Κόλπο

Αν θέλαμε να κάνουμε χιούμορ, θα παραφράζαμε τον Κλεμανσό: το Σύνταγμα είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να το αφήνουμε στους συνταγματολόγους.

Εξ όσων γνωρίζω, ο Κατρούγκαλος δηλώνει συνταγματολόγος.

Για την ακρίβεια, «συνταγματολόγος ΣΥΡΙΖΑ», κάτι που πρέπει να συνιστά ιδιαίτερη κατηγορία και της πολιτικής σκέψης και της νομικής επιστήμης.

Δεν θα σταθώ στα τερτίπια και τα προσχήματα που επινόησε η κυβερνητική πλειοψηφία για να φέρει την αναθεώρηση στα μέτρα της. Ας τα κρίνουν οι περισσότερο αρμόδιοι εμού.

Αλλά όλοι έχουμε καταλάβει τι συνέβη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε επιπόλαια άλλη μια σοβαρή υπόθεση με μοναδική επιδίωξη να κάνει μικροκομματική φιγούρα. Και φυσικά η φιγούρα τού γύρισε μπούμερανγκ.

Οπως συνέβη με τις Πρέσπες. Οπως με την Εκκλησία. Οπως με τη Novartis, το ΚΕΕΛΠΝΟ, το Ντυνάν και όλα τα άλλα κατασκευάσματα της εμπαθούς φλυαρίας κατά της διαφθοράς.

Στην πραγματικότητα η κυβέρνηση έχει αντιμετωπίσει τα πάντα σαν ένα φθηνό κόλπο υπέρ του εαυτού της. Και φυσικά κάθε τέτοιο κόλπο πληρώνεται στην αξία του: φθηνά.

Μόνο που αυτή τη φορά μιλάμε για το Σύνταγμα. Για το οποίο ένας Πρωθυπουργός που αυτοανακηρύχθηκε «κάθε λέξη» του θα μπορούσε να κάνει μια εξαίρεση σοβαρότητας και υπευθυνότητας.

Αλλά ποιος έχασε την υπευθυνότητά του για να τη βρει μια κυβέρνηση που υπάρχει μόνο επειδή τη στηρίζουν διάφορα σούργελα;

Αυτά δυστυχώς πάνε μαζί.

Δεν μπορεί να είσαι ανυπόληπτος στο σύνολο της δραστηριότητάς σου και ξαφνικά να γίνεις σοβαρός στο Σύνταγμα. Οπως στρώνεις, κοιμάσαι.

Ετσι λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ άνοιξε μια αναθεώρηση, την οποία όλοι ξέρουμε ότι στην επόμενη Βουλή θα διαμορφώσει ο Μητσοτάκης – άντε και με τη σύμπραξη της Φώφης…

Αλλά κι αν υπάρχει γι’ αυτό η παραμικρή διχογνωμία, πάλι κανένα πρόβλημα. Η επόμενη Βουλή θα αποφασίσει, ούτως ή άλλως, τι ισχύει.

Ακόμη περισσότερο που εκείνη θα αναθεωρήσει και το άρθρο περί ευθύνης υπουργών και τη βουλευτική ασυλία. Δύο τροποποιήσεις που θα εφαρμοστούν πρώτα στο πολιτικό προσωπικό της σημερινής κυβέρνησης, εφόσον χάσει τις εκλογές.

Ετσι φτάνουμε στο ζουμί της υπόθεσης.

Οτι η πλειοψηφία επέλεξε να δρομολογήσει μια αναθεώρηση γνωρίζοντας ή συνειδητοποιώντας ότι δεν θα είναι εκείνη πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή. Αρα ότι κινδυνεύει να βγει χαμένη.

Και γι’ αυτό είχε δίκιο ο Πολάκης όταν έλεγε κυνικά πως «για να κερδίσουμε τις εκλογές πρέπει κάποιοι να πάνε φυλακή».

Διότι αυτό που πραγματικά εννοούσε είναι πως «κάποιοι από εμάς θα πάνε φυλακή αν δεν κερδίσουμε τις εκλογές».