Ενα γέλιο θα σας θάψει

Η πιο θλιβερή περίοδος του κοινοβουλευτισμού, μεταπολιτευτικά, ήταν οι τελευταίοι μήνες στην εξουσία του Ανδρέα Παπανδρέου. Τότε που ο ιστορικός ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, καταβεβλημένος και ανήμπορος, είχε αφεθεί στην ομάδα της περίφημης Μιμής, στα μέντιουμ, στις χαρτορίχτρες, στον Λαζόπουλο… Αντιπολίτευση ήταν «η εφημερίδα που γκρέμισε τον καραμανλισμό» (κείνη την περίοδο όμως τον ξανάχτιζε), η οποία εισέφερε στην ελληνική γλώσσα τον όρο «αυριανισμός» για να περιγραφεί στον υπερθετικό βαθμό ο κίτρινος Τύπος, η οποία δημοσίευε καθημερινά ολοσέλιδες πρωτοσέλιδες γυμνές φωτογραφίες της πρωθυπουργικής συζύγου.  Και οι πολίτες παρηγοριούνταν με ανέκδοτα, τρομαχτικά, βέβηλα, αυθάδη ανέκδοτα που στόχευαν την αλαζονική εξουσία του «σιδερένιου», των παρατρεχάμενων και όσων την ανέχονταν. Υστερα, ευτυχώς, ήρθε ο Σημίτης.

Αλλά δυστυχώς σήμερα έχουμε τον φίλο του Μαδούρο, τον Τσίπρα. Ο οποίος, αφού κυβέρνησε επί τετραετία με τον Καμμένο, την ιδεολογία του οποίου καταχώρισε στην περιοχή της «πατριωτικής Κεντροδεξιάς», τώρα, πιεσμένος από τους χειρισμούς του στο Μακεδονικό, μεταμφίεσε ορισμένους ανθρώπους χωρίς ιδιότητες πρώην βουλευτές των ΑΝΕΛ σε συριζαίους (του πατριωτικού ΣΥΡΙΖΑ, ασφαλώς) προκειμένου να διατηρήσει την κυβερνητική πλειοψηφία. Ο Πάνος Καμμένος, πιθανόν, πόνταρε στις εξελίξεις γύρω από τη συμφωνία για το Μακεδονικό να φανεί ότι επιστρέφει στην εθνική παράταξη – κι ίσως να πόνταρε κι ο Τσίπρας σε αυτή την επιστροφή, αφού όσες δεξιές ψήφους πάρει οποιοσδήποτε από τη ΝΔ κέρδος θα είναι για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελα όμως που, όταν κάθισε η μπίλια στην πολιτική ρουλέτα, ο Καμμένος αποδείχτηκε και χαμένος, αφού όχι μόνο δεν κεφαλαιοποίησε την εθνικόφρονα στροφή και τις επαφές του με τον Τάκη τον Μπαλτάκο αλλά κινδυνεύει να χάσει και την κοινοβουλευτική του ομάδα. Τουλάχιστον κληροδοτεί στους επιγόνους του την κοινοβουλευτική στρατηγική με κωδικό «γκαζόζα».

Στο σημείο αυτό ο μεν Καμμένος άρχισε την κλάψα ανάμεικτη με απειλές προς τον χθεσινό συνεταίρο του, το δε σύστημα ΣΥΡΙΖΑ, από Τζανακόπουλο μέχρι Βούτση, φαίνεται ότι άρχισε να ψάχνει τρόπους να διασώσει την κοινοβουλευτική ομάδα των ΑΝΕΛ. Στην επιχείρηση αυτή, μοιραία θα ανακατεύονταν ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Παπαχριστόπουλος, που έχει εξασφαλίσει στασίδι στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Παπαχριστόπουλος, ο οποίος είχε δεσμευτεί ότι θα αφήσει την έδρα του μετά την ψήφιση εκ μέρους του της Συμφωνίας των Πρεσπών, έλεγε ότι θα παραιτούνταν χθες. Αλλά ενώ είχε ραφτεί ο υπουργός Ταξιδίων Τέρενς Κουίκ, ο οποίος ετοιμαζόταν να πάρει ο ίδιος (που δεν έχει δεσμευτεί σε τίποτα) την έδρα του Παπαχριστόπουλου και να την πάει αυτός στον ΣΥΡΙΖΑ, ο Παπαχριστόπουλος αργούσε να την παραδώσει. Μήπως είχε πάθει τίποτα; Οχι, είχε χαλάσει το αυτοκίνητό του. Αλλά όταν τελικά βρέθηκε στη Βουλή, εικάζω όχι με τη μηχανή του αλλά για να το κάνει πιο δραματικό με τη δημόσια συγκοινωνία, ο διάδοχος της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην προεδρία της Βουλής, Βούτσης, τον παρότρυνε να μείνει ακόμα για να ψηφίσει και την ένταξη της Βόρειας Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Ανάσα πέντε ημερών για τον Καμμένο, με παράλληλη απόλυτη γελοιοποίηση προσώπων και θεσμών.

Λένε ότι από τη γελοιοποίηση μέχρι την κατάρρευση ο δρόμος είναι σύντομος. Λένε, επίσης, ότι ένα γέλιο θα τους θάψει.