Πρόσκληση στην κόλαση

Εκ πρώτης όψεως, η απόσταση μοιάζει τεράστια. Ο Μάριο Ντράγκι, ο άνθρωπος που έσωσε την Ευρώπη δηλώνοντας το δραματικό καλοκαίρι του 2011 πως «το ευρώ είναι μη αναστρέψιμο» και πως θα «κάνει ό,τι χρειαστεί» για το κοινό νόμισμα, καλείται τον χειμώνα του 2019 να σώσει την Τράπεζα Αττικής από τον Πολάκη ειδικά και γενικά από φίλους, συγγενείς και κουμπάρους που, όπως καταγγέλλει η Εύα Καϊλή, χρηματοδοτεί με εντολή της ελληνικής κυβέρνησης εκτός του συστήματος εποπτείας της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Η Καϊλή απλώνει το πρόβλημα από τον Πολάκη σε ολόκληρη την κυβέρνηση, το φέρνει από το άτομο στο σύνολο. Υπενθυμίζει τις δηλώσεις Δραγασάκη για παράλληλο τραπεζικό σύστημα, λέει ότι η κυβέρνηση ενθάρρυνε τα ασφαλιστικά ταμεία να καταθέσουν στην Τράπεζα τα αποθεματικά τους με αποτέλεσμα να χαθεί μέρος τους, μιλάει για θαλασσοδάνεια. «Πρέπει να ελεγχθεί, σημειώνει, η συμμετοχή του κ. Δραγασάκη και άλλων στελεχών και υπουργών στην υπόθεση της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής αλλά και στην έγκριση των δανείων των “κολλητών” τους».

Αν και Ιταλός, ο πάντα συγκρατημένος Μάριο Ντράγκι αιφνιδίασε τότε πολλούς με το μεσογειακό ταπεραμέντο που επέδειξε σε μια στιγμή που η Ευρώπη έμοιαζε να έχει κοκαλώσει από τον τρόμο. Αλλά αν η απόσταση δεν είναι και τόσο μεγάλη από τότε, είναι επειδή η πρόσκληση της Καϊλή προς τον Ντράγκι με την οποία του ζητά να «κάνει ό,τι χρειαστεί» όχι για να σώσει το ευρώ αλλά για να ελέγξει την κυβέρνηση μοιάζει με πρόσκληση στην κόλαση. Σε μια κόλαση, η κατάσταση της οποίας μοιάζει πραγματικά μη αναστρέψιμη: και αυτή η κυβέρνηση έχει ανάγκη από εύκολο χρήμα, όπως είχαν άλλες στο παρελθόν. Και κανένας δεν μπορεί να σου εξασφαλίσει εύκολο χρήμα όσο μια Τράπεζα  – μια ΣΥΡΙΖΑ BANK.

Η Καϊλή από αυτήν την άποψη δεν διεθνοποίησε απλώς το πρόβλημα Πολάκη. Με την ερώτηση που κατέθεσε, καλεί τον Ντράγκι να βάλει τα χέρια του στη λάβα χωρίς να καεί. Χωρίς, δηλαδή, να ελληνοποιηθεί.