«Το Brexit με έκανε Γερμανίδα»

H Κέιτ Κόνολι προτιμά να μιλά με εικόνες. «Η χώρα μου», λέει, «η Μεγάλη Βρετανία είναι ένα καράβι που βουλιάζει. Και την ώρα που η χώρα βουλιάζει, εγώ παίρνω εισιτήριο για μια σωστική λέμβο». Για την ανταποκρίτρια της εφημερίδας «Γκάρντιαν» το εισιτήριο είναι η γερμανική υπηκοότητα, η οποία την προστατεύει από τις δραματικές συνέπειες μιας χαοτικής εξόδου της Μεγάλης Βρετανίας από την ΕΕ.

Είναι μια «διέξοδος ασφαλείας», λέει στα «ΝΕΑ» η Κόνολι, αυτήν περιγράφει στο βιβλίο της «Exit Brexit, Πώς έγινα Γερμανίδα» (εκδ. Carl Hanser Verlag). Η Κόνολι ήταν φοιτήτρια στη Γερμανία πριν επιστρέψει ως ανταποκρίτρια της εφημερίδας «Γκάρντιαν» στο Βερολίνο όπου ζει με τον άντρα της και τα δυο παιδιά της. Κάλυψε δημοσιογραφικά τους δραματικούς μήνες της προσφυγικής κρίσης το καλοκαίρι του 2015, όταν ένα εκατομμύριο πρόσφυγες έφτασαν στη Γερμανία. Εναν χρόνο αργότερα βρέθηκε με κάποιους από αυτούς στην ίδια ουρά στην υπηρεσία προσφύγων και ασύλου του Βερολίνου για τη δική της πολιτογράφηση ως γερμανίδας υπηκόου. Το αποφάσισε λίγες εβδομάδες μετά το σοκ του δημοψηφίσματος στις 23 Ιουνίου 2016. «Μέχρι τότε ζούσα μια χαρά ως Βρετανίδα στην Ευρώπη» λέει η Κόνολι. Αλλά το δημοψήφισμα ήταν τομή. «Δεν έχω καμία εμπιστοσύνη στη βρετανική πολιτική ηγεσία», τονίζει, «ακόμα σήμερα δεν μπορούμε να ξέρουμε αν και πώς θα μπορούμε να ταξιδέψουμε με το βρετανικό διαβατήριο στην Ευρώπη». Ούτε στη σημερινή βρετανική κυβέρνηση έχει εμπιστοσύνη. «Τη λύση πρέπει να δώσει η Τερίζα Μέι, η ΕΕ δεν πρέπει να υποχωρήσει» λέει η Κόνολι και παραπέμπει στη ρήση του Λένιν «Καλή η εμπιστοσύνη, αλλά ακόμα καλύτερος ο έλεγχος».

Η χώρα της είναι διχασμένη, όπως και οι συνάδελφοί της στην εφημερίδα, και η οικογένειά της. Η μητέρα της ψήφισε υπέρ του Brexit, ο πατέρας της κατά. Ο πατέρας της άλλαξε στρατόπεδο θεωρώντας ότι το Brexit δεν έφερε κάτι κακό. «Αλλά ακόμα δεν έχει συμβεί» σημειώνει η Κόνολι. Με τους γονείς της δεν μιλούν πλέον για το θέμα αυτό.

Οση κατανόηση έχει για τους απλούς συμπατριώτες της υποβαθμισμένων πόλεων και επαρχιών που ψήφισαν Brexit, άλλο τόσο επικριτική είναι για πολιτικούς όπως ο Μπόρις Τζόνσον που καλλιέργησαν τον πρωτόγονο αντιευρωπαϊσμό και επένδυσαν στον άκρατο αντιγερμανισμό παρουσιάζοντας τη σημερινή ΕΕ ως ολοκλήρωση της ιδέας του Χίτλερ.

«Οχι, δεν ήταν εκκεντρική απόφαση» λέει η Κόνολι. Θα ήταν δυσκολότερο αν έπρεπε να αποποιηθεί τη βρετανική υπηκοότητα. Αλλά μπορεί να διατηρήσει και τις δύο. «Οποιος μπορεί να πάρει τη γερμανική υπηκοότητα το κάνει, και όσοι δεν μπορούν είναι απογοητευμένοι», λέει για τους συμπατριώτες της. Το παράδειγμα της Κόνολι ακολουθούν όλο και περισσότεροι Βρετανοί. Μέσα σε έναν χρόνο, το 2017, ο αριθμός των Βρετανών που πήραν τη γερμανική υπηκοότητα αυξήθηκε κατά 162%. Σύμφωνα με τη γερμανική Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία, ο αριθμός των Βρετανών που ζουν στη Γερμανία και πήραν τη γερμανική υπηκοότητα το 2017 εκτινάχτηκε στους 7.493, ενώ το 2016 ήταν 2.865 και το 2015 είχαν καταγραφεί μόλις 622. Από έρευνα του BBC τον Ιούνιο του 2017 προκύπτει ότι μέχρι τότε 13.141 Βρετανοί είχαν επιλέξει να αποκτήσουν την υπηκοότητα μίας από τις 18 χώρες – μέλη της ΕΕ που διέθεταν σχετικά στοιχεία. Η Γερμανία με 140.000 βρετανούς πολίτες ήταν με μεγάλη διαφορά η χώρα την υπηκοότητα της οποίας επέλεξαν οι περισσότεροι Βρετανοί.

Χρειάστηκαν 11 μήνες και αρκετή γραφειοκρατία για να πάρει τη γερμανική υπηκοότητα. Στην τελετή απονομής του τίτλου στο Δημαρχείο τον Μάιο του 2017 η Κόνολι και οι άλλοι 20 νέοι γερμανοί υπήκοοι μαζί με την ταυτότητα πήραν ένα ποτήρι κρασί και ένα τριαντάφυλλο. Η μικρή κόρη της περίμενε και την Ανγκελα Μέρκελ. Αλλά για την Κόνολι ήταν αρκετό το «εισιτήριο» για τη σωστική λέμβο και ένα διαβατήριο της ΕΕ.