Ψυχολογική αποξήρανση{CR}

Χρειάστηκε μόλις τέσσερις ώρες για να απαντηθεί το ερώτημα που γεννήθηκε από μια αιφνίδια απόφαση. Γιατί ο Γιόαχιμ Λεβ εξοβέλισε από την Εθνική Γερμανίας τρεις βασικούς παίκτες οι οποίοι πρωταγωνίστησαν στη νίκη του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 και βρίσκονται σε ιδανική ηλικία για διεθνείς αγώνες; Οι δύο, ο Χούμελς και ο Μπόατενγκ, είναι 30 ετών και ο Μίλερ 29.

Η απάντηση ήρθε από το Σαντιάγο Μπερναμπέου με τόσο εμφατικό τρόπο που έκανε κομμάτια οποιαδήποτε αμφιβολία για το σωστό της απόφασης.

Ο Μπέιλ είναι 29 ετών, ο Μαρσέλο 30, ο Μπενζεμά 31, ο Κρος 29, ο Μόντριτς 33, ο Ισκο μόλις 26. Ολοι τους σπουδαία ταλέντα που ξεθύμαναν στον πάτο των τροπαίων που κατακτούσαν εδώ και μια πενταετία.

Αδειοι από κίνητρο, περιέφεραν τα γυμνασμένα σαρκία τους άσκοπα τους τελευταίους μήνες αναζητώντας ως άλλοι Δον Κιχώτες ανεμόμυλους, χαμένοι στα σύννεφα χρυσόσκονης και δόξας.

Ο Ζιντάν από τη θέση του ποδοσφαιριστή, είχε ζήσει αυτή την παραζάλη. Είχε νιώσει αυτό το ψυχολογικό άδειασμα που δεν έχει σχέση με ημερομηνίες γέννησης. Εφυγε από τον πάγκο της Ρεάλ μετά το τρίτο συνεχόμενο Τσάμπιονς Λιγκ γιατί δεν μπορούσαν να φύγουν οι κορεσμένοι παίκτες. Και βέβαια, δικαιώθηκε.

Το έκανε ο Φίλιπ Λαμ το 2014. Σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο και αποχώρησε στα 31 του. Αυτογνωσία.

Ο Λεβ δεν είναι Ζιντάν ούτε Λαμ. Δεν κατάφερε να αποκωδικοποιήσει το μήνυμα του άλλοτε αρχηγού της Μάνσαφτ. Να αντιληφθεί τη δυσανεξία, την ψυχολογική  αποξήρανση, το τρηματώδες κίνητρο μετά την υπερέκθεση και την ποδοσφαιρική κορύφωση.

Η Γερμανία καταποντίστηκε. Σύρθηκε στα πατώματα, βορβοροκυλίστηκε, όπως η Ρεάλ των τριών συνεχόμενων Τσάμπιονς Λιγκ.

Το σοκ είναι τόσο έντονο που μετατρέπεται σε μήτρα μιας μανιχαϊστικής αντιμετώπισης του προβλήματος. Από την ανοχή – το άσπρο – οι υπαίτιοι περνούν στο ξεκαθάρισμα – το μαύρο.

Η πολυσύνθετη απλότητα του ποδοσφαίρου.