Παραδοξολογίες

Ματώνει, είπε, για τη Μακεδονία, αλλά στηρίζει ΣΥΡΙΖΑ. Η εν λόγω παραδοξολογία του Τέρενς Κουίκ είναι η πιο πρόσφατη μιας μακράς σειράς δηλώσεων βουλευτών που ακούγονται το λιγότερο αντιφατικές. Βουλευτών σαν το νυν υφυπουργό Εξωτερικών, που αν και δεν δήλωσαν ποτέ αριστεροί, διαλαλούν – όπως εκείνος – την εμπιστοσύνη τους στον Αλέξη Τσίπρα. Επισήμως γιατί σκέφτεται εθνικά, ανεπισήμως επειδή σκέφτεται και την κατάρτιση των ψηφοδελτίων του ΣΥΡΙΖΑ. Ή που υπογράφουν πως για όλη την κοινοβουλευτική περίοδο που απομένει επιθυμούν οι ψήφοι τους να προσμετρώνται σε αυτές της πλειοψηφίας μεν, δεν εντάσσονται στη συριζαϊκή κοινοβουλευτική ομάδα δε. Για να το πούμε με λιγότερα, βενιζελικά, λόγια «η κατάσταση στο Κοινοβούλιο είναι, δυστυχώς, παρακμιακή». Οι εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης, μείζονος και ελάσσονος, το επισημαίνουν διαρκώς. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, συνεχίζει να διατηρεί ένα ποσοστό κοντά στο 25% στις μετρήσεις κοινής γνώμης. Ποσοστό που μόνο λίγο δεν είναι για την κατά ΝΔ «χειρότερη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης».
Χωρίς αντίκρισμα
Ποια εξήγηση δίνουν γι’ αυτό οι πολιτικοί αντίπαλοι της πρώτη φορά Αριστεράς; Δημοσίως προβλέπουν πως θα πέσει με πάταγο. Ιδιωτικώς, πάλι, παραδέχονται ότι «η κοινωνία έχει αποδεσμευθεί από τη δημόσια σφαίρα», όπως λέει έμπειρος κοινοβουλευτικός. Είναι μια ψυχρή διατύπωση της εκτίμησης που κάνουν πολλοί από όσους ασχολούνται χρόνια με την πολιτική: πως, δηλαδή οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται πια για αυτά που έχουν να πουν ή για εκείνα που κάνουν. Ο ίδιος άνθρωπος περιγράφει εξίσου πεσιμιστικά και όσα συμβαίνουν το τελευταίο χρονικό διάστημα στο Κοινοβούλιο: «Είναι τελικά τρικυμία σε ένα ποτήρι νερό». Δεν αμφισβητεί πως ο ΣΥΡΙΖΑ παίζει με τα όρια των θεσμών της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, απλά αναγνωρίζει ότι «όσες εκτροπές τέτοιου τύπου κι αν αποπειραθεί να κάνει, όσο κι αν φωνάξει η αντιπολίτευση, αυτά είναι θέματα που δεν γράφουν στο συλλογικό ασυνείδητο των ψηφοφόρων». Εξού και δεν αποτυπώνονται στα δημοσκοπικά ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος. Αρα δεν θα βαρύνουν στο αποτέλεσμα της κάλπης. «Ούτε στην επιλογή της ημερομηνίας των εκλογών».













