H διόρθωση του παλιού

Η ελπίδα της Αριστεράς των Τσίπρα – Καμμένου με ισχυρές δόσεις παλαιοΠΑΣΟΚ δοκιμάστηκε τοις πράγμασι. Ο τετράχρονος, δίχως αρχές έρωτάς της για την εξουσία δεν αφήνει καμία αμφιβολία για την ποιότητά της, τόσο στη διαχείριση της κρίσης που βαθαίνει διαρκώς όσο και στη σχέση της με την ηθική διάσταση της χιλιοτραγουδισμένης Αριστεράς, αλλά και με την ανάγκη ανάδειξης του νέου, το οποίο στο πρόσωπό της αποδεικνύεται πια πιο παλιό κι από το παλιότερο. Τη χειροκροτούν με λατρεία οι έξω, ευτυχείς για το ξεπούλημα της χώρας, και μέσα την ασπάζονται οι κρατικοδίαιτοι πολιτικοί και οικονομικοί πελάτες του παλιού πολιτικού συστήματος. Η χώρα όμως φτωχοποιείται, αδυνατίζει οικονομικά και κοινωνικά, διχάζεται όλο και πιο βαθιά. Είναι εμφανές ότι έχει ανάγκη από μια εντελώς νέα πολιτική.

Είναι παρήγορο ότι η πλειοψηφία της κοινωνίας ετοιμάζεται να κάνει τη διόρθωση. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η φιλελεύθερη ΝΔ θα είναι με διαφορά το πρώτο κόμμα. Ακόμη όμως και αν κερδίσει τις εκλογές με αυτοδυναμία, η πραγμάτωση του μεγάλου μεταρρυθμιστικού έργου που χρειάζεται η χώρα απαιτεί μια ευρύτερη κοινωνική και πολιτική συμμαχία. Αυτή, όπως υπεύθυνα την επικαλείται ο πρόεδρος της ΝΔ, έχει την ανάγκη και ενός κεντροαριστερού κόμματος με ισχυρό μεταρρυθμιστικό προσανατολισμό. Αυτό το κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ και όχι ο απατηλός σε όλα, πολιτικός κλεπταποδόχος ΣΥΡΙΖΑ. Είναι πατριωτικό καθήκον του ΠΑΣΟΚ, μετά τις ανεπιτυχείς προσπάθειες διεύρυνσης, να εστιάσει στην ισχυροποίησή του τόσο με νέα πρόσωπα αλλά και με σαφείς μεταρρυθμιστικές κυβερνητικές προτεραιότητες. Ο μετεκλογικός του ρόλος θα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν του πρώτου κόμματος για την επίτευξη των ισχυρών κοινωνικών συμμαχιών που έχει ανάγκη ο τόπος. Η προσπάθεια διεμβολισμού του από τον ΣΥΡΙΖΑ το απελευθερώνει λυτρωτικά από τις λαϊκιστικές και παλαιοκομματικές συνιστώσες του που βρίσκουν πλέον τον φυσικό τους σύμμαχο. Οι πολίτες του σοσιαλδημοκρατικού χώρου το βλέπουν αυτό. Οφείλει με αυτοπεποίθηση, με το πολιτικό του πρόγραμμα, να αναδείξει στους πολίτες αυτούς τη σοσιαλδημοκρατική απάτη του νεοσταλινικού ΣΥΡΙΖΑ του Πολάκη.

Τη χρεοκοπία την έφεραν οι άστοχες επιλογές σε πολιτικές και πρόσωπα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Η κρίση όμως βάθυνε επικίνδυνα με τη σημερινή κυβέρνηση, ο καθεστωτισμός της αγγίζει πλέον την ίδια τη Δημοκρατία και τους θεσμούς της. Ο πολιτικός κόσμος ευτελίζεται ταχύτατα με τον αμοραλισμό, τον τυχοδιωκτισμό, τη λούμπεν συμπεριφορά των σημερινών κυβερνώντων. Η επιστροφή στην ευρωπαϊκή πολιτική κανονικότητα απαιτεί η διόρθωση να έρθει από τα κανονικά δημοκρατικά πολιτικά κόμματα που ευθύνονται για το ξεκίνημα της κρίσης. Το μήνυμα προς τους πολίτες ότι έχουν συναίσθηση των ευθυνών τους θα είναι πειστικό εάν αλλάξουν προς μεταρρυθμιστικές πολιτικές, κινητοποιώντας έντιμους, με γνώση πολιτικούς. Ο τόπος χρειάζεται μια ειλικρινή και υπερβατική συμπόρευση, χρειάζεται άμεσα τη διόρθωση του διχαστικού και ανεύθυνου ΣΥΡΙΖΑ. Η ευθύνη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι μεγάλη, η πρόκληση που έχουν μπροστά τους επίσης. Οι πολίτες ελπίζουμε στην έμπρακτη μεταμέλειά τους. Αυτά μας παρέδωσαν σιδηροδέσμιους στον καθεστωτικό ΣΥΡΙΖΑ, αυτά οφείλουν να μας απαλλάξουν απ’ αυτόν και να πραγματώσουν την αληθινή έξοδο από την κρίση. Η χώρα χρειάζεται τη δική της αξιοπρεπή νέα φωνή, μέσα κι έξω. Ο λόγος του ενδοτικού ΣΥΡΙΖΑ και των δορυφόρων του για την εξουσία και μόνο την προσβάλλει βαρύτατα.

Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι καθηγητής Φαρμακευτικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης