Curriculum vitae

Γεννήθηκε το 1977 στο Τολό. Φοίτησε στο Δημοτικό της περιοχής και τότε για πρώτη φορά ήρθε σε επαφή με την ανθρώπινη αδικία. Η θλιβερή ιστορία της Σταχτοπούτας τη συγκλόνισε, ήταν η αφορμή για την πρώτη της επανάσταση. Αποφάσισε να σταματήσει να την πηγαίνει ο μπαμπάς της στο σχολείο και να αρχίσει να πηγαίνει με τα πόδια. Περπατούσε και σκεφτόταν. Περπατούσε και συλλογιζόταν πώς μαζί με άλλες και άλλους θα δώσουν μια πνοή ομορφιάς και ανάτασης στο Τολό, στο Ναύπλιο, την Αργολίδα ολόκερη.

Τέλειωσε το 2ο Λύκειο Ναυπλίου. Επειδή ήταν μακριά από το σπίτι της δεν μπορούσε να πάει με τα πόδια. Εκείνη την περίοδο αναγκάστηκε να σκέφτεται καθιστή και αυτό της κόστιζε, αλλά κάλυπτε τα κενά σκέψης γιατί περπατούσε τον δρόμο για το φροντιστήριο. Ηταν μια περίοδος έντονων διεργασιών μέσα της – το δημιουργικό περπάτημα της άνοιξε άλλους ορίζοντες. Δεν είχε μόνο η Αργολίδα ανάγκη από τη ζωτική ανάσα της ελευθερίας, της δημιουργικότητας και της αξιοπρέπειας που το περπάτημά της μαζί με άλλες και άλλους θα μπορούσε να εμφυσήσει. Δρόμοι απέραντοι ανοίγονταν μπροστά της να περπατηθούν αχόρταγα, δρόμοι που θα γεννούσαν τη συλλογική επανάσταση των συνειδήσεων πέρα από τα όρια της Πελοποννήσου, σε κάθε γωνιά της χώρας. Κινηματικοί σταθμοί την περίμεναν σε πόλεις και χωριά, πορείες της επανάστασης για μια καλύτερη χώρα.

Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Καποδιστριακό κι έκανε το μεταπτυχιακό της στη μεγαλειώδη διαδήλωση στα Προπύλαια για τον Νόμο – Πλαίσιο. Τα χρόνια των σπουδών σμίλεψε τα οράματά της παρέα με συντρόφισσες και συντρόφους και έδωσε σάρκα και οστά στο όνειρο για να πάρει εκδίκηση. Κράτησε τη δάδα του αγώνα αναμμένη σε δύσκολες πορείες, σε άσφαλτο και χώμα, με μόνα όπλα την αποκοτιά της νιότης της, την άσβεστη ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο κι ένα ζευγάρι Nike air Max για ανάλαφρο βάδισμα.

Στη συνέχεια η καριέρα της εκτοξεύτηκε. Περπάτησε τη διαδρομή Χαυτεία – Βουλή στις διαδηλώσεις για τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων των ΟΤΑ, την κατάργηση του Ασύλου και τις συντάξεις του ΙΚΑ, με Κινηματικούς Σταθμούς την Κλαυθμώνος και τη Βουκουρεστίου, ενώ η διδακτορική της διατριβή εκπονήθηκε σε πέντε πορείες Πολυτεχνείου με Κινηματικούς Σταθμούς το Σύνταγμα και το Χίλτον.

Ομως η αγωνία της για το πανανθρώπινο αύριο δεν την άφηνε να ησυχάσει και ξεκίνησε τη μετεκπαίδευσή της στο εξωτερικό. Μεταξύ άλλων πήρε μέρος στις πορείες στην Ισραηλινή Πρεσβεία για το Παλαιστινιακό και στην Αμερικάνικη για τους βομβαρδισμούς στο Ιράκ. Ηταν η περίοδος κατά την οποία, μαζί με άλλες και άλλους, σκεφτόταν, δρούσε και οραματιζόταν, πλέον για μια πιο δίκαιη και προοδευτική Οικουμένη. Τότε ήταν που έβαλε και εκείνη το λιθαράκι της με τις πορείες, τις σκέψεις και τις δράσεις για να πνεύσει άνεμος Δικαιοσύνης και προκοπής στην υφήλιο, για ένα πιο δημοκρατικό σύμπαν, γεμάτο κινηματικούς διαστημικούς σταθμούς.

Αυτήν την εποχή τρέχει στους γιατρούς γιατί έχει βγάλει κάλους στα πόδια.

Η Λίνα Παπαδάκη είναι διευθύντρια του γραφείου Τύπου του Ποταμιού