες, από ποιους ακριβώς; Μήπως εμείς από τους Δωριείς; Είναι αυτά σοβαρά επιχειρήματα της ηγεσίας της Ευρώπης;

Σε τελευταία ανάλυση, με τέτοιες συμπεριφορές οι Βρυξέλλες έχουν οδηγήσει τις περισσότερες ευρωπαϊκές κοινωνίες στα δίχτυα του λαϊκισμού, της άρνησης και της καχυποψίας απέναντι στις ηγεσίες τους. Η προστασία της δημοκρατίας απαιτεί εγρήγορση, σοβαρότητα αλλά και δράση. Η υπονόμευση των αξιών της Δύσης πρέπει να αντιμετωπισθεί. Με αυστηρούς κανόνες στο ζήτημα ελέγχου των συνόρων και με την υιοθέτηση ξεκάθαρων μεταναστευτικών πολιτικών.